Τετάρτη, 29 Ιουνίου 2011

Τα προβλήματα στα τηλεκαφενεία, Του Αλεξη Παπαχελα


Ενα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της χώρας είναι το επίπεδο, το στυλ και η ρηχότητα του τηλεοπτικού διαλόγου για σοβαρά θέματα. Δεν υπάρχει άλλη χώρα, σίγουρα όχι στην Ευρώπη, όπου οι πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις να είναι δέσμιες τηλεκαφενείων. Και σίγουρα δεν είναι τυχαίο ότι η ελληνική κοινωνία αιφνιδιάσθηκε από τα προβλήματά της γιατί η ιδιωτική τηλεόραση τα έκρυβε επί δεκαετίες κάτω από το λαμπερό λούστρο του lifestyle.


Μήπως θυμάται κανείς ειδικούς, καθηγητές ή ανθρώπους της αγοράς να μιλούν για την οικονομία ή για το περιώνυμο χρέος; Οχι βέβαια. Αντιθέτως, θυμόμαστε όλοι, την εποχή που διαπράττονταν πολλά από τα εγκλήματα που σήμερα αποκαλύπτονται, ζωντανές συνδέσεις με τραγουδίστριες, παράθυρα με διάφορους γραφικούς πολιτικούς και μετρ της καλής ατάκας και ενίοτε σαχλούς καβγάδες συνδικαλιστών.

Ο φόβος για την πρωτιά στην τηλεθέαση ισοπέδωνε και ισοπεδώνει οιαδήποτε σκέψη για την ανάγκη ενός σοβαρού, ορθολογικού διαλόγου. Αν ο ένας κάνει το δελτίο του «Δελφινάριο», ο άλλος τρέχει να το κάνει περιοδεύουσα επιθεώρηση, από εκείνες που βλέπεις και δεν γελάς σε καλοκαιρινές διακοπές. 


Ο τηλεοπτικός διάλογος και λόγος βρίθει, άλλωστε, στερεοτύπων και ευκολομάσητων κλισέ. Κυριαρχεί πάντοτε το συναίσθημα, η υπερβολή και επικρατεί στο τέλος η υστερία και το στοιχείο της γραφικότητας. Λογικό είναι, αφού την επόμενη μέρα συζητάμε την ακρότητα που είπε κάποιος τηλεμαϊντανός, ενώ, βεβαίως, ουδέποτε θα συζητούσαμε τι είπε ο νομπελίστας οικονομολόγος κ. Πισσαρίδης.

Παρ’ όλα αυτά, έχω την εντύπωση πως το τηλεκαφενείο αφορά περισσότερο μια μικρή πιάτσα συνδικαλιστών, πολιτικών, δημοσιογράφων που ιντριγκάρονται μεταξύ τους και πως η κοινωνία είναι πολύ πιο ώριμη και ψύχραιμη. Καταλαβαίνει ποιος της πουλάει τι, πόσο αυθεντικά φίλος του λαού είναι καθένας και πόσο δυσπρόσιτα είναι τα προβλήματα της χώρας για τους συμμετέχοντες στις βραδινές τηλεπιθεωρήσεις.

Αλλωστε, μην ξεχνάμε πως το ρηχό, επαρχιώτικο, νεοπλουτίστικο, ανεπαρκές πολιτικό κατεστημένο ανεδείχθη μέσα από τον συχνωτισμό και την εξάρτηση από ένα εξίσου ρηχό, επαρχιώτικο, νεοπλουτίστικο μιντιακό σύστημα...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Disqus for Alternative Greek Politic Review