Ποιμενάρχης της αγάπης ή κήρυκας του μίσους - Tου Nικου Γ. Ξυδακη

Στην Ιερά Οδό την περασμένη εβδομάδα προεικονίστηκε δραματικά ένα δυσοίωνο μέλλον. Οι θρησκόληπτοι αφού ματαίωσαν άπαξ την παράσταση του θεατρικού έργου Corpus Christi, βρήκαν πρόθυμους συμπαραστάτες στην υπεράσπιση του ζηλωτισμού τους, τους νεοναζί σατανιστές-αποκρυφιστές, και όλοι μαζί με ντουντούκες, χιτλερικούς χαιρετισμούς και σταυρούς πλάι πλάι, με τα ασύλληπτα υβρεολόγια, τις χειροδικίες και τις παρανομίες νεοναζί βουλευτών, καταδίκασαν τη βλασφημία.

  Προφανώς, τα πρώτα απειλούμενα από τους φονταμενταλιστές και τους νεοναζί είναι η δημοκρατία και η ελευθερία της έκφρασης. Αυτά, στο κοσμικό πεδίο. Σε δεύτερη ανάγνωση όμως, στο Χυτήριο φαίνεται ότι απειλείται και η Εκκλησία. Πώς; Το αναφέραμε ήδη: ο σταυρός του μαρτυρίου και της αγάπης του Χριστού βρέθηκε πλάι πλάι με τη σβάστικα του μίσους και του ολοκαυτώματος. Αυτό είδε ένας φωτισμένος ποιμενάρχης, ο μητροπολίτης Σιατίστης Παύλος, και έσπευσε να διευκρινίσει: «Η Χρυσή Αυγή στην πραγματικότητα είναι «μαύρη νύκτα». 

   Είναι θλιβερό ότι κάποιοι «χριστιανοί αγωνιστές» ταυτίστηκαν με τη Χρυσή Αυγή για να υπερασπιστούν τον Χριστό. Τον Χριστό που η «χρυσή αυγή» τον διώκει, τον προσβάλλει και τον εξευτελίζει καθημερινά και το πράττει στα πρόσωπα των προσφύγων, των μεταναστών ακόμα και των παιδιών... Κάθε εναγκαλισμός και χάιδεμα χριστιανού, και πολύ περισσότερο ιερωμένου, προς τη Χρυσή Αυγή δείχνει μπέρδεμα φρικτό και ακύρωση της πίστης». 

    Ο μητροπολίτης Παύλος αποδοκιμάζει το έργο Corpus Christi και υποστηρίζει ότι η ρηματική καταδίκη του από την Ιερά Σύνοδο ήταν αρκετή. Δεν κινδυνεύει η πίστη από μια παράσταση, αλλά: «Κινδυνεύει από την εκκοσμίκευση της πνευματικής ζωής των χριστιανών, που αντικατέστησαν τον αγιασμό και το μαρτύριο για την πίστη με το λιντσάρισμα των απίστων. Δεν θυμίζει αυτό κάτι από Ιερά Εξέταση και μουσουλμανισμό ή κάνω λάθος; Η απάντηση στη βλασφημία και τον χλευασμό της πίστης είναι η αναπλήρωση της πτώσεως των ταλαίπωρων χλευαστών με το περίσσευμα της δικής μας αγάπης και του δικού μας αγιασμού».  

   Κάθε Ελληνας πολίτης στον λόγο του Σιατίστης Παύλου αναγνωρίζει έναν δικό του παπά, αναγνωρίζει την καταλλαγή ως δημοκρατία, ακούει το πνεύμα αγάπης και συνύπαρξης. Κι αν είναι χριστιανός και δημοκράτης, δεν ντρέπεται γι' αυτό. Αντιθέτως, ντρέπεται για τα φονταμενταλιστικά καμώματα του μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ, ο οποίος, σύμφωνα με δημοσιογραφική πληροφορία, μετέβη την περασμένη Παρασκευή στο Α.Τ. Ομονοίας και κατέθεσε μήνυση κατά της θεατρικής παράστασης Corpus Christi για «κακόβουλη βλασφημία», συνοδευόμενος από πέντε βουλευτές της Χρυσής Αυγής. 

