Εργατικό κόστος, αλήθειες και μύθοι - Της Χριστινας Κοψινη

Τι συμβαίνει με το θέμα που απειλεί ακόμα και την επόμενη μέρα της κυβέρνησης

«Ευχαριστώ για τις ευχές και εύχομαι υγεία και επιτυχία, αλλά δεν αρκεί να γυρίζουμε σελίδα. Πρέπει να γυρίζουμε και τον ΦΠΑ. Διότι αν κλείσουν και οι υγιείς, αμιγώς εξαγωγικές ελληνικές επιχειρήσεις, δηλαδή οι μόνες που φέρνουν φρέσκο χρήμα στη χώρα, τότε τη βάψαμε και εμείς και εσείς».

Αυτήν την απάντηση απέστειλε ηλεκτρονικά γνωστό στέλεχος μεγάλης εξαγωγικής εταιρείας, από τα παλαιότερα μέλη του ΣΕΒ, στον αναπληρωτή υπουργό Οικονομικών κ. Π. Οικονόμου, επιστρέφοντας το e-mail με το οποίο το κυβερνητικό στέλεχος ευχόταν για το 2012 στον κόσμο της βιομηχανίας: «Καλή Χρονιά. Γυρίζουμε σελίδα».

Η απάντηση αυτή δεν έφτασε ποτέ στον υπουργό. Το σύστημα αποδοχής μηνυμάτων δεν λειτούργησε. Ισως μαζί με το σβήσιμο των αντιμνημονιακών σχολίων από την ιστοσελίδα του κ. Οικονόμου, το καλοκαίρι του 2011, να αδρανοποιήθηκαν και άλλες ζωτικές εντολές της ηλεκτρονικής του αλληλογραφίας. Φυσικά στον ένα μήνα από τις γιορτές όχι μόνο δεν γυρίσαμε σελίδα, αλλά ούτε και τον ΦΠΑ στις επιχειρήσεις επέστρεψε το υπουργείο Οικονομικών. Μάλιστα η συγκεκριμένη επιχείρηση, στην οποία το κράτος οφείλει πάνω από 3 εκατομμύρια επιστροφή ΦΠΑ, για πρώτη φορά στην πολύχρονη ιστορία της αναγκάστηκε, λόγω μειωμένης ρευστότητας, να καθυστερήσει τη μισθοδοσία του προσωπικού.

Την ώρα που στη χώρα φούντωνε η συζήτηση για τα κατώτατα όρια και μετατοπιζόταν το πρόβλημα της ελληνικής ανταγωνιστικότητας στον μισθό των 751 ευρώ, η ευχή της μεγάλης εξαγωγικής επιχείρησης δίνει το μέτρο των πραγματικών προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι μεγάλες ελληνικές και δη οι εξαγωγικές επιχειρήσεις. «Ενώ το υπουργείο Οικονομικών τορπιλίζει τη ρευστότητα των εξαγωγικών επιχειρήσεων, δεν κάνει ελέγχους για τον ΦΠΑ και συνεχίζει να τον παρακρατεί και να μην τον αποδίδει, μετατοπίζεται η κουβέντα στα κατώτατα όρια. Μα δεν είναι αυτό το πρόβλημα για την ελληνική επιχείρηση που θέλει να είναι ανταγωνιστική. Ακόμη και αν μηδενίσουμε το εργατικό κόστος δεν υπάρχει ούτε ένα σταθερό μέρος στην εξίσωση για να μπορέσει ένας επενδυτής να κάνει μια αξιόπιστη οικονομοτεχνική μελέτη για την Ελλάδα» αναφέρει χαρακτηριστικά στην «Κ» στέλεχος μεγάλης εξαγωγικής εταιρείας.

Αποπροσανατολισμός

Η συζήτηση για τα κατώτατα όρια που έχει τρομοκρατήσει την ελληνική κοινωνία όχι μόνο δεν απηχεί τα μεγάλα προβλήματα της πραγματικής οικονομίας και των επιχειρήσεων, αλλά λειτουργεί και άκρως αποπροσανατολιστικά, καθώς οι επιχειρήσεις έχουν προχωρήσει ή είναι στη διαδικασία διόρθωσης του μισθολογικού κόστους χωρίς να απαιτούνται έξωθεν παρεμβάσεις.

Υπό αυτήν την έννοια ακόμη και οι εργοδοτικοί φορείς αντιλαμβάνονται ότι περαιτέρω μείωση της ζήτησης θα έχει καταστροφικά αποτελέσματα στην εσωτερική αγορά και προσανατολίζονται σε μια συμφωνία με τη ΓΣΕΕ η οποία από τη μία πλευρά θα προβλέπει μείωση του μη μισθολογικού κόστους κατά 3 έως 4 ποσοστιαίες μονάδες και σε πάγωμα της υφιστάμενης εθνικής γενικής συλλογικής σύμβασης εργασίας στα επίπεδα των μισθών του 2011.

