Εντοπίζονται πράγματι απατεώνες που κλέβουν τα χρήματα του Δημοσίου η για μια ακόμη φορά μας εξαπατά το Κράτος με τη βοήθεια των Μ.Μ.Ε. ? - Του Vpower

      Στην ειδησεογραφία του Σαββατοκύριακου κατεγράφη μια ακόμη περίπτωση συλλογικής απάτης: κύκλωμα εξέδιδε πλαστά παραπεμπτικά ιατρικών εξετάσεων. Λίγες μέρες νωρίτερα πληροφορηθήκαμε ότι σε νησί του Ιονίου έπαιρνε επίδομα τυφλού το... 2% του πληθυσμού!

      Πρόσφατα ενημερωθήκαμε επισήμως ότι πάνω από οκτώ χιλιάδες Έλληνες πέθαναν μεν, «ζούσαν» δε: οι συγγενείς τους εισέπρατταν κανονικά τη σύνταξή τους! ( Άραγε τι θα απαντούσε ο Υπουργός Δικαιοσύνης αν του αποδεικνύαμε οτι το Κράτος δεν τιμώρησε ποτέ κανένα από όσους έπιασε: )

    Τουλάχιστον μια φορά τον μήνα το τελευταίο διάστημα έρχεται στην επικαιρότητα μια ανάλογη υπόθεση. Ατσίδες Νεοέλληνες παίρνουν επιδόματα με πλαστά χαρτιά. Αν αθροίσουμε τις περιπτώσεις που αποκαλύφθηκαν και συγκεντρώσουμε όλους μαζί τους εμπλεκόμενους θα δημιουργηθεί μια πόλη του μεγέθους της Λάρισας.

     Αλλά δεν τελειώνουν στα προνομιακά επιδόματα οι πατέντες συλλογικής κομπίνας. Π.χ., η έκταση της Ελλάδας τριπλασιάζεται αν ληφθούν υπόψη οι δηλώσεις που υποβάλλονται για να εξασφαλιστούν κοινοτικές επιδοτήσεις: άλλοι δήλωσαν περισσότερες καλλιεργούμενες εκτάσεις, άλλοι μεγαλύτερη αγροτική παραγωγή, άλλοι ζώα που δεν είχαν. Προ ετών σε ένα χωριό μεγάλου νησιού είχαν πάρει όλοι οι κάτοικοι επιδότηση παραγωγής γάλακτος με μια αγελάδα: την περιέφεραν από σπίτι σε σπίτι κατά την απογραφή.

       Ολα αυτά προκύπτουν από επίσημες ανακοινώσεις. Πράγμα που σημαίνει ότι το κράτος ξέρει τους κομπιναδόρους. Με ονοματεπώνυμο και διεύθυνση κατοικίας. Αν δεν τους ξέρει, τότε μας κοροϊδεύει με στατιστικά τερτίπια. Αλλά εφόσον τους ξέρει, τότε τι έκανε όταν ανακάλυψε τα κόλπα; Ανακοινώνει, ας πούμε, το τάδε ασφαλιστικό ταμείο ότι βρήκε τόσους που έπαιρναν τις συντάξεις συγγενών οι οποίοι έχουν εγκαταλείψει από χρόνια τα εγκόσμια. 

      Δεν μας είπε όμως ποτέ κανένα Ταμείο ποιοι είναι, τι συνέπειες είχαν και αν επέστρεψαν πίσω όσα είχαν καρπωθεί. Ουδείς έχει ενημερώσει αν οι επιδοτήσεις για ζώα και καλλιέργειες που δεν υπήρχαν επιστράφηκαν στον κρατικό προϋπολογισμό και από εκεί στα κοινοτικά ταμεία. Ιδέα δεν έχουμε αν γιατροί, φαρμακοποιοί και έτεροι Καππαδόκες που έστησαν μηχανές γύρισαν πίσω το παράνομο χρήμα.

