Γιατί όλοι οι υπάλληλοι της Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας, είναι ένοχοι εσχάτης προδοσίας, και ως τέτοιοι πρέπει να τιμωρηθούν από την Ελληνική Δικαιοσύνη. - του Vpower

Greek Statistics, είναι η φράση που επαναλαμβάνεται συνεχώς όποτε η κουβέντα πάει σε θέματα αξιοπιστίας του Ελληνικού Κράτους. Με την φράση αυτή περιγράφουν άπαντες διεθνώς την απάτη που γίνεται μέσω της δημοσιοποίησης ψευδών στατιστικών στοιχείων. 

Στη Χώρα μας , οι γνωρίζοντες εδώ και χρόνια χαμογελούσαμε στο οποιοδήποτε άκουσμα Ελληνικής στατιστικής μελέτης, πολύ δε περισσότερο όταν την μελέτη ανακοίνωνε μέσο φιλοκυβερνητικό. 

Πρακτικά γνωρίζαμε ότι το Ελληνικό Κράτος δεν ήταν, ούτε τώρα είναι φυσικά σε θέση να μιλήσει για οποιοδήποτε νούμερο με αξιοπιστία, αφού ποτέ του δεν τα πήγαινε καλά με την τεχνολογία και την δημιουργία και επεξεργασία βάσεων δεδομένων, ενώ ακόμα και όταν πλήρωνε ποταμούς εκατομμυρίων ευρώ για να αποκτήσει την υποδομή, ακόμα και τότε το έκανε αποσπασματικά ( χωρίς δηλαδή τις απαραίτητες διασυνδέσεις των βάσεων μεταξύ των υπηρεσιών ) και κυρίως χωρίς να έχει το κατάλληλο προσωπικό. Πιο απλά το Κράτος , προκήρυσσε έργα που δεν γνώριζε, και δεν είχε το απαραίτητο προσωπικό να αξιοποιήσει, ενώ ταυτόχρονα τα πλήρωνε σε πολλαπλάσιο του πραγματικού αντίτιμο, αλλά αυτό βέβαια ήταν μια ευρύτερη συμπεριφορά του Δημοσίου.

Στην περίπτωση των υπαλλήλων της Ελληνικής Στατιστικής υπηρεσίας, παρουσιάζεται το εξής τρελό κατά την άποψη μου φαινόμενο, ότι η Κα Γεωργαντά καταγγέλλει τον  τέως προϊστάμενό της για μαγείρεμα στο θέμα του ελλείμματος, και κατά συνέπεια του Δημοσίου Χρέους της Χώρας. Το παράδοξο είναι ότι όπως λέει, τα ελλείμματα των Δ.Ε.Κ.Ο. δεν πρέπει να θεωρούνται Δημόσιο Χρέος ( λες και είναι πιθανό άλλος να πληρώσει το χρέος του Ο.Σ.Ε. για παράδειγμα και όχι το Κράτος ) αλλά ο παραλογισμός της δεν εξαντλείται μόνον εκεί! 

Συνεχίζεται, γιατί συμπεριφέρεται σαν μέχρι την έλευση του κ. Παπακωνσταντίνου να ήταν όλα σωστά και τα νούμερα ακριβή κάτι με το οποίο διαφωνεί οποιοσδήποτε γνωρίζει μαθηματικά Λυκείου και παρακολουθούσε τις ανακοινώσεις της ΕΛ.ΣΤΑΤ τουλάχιστον τα τελευταία είκοσι χρόνια. Διαφωνεί βέβαια κι όλος ο πλανήτης που χρησιμοποιεί τον όρο Greek statistics. Γενικότερα δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε οτι διαφωνούν οι πάντες.

Υπάρχει το εξής ερώτημα , στο οποίο δεν πρόκειται ποτέ να απαντήσουν οι υπάλληλοι της συγκεκριμένης υπηρεσίας:

'ΓΙΑΤΙ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ ΤΑ ΜΑΓΕΙΡΕΜΑΤΑ ΞΕΦΟΥΣΚΩΝΑΝ ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΔΕΝ ΜΙΛΑΓΕΣ , ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΟΠΩΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΕΙΣ ΤΑ ΜΑΓΕΙΡΕΜΑΤΑ ΦΟΥΣΚΩΝΟΥΝ ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΜΙΛΑΣ? '

Δηλαδή για να το πούμε πιο απλά, γιατί το να λένε ψέμματα ότι το χρέος μας είναι μικρότερο από το πραγματικό, είναι συμβατό με την ηθική σου? 

Το χρέος κάθε υπαλλήλου της στατιστικής υπηρεσίας, είναι να λέει την αλήθεια στον Ελληνικό Λαό και να μην επιλέγει σε ποια από τις απάτες που στήνουν οι πολιτικοί θα μιλήσει, αλλά να μιλάει και να καταγγέλλει κάθε προσπάθεια εξαπάτησης του Ελληνικού Λαού που είναι και ο εργοδότης του.

Πολλοί θα μου πείτε φυσικά ότι εκτελούσαν εντολές άνωθεν, αλλά εγώ δεν πιστεύω ότι αυτό τους καλύπτει, δεδομένου ότι ήξεραν τόσα χρόνια το πόσο σημαντικά ήταν τα στατιστικά στοιχεία για την εξέλιξη του δανεισμού, άρα και του μέλλοντος της Χώρας. Μπορεί ο καθένας σας να θεωρεί ότι ο οποιοσδήποτε μπορεί να παίζει με την Αξιοπιστία του Ελληνικού Κράτους στο εξωτερικό, και στο Εσωτερικό του, και επικαλούμενος ότι έτσι τον διέταξαν να δικαιολογείται, αλλά εγώ πως να το κάνουμε ανήκω στους περίεργους που πιστεύουν ότι είναι προδότες και ζητώ την κεφαλή τους επί πίνακι.