Οσο για τις μειώσεις των ονομαστικών μισθών, αυτές θα γίνουν, αλλά επιλεκτικά, και θα επικεντρωθούν σε μεγάλες δημόσιες επιχειρήσεις, όπως η ΔΕΗ, η ΕΥΔΑΠ, αλλά και στα Πετρέλαια και τις τράπεζες. Στην επιστολή της τρόικας προς το υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης γίνεται σαφής αναφορά και για τους καθηγητές της ιδιωτικής εκπαίδευσης. Στις τράπεζες η περικοπή μισθών αναμένεται να γίνει κυρίως σε Εθνική και Εμπορική, αφού προηγηθούν αλλαγές στους κανονισμούς εργασίας και προχωρήσει η διαδικασία διαλόγου τραπεζιτών - ΟΤΟΕ.

Το τοπίο θα αρχίσει να ξεκαθαρίζει από την Τετάρτη, στη συνάντηση που θα πραγματοποιήσουν τα προεδρεία των ΓΣΕΕ, ΣΕΒ, ΕΣΕΕ και ΓΣΕΒΕΕ στα γραφεία των εμπόρων. Στόχος όλων παραμένει η αποτροπή της πράξης νομοθετικού περιεχομένου που θα προκαλούσε ανυπέρβλητα προβλήματα και για τη συνοχή των κομμάτων που στηρίζουν την κυβέρνηση Παπαδήμου. Οι τελικές αποφάσεις θα ανακοινωθούν στα τέλη του μήνα από το υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, το οποίο αναζητεί αντιστάθμισμα με τη δημιουργία προσωρινών θέσεων εργασίας για νέους ανέργους.

Το αδιέξοδο των επικουρικών - Tης Χριστινας Κοψινη

Ο χρόνος τελειωσε και ουδείς γνωρίζει τι θα πράξει το κόμμα της Ν.Δ. για τις επικουρικές συντάξεις. Θα άρει τη διαφωνία της στην κατάθεση της ρύθμισης Κουτρουμάνη με την οποία προβλέπονται περικοπές από 12% έως και 30% στις συντάξεις ή θα συνεχίσει να οχυρώνεται πίσω από τα επιχειρήματα περί αναποτελεσματικών μελετών και να μεταθέσει την επίλυση του προβλήματος για μετά τις εκλογές; Διότι όλοι γνωρίζουν ότι τα μέτρα είναι αναπόφευκτα για να υπάρχουν και σε πέντε χρόνια επικουρικά ταμεία. Οχι γιατί το επιβάλλει η τρόικα, αλλά διότι δεν αντέχουν οι φορείς επικούρησης να σηκώνουν το βάρος συνταξιούχων που αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο, όταν στερεύει το χρήμα από εισφορές.

Οι αλλαγές στις επικουρικές θα γίνουν διότι τα ταμεία δεν αντέχουν να σηκώσουν το βάρος των χιλιάδων νέων συνταξιούχων που σπεύδουν υπό το κράτος του πανικού να συνταξιοδοτηθούν ακόμη και με μειωμένες συντάξεις. Αυτή κίνηση προς την έξοδο ωθείται από μια λογική πρόβλεψη: οι μισθοί πέφτουν και θα συνεχίσουν να πέφτουν. Η παραμονή για ένα, δύο ή και περισσότερα χρόνια στην εργασία δεν πρόκειται να βελτιώσει τον συντάξιμο μισθό. Αλλωστε, τα κίνητρα παραμονής στην εργασία που θέσπισε ο νόμος Λοβέρδου ακυρώθηκαν από τις δραματικές επιπτώσεις που έχει η ύφεση στην απασχόληση. Η σύνταξη γίνεται το πλησιέστερο σωσίβιο σε αυτόν τον ωκεανό των προβλημάτων επιβίωσης. Ταυτοχρόνως, η φυγή προς τα έξω, είτε αναγκαστικά, λόγω ανεργίας και «εφεδρείας» είτε κατ’ επιλογή, οδηγεί σε ακόμη πιο γρήγορη εξάντληση των εσόδων και θέτει σε κίνδυνο τις παροχές υγείας που με κόπο έχτισαν πολλά συνδικάτα σε αρκετούς κλάδους.

