Μέσα Νοεμβρίου, η απόφαση επί προσφυγής ΠΓΔΜ - Της Δωρας Aντωνιου

Η ώρα της απόφασης του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης επί της προσφυγής της ΠΓΔΜ κατά της Ελλάδας, την οποία εγκαλεί για παραβίαση της Ενδιάμεσης Συμφωνίας, με αφορμή την απόφαση της Αθήνας να αντιταχθεί στην προσχώρηση της γειτονικής χώρας στο ΝΑΤΟ, κατά τη Σύνοδο Κορυφής της Συμμαχίας στο Βουκουρέστι, τον Απρίλιο του 2008, φαίνεται ότι πλησιάζει. Με καθυστέρηση μερικών εβδομάδων, καθώς η απόφαση αρχικά επρόκειτο να ανακοινωθεί μέσα στον Οκτώβριο, αναμένεται το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Νοεμβρίου. Η εφημερίδα των Σκοπίων «Ντνέβνικ», αναφέρει σε δημοσίευμά της ως ημερομηνία τη 16η Νοεμβρίου, ωστόσο, πηγές του υπουργείου Εξωτερικών αναφέρουν ότι δεν υπάρχει συγκεκριμένη ημερομηνία, αλλά μια γενική πληροφόρηση ότι η απόφαση θα ανακοινωθεί μετά τις 15 Νοεμβρίου.

Η ανακοίνωση της απόφασης, όπως εκτιμούν διπλωματικές πηγές, θα δρομολογήσει εξελίξεις και σίγουρα θα προκαλέσει εκ νέου κινητικότητα στο ζήτημα της ονομασίας, το οποίο έχει «βαλτώσει» εδώ και πολύ καιρό. Πηγές του υπουργείου Εξωτερικών εκτιμούν ότι σε μεγάλο βαθμό η «απροθυμία» της κυβέρνησης των Σκοπίων να εμφανιστεί διαλλακτική στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, κάτι που θα επέτρεπε στον ειδικό μεσολαβητή, Μάθιου Νίμιτς, να προχωρήσει τη διαδικασία και να φέρει μια νέα πρόταση, σχετίζεται με την εκκρεμότητα της δικαστικής απόφασης. Δηλαδή, τα Σκόπια αναμένουν την ετυμηγορία του Διεθνούς Δικαστηρίου, ελπίζοντας σε μια απόφαση που θα τους δικαιώνει και θα τους δώσει μεγαλύτερη διαπραγματευτική ισχύ, ενώ θα αποσυμφορήσει την πίεση που εισπράττουν για πιο διαλλακτική στάση.

Η «Ντνέβνικ» αναφέρει ότι η κυβέρνηση των Σκοπίων έχει ήδη επεξεργαστεί τις κινήσεις της μετά την ανακοίνωση της απόφασης: εάν αυτή είναι ισορροπημένη και κρατά αποστάσεις και από τις δύο πλευρές, τότε θα αξιοποιηθούν τα σημεία εκείνα που ευνοούν την ΠΓΔΜ σε διεθνή εκστρατεία ενημέρωσης. Εάν η απόφαση είναι θετική για τα Σκόπια, εάν, δηλαδή, το Δικαστήριο αποδεχθεί παραβίαση της Ενδιάμεσης Συμφωνίας από την Ελλάδα, τότε η κυβέρνηση Γκρούεφσκι θα θέσει το ζήτημα στα Ηνωμένα Εθνη, ενώ θα ζητήσει να επαναξιολογηθεί η απόφαση του Βουκουρεστίου για την ένταξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ. Στην Αθήνα, διπλωματικές πηγές, με βάση την αξιολόγηση παρελθόντων αποφάσεων του Διεθνούς Δικαστηρίου, εκτιμούν ότι η ετυμηγορία θα είναι ισορροπημένη, με το Δικαστήριο να αποδέχεται μέρος των επιχειρημάτων καθεμιάς από τις δύο πλευρές.

Οι αλλαγές και οι εκλογές, Tης Δωρας Αντωνιου

Ο πρωθυπουργός, κ. Γιώργος Παπανδρέου, το είπε ξεκάθαρα: «Οι πολίτες θέλουν να δουν αλλαγές και όχι εκλογές». Αισθάνθηκα ότι μιλούσε για μένα. Αυτό ακριβώς θέλω: αλλαγές. Ομως, έχω ένα πρόβλημα. Αλλαγές δεν βλέπω. Βλέπω την κυβέρνηση, κοντά δύο χρόνια τώρα, να διαπιστώνει. Να διαπιστώνει πού υπάρχει πρόβλημα, να αναγνωρίζει πού υπάρχει υστέρηση, να διατυπώνει σκέψεις και προθέσεις. Ομως, όλη της η ενέργειά της δείχνει να εξαντλείται σε αυτά. Οταν έρχεται η ώρα οι διαπιστώσεις να μετουσιωθούν σε πράξη, όλα δείχνουν να κολλάνε. Θα μου πείτε, βέβαια, οι αντιδράσεις, οι κινητοποιήσεις, οι φωνές, οι απεργίες.