     Συμπέρασμα: εδώ υπάρχει ανεξήγητο κενό. Η αποκάλυψη κυκλωμάτων που βάζουν χέρι στον κρατικό προϋπολογισμό είναι θεάρεστο έργο. Αλλά δεν θα ήταν καλύτερα να ξέρουμε και τη συνέχεια; Ποιοι είναι και ποιοι τους βοήθησαν; Επέστρεψαν ό,τι δεν τους ανήκε ή απλώς το κράτος τούς κρατάει σε ομηρεία; Κλείνουν οι υποθέσεις με καταλογισμούς και τα τοιαύτα ή κάνουμε μισές δουλειές; 

   Εφαρμόζονται πράγματι οι νόμοι ή απλώς βγάζουν ανακοινώσεις οι διοικήσεις και τα υπουργεία για να πουλάνε μούρη και μετά το ξεχνούν; Εάν τίποτε από αυτά δεν γίνεται, τότε απλώς επαληθεύεται και σε αυτές τις περιπτώσεις η ατάκα του Κέινς για τη φοροδιαφυγή: «Είναι η μόνη πνευματική εργασία που αμείβεται».

Εγκληματίες ή Απατεώνες; - Του Ανδρέα Ανδριανόπουλου

Δεν έχω για σημαντικό χρονικό διάστημα αρθρογραφήσει στην Εστία η οπουδήποτε αλλού σχετικά με τις οικονομικό-πολιτικές εξελίξεις. Αυτό δεν ήταν τυχαίο. Υπήρξε προιόν απογοήτευσης για το γεγονός πως συνεχείς προειδοποιήσεις και δικές μου και αυτής της εφημερίδας για τα επερχόμενα αδιέξοδα, αλλά και προτάσεις για την δυνατότητα αντιμετώπισής τους, συναντούν την καθολική αδιαφορία αυτού που λέγεται σήμερα πολιτικός κόσμος της χώρας. Κυβερνώντες και αντιπολιτευόμενοι αδυνατούν να ξεπεράσουν βαθιές ιδεοληψίες, λαϊκίστικες καταβολές και μικροκομματικές σκοπιμότητες και να κάνουν το άλμα που θα τους ξέκοβε από το τέλμα του παλιού και ξεπερασμένου πολιτικού καθεστώτος.

Παρά τις συμφωνίες που συνομολογεί με τους δανειστές μας αλλά και την εμμονή των αντιπροσώπων τους στην περικοπή δημοσίων δαπανών, οι αρμόδιοι Υπουργοί επιμένουν στα έσοδα, στην «μαγική» καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και σε νέους φόρους. Οι φορείς της αντιπολίτευσης από την πλευρά τους, όσοι τουλάχιστον κάνουν ένα βήμα παραπέρα από τη τυφλή καταδίκη του Μνημονίου και της καταγγελίας κάθε κίνησης των, πράγματι απογοητευτικών, Δυτικών για την διάσωσή μας, επιμένουν σε πρωτοβουλίες εξωπραγματικές και εντελώς αντι-ρεαλιστικές. Ξαφνικά συνειδητοποιεί κανείς πως είναι περίπου χάσιμο χρόνου κάθε προσπάθεια επίκλησης της απλής λογικής για την αντιμετώπιση υπαρκτών, αλλά όχι άλυτων, προβλημάτων.

Αυτή η συνειδητή τύφλωση δεν μπορεί παρά να έχει μία και μοναδική εξήγηση. Έχουμε δηλ να κάνουμε είτε με εγκληματικές κινήσεις είτε με συνειδητοποιημένες ηλιθιότητες. Άλλη εκτίμηση δεν είναι δυνατόν να υπάρχει. Έχεις έξοδα πολλά περισσότερα από τα έσοδά σου. Κι αντί να περικόψεις δραστικά τις δαπάνες σου ψάχνεις απελπισμένα σε γωνίες και ξεχασμένα συρτάρια – ακόμα και ανάμεσα στις στάχτες στο τζάκι – για να αυξήσεις θεαματικά (αν είναι δυνατόν) τις εισπράξεις σου. Και κάποιοι καταφεύγουν σε ουτοπικά τεχνάσματα (λ.χ. επαναδιαπραγμάτευση με απρόθυμους και καχύποπτους δανειστές) για να ξεφύγουν από την πραγματικότητα.