Ομως τα ίδια αυτά τα συνδικάτα αδυνατούν να αντιμετωπίσουν την επόμενη ημέρα. Κλεισμένα στα γραφεία τους, αρνούνται να πιστέψουν αυτό που όλοι βιώνουμε στην καθημερινότητά μας. Την απαξίωση της οικονομικής ζωής και το παραγωγικό τέλμα. Κι όλα αυτά την ώρα που μέσα στην επόμενη διετία πρέπει να εξοικονομηθούν τουλάχιστον 500 εκατομμύρια ευρώ από τη συνταξιοδοτική δαπάνη των επικουρικών που λειτουργεί ως συγκοινωνούν δοχείο με τη δαπάνη της κύριας σύνταξης, τουλάχιστον στο ΙΚΑ. Τώρα πια όλοι αντιλαμβάνονται ότι η καθυστέρηση ακόμη κι ενός λεπτού στη λήψη αποφάσεων που αφορά τα ταμεία, μπορεί να προκαλέσει τεράστιες απώλειες στο μέλλον. Αν υπάρχει κάτι στο οποίο θα μπορούσε να συμβάλει η Ν.Δ. αυτό θα ήταν να μη θιγούν οι χαμηλές συντάξεις και όλοι όσοι δεν έχουν συμπληρωματικά εισοδήματα πέραν των συντάξεών τους. Να θέσει ηλικιακά όρια εξαίρεσης των υπερηλίκων. Αυτό όμως απαιτεί μια ειδική μελέτη την οποία έπρεπε να έχει κάνει χθες αξιοποιώντας καλύτερα τον χρόνο που δαπανά στη σύνταξη ανακοινώσεων, γυρνώντας την πλάτη στην πραγματικότητα. Σε διαφορετική περίπτωση η αυτάρεσκη επιχειρηματολογία θα επιστρέψει ως μπούμερανγκ προς όλη την κοινωνία που συνεχίζει να περιμένει στωικά τους πολιτικούς να δώσουν νόημα στην πολιτική.

Spiegel: Το Βερολίνο ετοιμάζεται για πιθανή έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ

Τα χειρότερα σενάρια προκειμένου να προετοιμαστεί η Γερμανία για μία πιθανή έξοδο της Ελλάδας από το κοινό νόμισμα επεξεργάζεται η γερμανική κυβέρνηση, σύμφωνα με το περιοδικό.

Το δημοσίευμα στην έκδοση του γερμανικού περιοδικού, που θα δημοσιευθεί ολόκληρο την ερχόμενη Δευτέρα, υπογραμμίζει ότι η γερμανική κυβέρνηση προετοιμάζεται για μία πιθανή έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη σε περίπτωση που η νέα κυβέρνηση της Ελλάδας αποφασίσει να μην συνεχίσει τα προγράμματα λιτότητας που έχουν συμφωνηθεί. «Κάτω από το χειρότερο σενάριο, η χώρα μπορεί να βυθιστεί σε έναν φαύλο κύκλο δυστυχίας που θα διαρκέσει για δεκαετίες» γράφει το Spiegel.

Το περιοδικό αναφέρει ότι ειδικοί του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών κάνουν προσομοιώσεις πάνω σε διάφορα σενάρια με διαφορετικές υποθέσεις για το πως η Ελλάδα θα φύγει από την ζώνη του ευρώ.

Το πρώτο σενάριο σύμφωνα με το Spiegel βασίζεται στην προσδοκία ότι η κατάσταση δεν θα είναι τόσο άσχημη και η Ελλάδα θα βγει από την ευρωζώνη. Το αποτέλεσμα θα είναι να ενισχυθεί η ευρωζώνη μακροπρόθεσμα μετά την αρχική αναταραχή χωρίς το πιο αδύναμο μέλος της. Στην αρχή η Ισπανία και η Ιταλία μπορεί να αντιμετωπίσουν προβλήματα αλλά στη συνέχεια οι ειδικοί υποθέτουν ότι θα αντεπεξέλθουν χωρίς «το βάρος της ελληνικής κρίσης».

Το πλέον άσχημο σενάριο, σύμφωνα με το Spiegel, είναι πράγματι η Ιταλία και Ισπανία να βρεθούν στο στόχαστρο των παγκόσμιων αγορών και το κόστος δανεισμούς τους να εκτοξευθεί στα ύψη. Για τον λόγο αυτό ζητούν να ενισχυθεί όσο το δυνατόν γρηγορότερα το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF) με 1 τρισ. ευρώ προκειμένου να βοηθήσει στην ρευστότητα των δύο χωρών.


link : http://www.spiegel.de/international/europe/0,1518,797399,00.html

Ξαναδιαβάζοντας Ηρόδοτο , Tης Χριστινας Κοψινη

Η ιστορία για το πώς ο Κροίσος σώθηκε είναι πασίγνωστη. Οταν εξήγησε στον Κύρο, ο οποίος τον οδήγησε στην πυρά, τον λόγο που επικαλούνταν γοερά τον Σόλωνα, τη γλίτωσε και στη συνέχεια έγινε σύμβουλός του. Κι όταν ο Κύρος ζήτησε γνώμη για το πώς να υποτάξει τους Μασσαγέτες, έναν πολεμοχαρή λαό στην περιοχή του σημερινού Ιράν, ο Κροίσος του είπε: «Οπως έχω μάθει, οι Μασσαγέτες αγνοούν και τα υλικά αγαθά και τον ευχάριστο τρόπο ζωής των Περσών. 