 Μα, δεν ήταν όλα αυτά αναμενόμενα και απολύτως προβλέψιμα; Οταν πρόκειται με τις αποφάσεις σου να διαλύσεις ένα κατεστημένο σύστημα, που τόσα χρόνια καλοπερνούσε «στην υγεία του κορόιδου» (δανεική η έκφραση), δεν πρέπει να θεωρείς δεδομένο ότι θα συναντήσεις αντιδράσεις;

Εως τώρα, βλέπω μέτωπα να ανοίγουν με πολεμικές ιαχές, με δηλώσεις αποφασιστικότητας για τις αλλαγές που θα φτάσουν μέχρι τέλους. Παρακολουθώ τις «μάχες» να σέρνονται για εβδομάδες χωρίς να μπορώ να απαντήσω στην απορία «μα, γιατί δεν κλείνει το θέμα επιτέλους, γιατί δεν ολοκληρώνεται η μεταρρύθμιση» και, κατόπιν, να εκφυλίζονται πίσω από σιωπηρούς συμβιβασμούς, που εγγυώνται ότι τίποτε δεν θα αλλάξει. Και δεν αλλάζει.

 Αυτό είναι το πρόβλημα.

Οι μόνες μάχες που ολοκληρώνονται τάχιστα, χωρίς κανένα ενδιαφέρον για τις αντιδράσεις, είναι οι έκτακτες φορολογικές επιβαρύνσεις, για να κλείσει, όπως όπως, καμιά τρύπα. Εκεί, αυτοί που πάντοτε πλήρωναν, συνεχίζουν να πληρώνουν και δέχονται καρτερικά (για πόσο ακόμα;) την επιβάρυνση.

Για την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής άκουσα μόλις προχθές ότι, έπειτα από διάφορους πειραματισμούς, επιστρέφουμε στα αντικειμενικά κριτήρια για ελεύθερους επαγγελματίες και επιτηδευματίες, τους -κατά δήλωσή τους- φτωχότερους Ελληνες. Βαρέθηκα να αισθάνομαι ότι με κοροϊδεύουν όλοι αυτοί κατάμουτρα, να ξέρω ότι εγώ πληρώνω για τη δική τους ασφάλεια, περίθαλψη, Παιδεία, για κάθε είδους υπηρεσία που απολαμβάνουν. Κουράστηκα να πληρώνω υπεράριθμους δημοσίους υπαλλήλους και να εισπράττω κακούς τρόπους, αγένεια, υπαινιγμούς για «φακελάκι» σχεδόν κάθε φορά που χρειάζεται να έχω μια συναλλαγή με το Δημόσιο. Και τώρα, ακούω ότι το ενιαίο μισθολόγιο, που θα έβαζε τάξη στο Δημόσιο - Γαργαντούα, πριν ακόμα εφαρμοσθεί, «ξηλώνεται» με προνομιακές συμφωνίες για εφοριακούς και τελωνειακούς.

Υποθέτω ότι όταν ο πρωθυπουργός λέει ότι «οι πολίτες θέλουν να δουν αλλαγές», στην αλλαγή όλων αυτών αναφέρεται. Δεν μπορώ να καταλάβω λοιπόν: αφού κατανοεί ότι οι πολίτες θέλουν αλλαγές και αφού αρκεί μια ματιά τριγύρω για να καταλάβει κανείς ποιες είναι αυτές οι αλλαγές, γιατί δεν προχωράει τίποτε; Είναι ατολμία; Ασυνεννοησία; Απουσία συντονισμού; Είναι εμπόδια μέσα στην κυβέρνηση; Μπορεί κάτι από όλα, μπορεί όλα μαζί. Δεν ξέρω. Ξέρω, όμως, ότι εκεί που βρίσκεται ο επικεφαλής της κυβέρνησης, έχετε αναλάβει, εκπροσωπώντας όλους μας, να βρει τη ρίζα του κακού και να το αντιμετωπίσει. Και όσο δεν έρχονται οι αλλαγές, φαντάζουν όλο και πιο ελκυστικές οι εκλογές.