Αφορμή για το σημερινό μου σημείωμα υπήρξε ένα δημοσίευμα που κατά την γνώμη μου συμπυκνώνει την άγνοια πραγματικότητας και κινδύνου που χαρακτηρίζει ένα μεγάλο κομμάτι του δημόσιου διαλόγου στη χώρα. Οι λύσεις του ελληνικού προβλήματος κατά τον συντάκτη του δεν είναι δύσκολες. Να απαιτήσουμε, με κεφαλαία αυτό, την διαγραφή 100 περίπου δις ευρώ από το χρέος, να πάνε τα υπόλοιπα 30 χρόνια πίσω, με αισθητά χαμηλότερο επιτόκιο και με 6-7 χρόνια περίοδο χάριτος. Έτσι απλά. Κι αν εισπράξουμε για όλα αυτά ένα μεγαλοπρεπές «όχι», όπως και το πιθανότερο, τι γίνεται; Κι εδώ η απάντηση εμφανίζεται σαν απλή. Απειλούμε πως θα ανάψουμε το φυτίλι. Δηλαδή, θα μιλήσουμε για κήρυξη πτώχευσης. Που υποτίθεται πως οι εταίροι την τρέμουν σαν προοπτική.

Κανείς δεν σκέφθηκε πως σε μια τέτοια περίπτωση τους λύνουμε τα χέρια; Γιατί κάτι τέτοιο ακριβώς επιδιώκουν. Μια πράξη αυτοεξόντωσης δηλ της Ελλάδας που θα τους απαλλάξει από το μαρτυρικό δίλημμα. Διάσωση της Ελλάδας με εσωτερική οικονομική και πολιτική αναταραχή η εσωστρέφεια και φροντίδα των υπολοίπων που αντιμετωπίζουν διαρθρωτικά εντελώς διαφορετικά προβλήματα;

Ήδη οι μεγάλες ευρωπαϊκές Τράπεζες έχουν απαλλαγεί από τα περισσότερα ελληνικά ομόλογα, ενώ οι αγορές έχουν συνηθίσει στην προοπτική χρεοκοπίας χώρας μέλους της ευρωζώνης. Για μήνες σχεδόν όλοι συνιστούν η προβλέπουν χρεοκοπία που την καλύπτουν κάτω από περίτεχνους νεολογισμούς που θυμίζουν newspeak του Οργουελ (αναδιάρθρωση, επιλεκτική χρεοκοπία, reprofiling, κούρεμα κλπ). Όλοι ξέρουν τι ακριβώς θα συμβεί. Η χώρα θα μπεί σε ένα αδιέξοδο κοινωνικό μεσαίωνα. Με τραγικές συνέπειες για τα αδύναμες κυρίως εισοδηματικά ομάδες. Και ποιοι βέβαια θα πληρώσουν (όσοι δηλ έχουν εκδώσει cds σε σχέση με τα ελληνικά ομόλογα). Χασούρα για τις αμερικανικές κυρίως Τράπεζες. Και κερδισμένοι θα είναι όσοι έχουν ποντάρει στην ελληνική χρεοκοπία – η που συνιστούν πολιτικές που οδηγούν αναπόφευκτα σε αυτήν.

Για μιά ακόμη φορά θα το επαναλάβω. Λύση υπάρχει. Όχι όμως αυτή της ΝΔ – που είναι νεοφιλελεύθερη τα έσοδα (μείωση φόρων) αλλά σοσιαλδημοκρατική στα έξοδα (όχι απολύσεις στο δημόσιο και σε κατάργηση φορέων). Κατάργηση φόρων, μείωση συντελεστών και σταθερό φορολογικό σύστημα είναι η μία πτυχή της λύση. Μείωση δραματική του δημόσιου τομέα (απολύσεις, καταργήσεις φορέων, υπηρεσιών, διευθύνσεων και γενικών γραμματειών σε υπουργεία) είναι η άλλη. Κι’ ενδιάμεσα απαραίτητη είναι η περικοπές γραφειοκρατικών διαδικασιών με κατάργηση κανονισμών, αδειών, εγκρίσεων, πιστοποιητικών κλπ. Ωστε να διευκολύνονται οι επενδύσεις. Ετσι μπορούμε να σωθούμε. Διαφορετικά......