Λέω λοιπόν να σφάξουμε πολλά ζώα να τα μαγειρέψουμε και να στήσουμε τραπέζι μεγάλο με κάθε λογής τρόφιμα στο στρατόπεδό μας, να φέρουμε πολλούς κρατήρες αγνό κρασί και να αφήσουμε τις πιο αδύνατες μονάδες να το φυλάνε. Οι υπόλοιποι να τραβηχτούμε προς το ποτάμι. Αν δεν κάνω λάθος στον συλλογισμό μου, οι Μασσαγέτες θα επιτεθούν στο στρατόπεδο, βλέποντας όλα αυτά τα αγαθά και τότε εξαρτάται από εμάς να καταφέρουμε μεγάλα έργα». 


Ετσι περιγράφει ο Ηρόδοτος το σχέδιο του Κροίσου, στο πρώτο από τα εννέα βιβλία του, στην Κλειώ. Και το σχέδιο εφαρμόστηκε επιτυχώς. «Οι Μασσαγέτες έκαναν επίθεση με το ένα τρίτο του στρατού τους και σκότωσαν τους φρουρούς του στρατοπέδου. Ρίχτηκαν τότε στο φαΐ και στο κρασί και αργότερα στον ύπνο. Οι Πέρσες τότε επιτέθηκαν και σκότωσαν ορισμένους, ενώ άλλους τους αιχμαλώτισαν...»

Τι μου θυμίζει, τι μου θυμίζει… Ισως ο συνειρμός φανεί τραβηγμένος, αλλά γιατί οι Μασσαγέτες του 6ου π.Χ. αιώνα μου θυμίζουν εμάς, τους Νεοέλληνες του 20ού και 21ου αιώνα; Αντικαταστήστε τα αχνιστά κρέατα και το ανέρωτο κρασί με τα «διαμερίσματα πολυτελούς κατασκευής», τα αυτοκίνητα θηριώδους κυβισμού, με τα τεραστίων διαστάσεων εξοχικά, με τα προϊόντα της νέας εποχής που με τόσο ενθουσιασμό καταστήσαμε τις τελευταίες δεκαετίες είδη πρώτης ανάγκης - τα ψηφιακά γκατζετάκια, τις τηλεοράσεις plasma, LCD ή 3D. Κι έπειτα, αντικαταστήστε τα όπλα με τα οποία σκότωσαν οι Πέρσες τους Μασσαγέτες -τα δόρατα, τα ξίφη- με τα δάνεια και τις πιστωτικές κάρτες που γέμισαν τα πορτοφόλια μας. Το εύκολο, δανεικό χρήμα που έρευσε τις τσέπες μας, τροφοδοτώντας μιαν ανάπτυξη που στηρίχτηκε στην κατανάλωση και όχι στην παραγωγή κατέληξε να γίνει μέσο πιστωτικού εξανδραποδισμού μας.


 Το χειρότερο είναι ότι οι πολιτικές ηγεσίες, όχι μόνο επαίροντο για την ιλιγγιώδη πιστωτική επέκταση που δημιούργησε έναν ογκώδη, αλλά ανάπηρο, τραπεζικό Λεβιάθαν, αλλά συμπεριφέρονταν με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Επεσαν με απληστία πάνω στο εύκολο χρήμα, δανεικό ή κοινοτικό, που πρόσφεραν εχθροί και φίλοι χρηματοδοτώντας ουσιαστικά την παρακμή της χώρας. Και τελικά ήρθε η ώρα του λογαριασμού.

Το παράδοξο, τουλάχιστον στην ιστορία που διηγείται ο Ηρόδοτος, είναι ότι τελικά οι Πέρσες και ο βασιλιάς τους ηττήθηκαν από τους Μασσαγέτες, κι ο Κύρος βρήκε οικτρό θάνατο. Θα είναι ενδιαφέρον να δούμε αν η ιστορία θα επαναληφθεί -σαν τραγωδία ή φάρσα- μεταξύ στερημένων Νεοελλήνων και ευφυών πιστωτών.