Σάββατο, 17 Μαρτίου 2012

Οι διαφορετικοί τύποι κάθαρσης και ποιόν να προτιμήσουμε. - Του Vpower

    Τα τελευταία δυο χρόνια συχνά απασχολούν την επικαιρότητα διάφορα εγκλήματα που διεπράχθησαν με στόχο τα οικονομικά του Κράτους. Όσο λοιπόν αυτά ξεπηδούν, συνεχώς προβάλλεται ως κάθαρση και τιμωρία του ενόχου, η επιστροφή των χρημάτων που στερήθηκε το Δημόσιο, χωρίς φυσικά κάτι τέτοιο να είναι εφικτό αφού ο δήθεν μετανοών εγκληματίας συνήθως δεν αποδέχεται παρά μόνο το 10-20% μάξιμουμ των χρημάτων που πραγματικά απεκόμισε. Για την βλάβη σε επίπεδο αξιοπιστίας που υπέστη το Δημόσιο φυσικά ούτε καν λόγος.

Το Ι.Κ.Α. στο πρόσφατο σκάνδαλο των υπαλλήλων της Καλλιθέας θεωρεί ότι έχασε περισσότερα από 15 εκατομμύρια € ενώ οι διωκόμενοι σαφώς μιλούν για λιγότερα από 2, αλλά το ζήτημα δεν είναι εκεί πιστεύω. 

Υπάρχει μια ζημία που παθαίνει κάθε φορά το Ι.Κ.Α. που προκύπτουν τέτοια θέματα, και η οποία είναι και απροσδιόριστη και είναι αδύνατο να υπάρξει ποτέ ικανή αποζημίωση γι' αυτή. Βλέπετε, όταν αποδεικνύεται πως το Ι.Κ.Α. λειτουργούσε τόσο πρόχειρα και τόσο βλαπτικά για τα συμφέροντα των ασφαλιζομένων του, τότε στην παρελθοντική του οικονομική ζημία προστίθεται και η μελλοντική. Η μελλοντική του οικονομική ζημία σχετίζεται με την βλάβη της αξιοπιστίας του ως ασφαλιστικού φορέα, και η εισφοροαποφυγή που συνακόλουθα εισπράττει και η οποία φυσικά είναι αδύνατο να εκτιμηθεί.

Στο πρόσφατο παράδειγμα των υπαλλήλων του Υπουργείου ανάπτυξης, ποιος θα υπολογίσει πόσο στοίχησαν οι συγκεκριμένοι υπάλληλοι σε ματαιώσεις επενδύσεων, σε απώλεια θέσεων εργασίας,& σε επίπεδο αξιοπιστίας του Ελληνικού Κράτους γενικώς?

Περισσότεροι από 100.000 Έλληνες εισέπρατταν, και πόσοι ακόμα συνεχίζουν να εισπράττουν συντάξεις πεθαμένων ασφαλιζομένων, ή ακόμα και μαϊμού συντάξεις αναπηρίας, χωρίς να έχει ποτέ κανείς τους εξαναγκασθεί ποινικά να λογοδοτήσει γι' αυτή του την παράνομη και ληστρική για τους υπόλοιπους των ασφαλιζομένων συμπεριφορά. Ποιος θα υπολογίσει πόσο επηρέασαν όλοι αυτοί την ικανότητα του Ελληνικού Κράτους να εισπράττει φόρους, και των Ασφαλιστικών Ταμείων να εισπράττουν εισφορές? 

Στο σκάνδαλο των Greek Statistics, ουσιαστικά επηρεάστηκε αρνητικά η δυνατότητα του Κράτους μας να μιλά με αξιοπιστία για τα στατιστικά του μεγέθη για τουλάχιστον δυο δεκαετίες ακόμα, και κανείς δεν είναι σε θέση να μας πει πόσα θα πληρώνουν και οι αγέννητοι ακόμα Έλληνες εξαιτίας του. Πόσο κάνει το να καταντήσεις μια Χώρα ολόκληρη συνώνυμη του ψεύδους και την αναξιοπιστίας διεθνώς?

Οι πολιτικοί που κατονομάζονται πλέον σε επίσημα έγγραφα Ευρωπαϊκών Κρατών, και μόνο στη Χώρα μας καλύπτονται από την δημοσιογραφική, ποινική και πολιτική ασυλία, στοίχησαν εκτός του ποσού που εισέπραξαν, και ποσό δεκαπλάσιο αυτού σε υπερτιμολογήσεις, και αγορές προϊόντων και υπηρεσιών που ποτέ δεν παραλάβαμε καν (π.χ. C4I) ενώ η ζημία του προκύπτει από τον υποβιβασμό της Χώρας μας στα επίπεδα των κεντροαφρικανικών Κρατών  είναι ανυπολόγιστη, όπως και η ζημία που προκύπτει από την απαξίωση της πολιτικής στο σύνολό της, αλλά και αυτές είναι ζημίες που κανείς δεν δέχεται ούτε καν να συζητήσει, πόσο μάλλον να καταλογίσει στους ενόχους πολιτικούς.

Γενικότερα, το διεφθαρμένο παρελθόν που και σήμερα Κυβερνά την Χώρα μας έχει βάλει το στοίχημα της επιβίωσής του μέσα από δήθεν επανορθώσεις οικονομικές που κάθε άλλο παρά σκοπό έχουν την αποζημίωση των τίμιων πολιτών της Χώρας. Ο σκοπός φυσικά είναι προφανής και κατάπτυστος, αφού θέλουν πληρώνοντας ψίχουλα, να αγοράσουν και την νομιμοποίηση των υπολοίπων χρηματικών ποσών που έκλεψαν, αλλά και να εξασφαλίσουν την παντοτινή και αμετάβλητη ατιμωρησία. 

Αν όμως δεχθούμε αυτή την ληστρική τακτοποίηση, ποιος θα μας εγγυηθεί ότι δεν θα επαναληφθούν όλα αυτά στο παρόν και στο μέλλον? Ο μόνος ικανός να μας εξασφαλίσει κάτι τέτοιο είναι ο παραδειγματισμός που θα προκύψει μόνο από την εξοντωτική ποινική τιμωρία και την  διαπόμπευση των απατεώνων. Σε αυτό το σημείο είναι αλήθεια πως διαφωνούν πολλοί, θεωρώντας ότι η κοινωνία πρέπει απλώς να αρχίσει να οικοδομεί από την αρχή μια νέα σχέση με το κράτος χωρίς να ζητεί κάθαρση και τιμωρία των υπευθύνων. 


Δεν καταλαβαίνουν όλοι αυτοί ότι δεν μπορεί να έχουμε πάντα ένα Κράτος στο οποίο θα πληρώνουν μόνο τα κορόιδα και οι μη έχοντες τρόπους φοροδιαφυγής. Πρέπει κάποια στιγμή η Χώρα μας να αποκτήσει ένα Κράτος ικανό να εισπράττει τους φόρους του χωρίς να κλέβει και να εκβιάζει τους πολίτες του, και αυτό δεν θα συμβεί ποτέ όσο το Κράτος μοιράζει αφειδώς συγχωροχάρτια.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Disqus for Alternative Greek Politic Review