Με λίγα λόγια, δεν έχουμε καμιά ανάγκη τις με καθυστέρηση δεκαετιών ενστάσεις της Κας ΓΕΩΡΓΑΝΤΑ, αυτό που μας χρειάζεται είναι η καταδίκη υπαλλήλων που ακολουθούν τις πρακτικές της, μια καταδίκη που θα χρησιμεύσει ως παράδειγμα των νέων Δημοσίων Υπαλλήλων, και θα τους κάνει περισσότερο ανθεκτικούς στις "άνωθεν" πιέσεις των πολιτικών καιροσκόπων.

Η αλήθεια, θύμα των προθέσεων, Tης Tασουλας Kαραϊσκακη

Οι ανακοινώσεις αριθμών δεν στοχεύουν απ’ ό, τι φαίνεται, ακόμη, στη χώρα μας στο να δίνουν το ακριβές μέγεθος των παραμέτρων της πραγματικότητας, αλλά στο να εξυπηρετούν πολιτικές σκοπιμότητες. Οι αντιπαραθέσεις που ξέσπασαν τις τελευταίες ημέρες σε δύο διαφορετικά πεδία και με διαφορετικού τύπου αντιπάλους (προσλήψεις, ΕΛΣΤΑΤ), όπως και οι δευτερολογίες εκατέρωθεν των πλευρών δεν ανέδειξαν για τον μέσο Ελληνα κάποια προφανή αλήθεια, αλλά μάλλον τον έπεισαν περαιτέρω ότι το σύστημα είναι θεμελιωμένο στην αδιαφάνεια. Εγιναν το 2010, όπως ισχυρίζεται η Ν. Δ., επικαλούμενη έκθεση του ΑΣΕΠ, 25.850 προσλήψεις με συμβάσεις ορισμένου χρόνου και 3.353 με συμβάσεις έργου; ΄Η, όπως ισχυρίζεται το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης, μόνο 7.385, από το ΠΑΣΟΚ, τη διετία 2010 - 2011; Οι 22.357 διορισμοί που έγιναν το 2010 αφορούσαν -ξεκαθαρίζει το υπουργείο, επικαλούμενο την ίδια έκθεση του ΑΣΕΠ- «εγκρίσεις προσλήψεων που ολοκληρώθηκαν από τα έτη 2007, 2008 και 2009, δηλαδή επί κυβέρνησης Ν. Δ.». «Πόλεμος» για το τίποτα, θα πει κανείς, οι προσλήψεις έγιναν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο και η αλήθεια χάνεται στις διατυπώσεις...

Διογκώθηκε ή όχι το αναθεωρημένο έλλειμμα του 2009, όπως ισχυρίστηκε η κ. Ζωή Γεωργαντά, πρώην μέλος του Δ. Σ. της ΕΛΣΤΑΤ, για να διευκολυνθεί η έλευση της τρόικας; Μολονότι τα παυθέντα μέλη του Δ. Σ. της ΕΛΣΤΑΤ εμφανίστηκαν διχασμένα ενώπιον της Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής και υπήρξαν τοποθετήσεις για το ακέραιο της λειτουργίας της υπηρεσίας, δύσκολα η κοινή γνώμη θα πεισθεί ότι τα ελληνικά στοιχεία δεν είναι δεδομένα «λάστιχο» που αναπροσαρμόζονται ανάλογα με τη συγκυρία, ότι Greek statistics και εμπιστοσύνη των αγορών δεν είναι συγκοινωνούντα δοχεία, αναπροσαρμόσιμοι δείκτες στα χέρια όσων εξυπηρετούνται με τη διαιώνιση της αμφιβολίας.

Το πρόβλημα, προφανώς, δεν βρίσκεται στη μεθοδολογία των Ανεξάρτητων Αρχών (ΑΣΕΠ, ΕΛΣΤΑΤ κ. λπ.), δεν ευθύνεται ο τρόπος αποτύπωσης που οι ελληνικοί στατιστικοί δείκτες δεν είναι αδιαμφισβήτητοι, απρόσβλητοι, άκαμπτοι, αλλά μεταλλάξιμοι, ελαστικοί (αν και πάντα εύγλωττοι, ισοπεδωτικοί). Πέραν των όποιων συστημικών ελλείψεων και αδυναμιών, το πρόβλημα αξιοπιστίας των ελληνικών στοιχείων δεν είναι μεθοδικής φύσεως -όπως άλλωστε είχε υποσημειώσει και η ίδια η Κομισιόν στην προηγούμενη κρίση με τα Greek statistics-, αλλά πηγάζει από τις διαβόητες ελληνικές ιδιαιτερότητες, τις αδιαφανείς διαδικασίες στην καταγραφή των στοιχείων που αποστέλλονται στην Ε. Ε. (ή των όποιων άλλων στοιχείων), στην υποχωρητικότητα σε πολιτικές, έσωθεν (και έξωθεν;), παρεμβάσεις.

Δεν λέμε να γυρίσουμε σελίδα. Για άλλη μια φορά οι αριθμοί, οι συγκεκριμένοι και απτοί, πέφτουν θύμα των προθέσεων των αντιμαχόμενων πλευρών, της «ερμηνείας», της «ανάγνωσής» τους από αυτές, της δημιουργικής καταμέτρησης ευαίσθητων δεδομένων, του μαγειρέματος πορισμάτων. Στο γνωστό αδιέξοδο δίνει πάντα λύση η σύσταση εξεταστικής επιτροπής (για έρευνα σε βάθος). Μια αναγκαία διαδικασία ώστε το σαρακοφαγωμένο από τις αμφιβολίες και την απογοήτευση των πολιτών σύστημα να ωθείται προς τα εμπρός.