    Υπενθυμίζουμε ότι κάποιοι είχαν ζητήσει απαγόρευση της παράστασης με ασφαλιστικά μέτρα, αλλά τα δικαστήρια είχαν απορρίψει το αίτημα. Υπενθυμίζουμε επίσης ότι για «κακόβουλη βλασφημία» συνελήφθη ο ιδιοκτήτης της ιστοσελίδας «Γέρων Παστίτσιος». 

   Τώρα, μετά τη σύμπραξη Σεραφείμ με τους νεοναζί, καλείται και η Ιεραρχία, η συνήθως ράθυμη και κατ' οικονομίαν πράττουσα, να λάβει τον λόγο και να μιλήσει με παρρησία προς την εκκλησία, δηλαδή προς το σώμα των βαπτισθέντων, τον λαό, και όχι προς τη μειοψηφία των θρησκόληπτων του μίσους και της αδιαλλαξίας, όχι προς τους ευκαιριακούς συνοδοιπόρους των νεοναζί δημαγωγών. 

Ουκ άξια τα παθήματα του νυν καιρού, λέει ο απόστολος Παύλος. Με ποιον συντάσσεται η Ιεραρχία; Με τον ποιμενάρχη της αγάπης ή με τον κήρυκα του μίσους;

Ο μοναδικός πολιτικός που μας αγαπάει, κι εργάζεται για το καλό μας!

     Στη σημερινή Ελλάδα , που διανύει περιόδο ηθικής και οικονομικής κρίσης , υπάρχει κάποιος πολιτικός που συκωφαντήθηκε οσο λίγοι, λιδωρήθηκε και παρεξηγήθηκε όσο κανένας!  

     Την εποχή που το Κράτος κλείδωνε τα επαγγέλματα , αυτός διακύρρητε την απελευθέρωσή τους, την εποχή που το Κράτος μαζί με κλίκες διεφθαρμένων πολιτών έκλεβαν υπο μορφή μισθών τα χρήματα του κοσμάκη, αντιδρούσε , την εποχή που γίνονταν αγορές ανύπαρκτων συστημάτων (βλ. C4i) ή ακόμη και χαλασμένων (βλ. υποβρύχια ) μιλούσε για την σπέκουλα των μιζαδώρων της Πατριδοκαπηλείας και κατήγγηλε τους κλέφτες. Όταν το σύστημα και οι επώνυμοι έκλεβαν το πορτοφόλι μας, όταν χρέωναν εμάς και μετέφεραν το χρήμα ως κέρδος στις offshore αυτός υπήρχε και ήταν ο μόνος που τους φόβιζε , κι ήταν ο μόνος που ακόμα τους φοβίζει. 

    Θα αναρωτιέστε πως λέγεται αυτός ο παρεξηγημένος και οσο κανείς άλλος αδικημένος απο τον Ελληνικό Λαό άνθρωπος, αλλά μη νοιώθετε τύψεις!  Είναι αθάνατος και θα μας περιμένει μέχρι να αφυπνισθούμε παρόλο που μόνο μίσος μέχρι στιγμής είδε απο τον Λαό μας , θα μας περιμένει να ξυπνήσουμε ο ανταγωνισμός!

Μια απο τις πλέον ψευδεις και ανυπόστατες συκωφαντείες που εκτόξευσαν κατακαιρούς οι τεμπελχανάδες φανατικοί πολέμιοι του , ήταν  οτι ευνοεί το κεφάλαιο εις βάρος του πολίτη, λές κι έπαθε κακό ο πολίτης τώρα που αγοράζει το ίδιο ψωμί με 0,5 € που αγόραζε πριν την απελευθέρωση του κλάδου των αρτοποιών με 0,7 ή και 0,8 € ακόμα!  

Σε αυτό το σημείο πρέπει να εξηγήσουμε κάτι! Ελεύθερος ανταγωνισμός δεν σημαίνει ούτε μπάτε σκύλοι αλέστε ούτε φυσικά να επιτρέπονται όλα σε λίγους μόνο κεφαλαιούχους! Ελεύθερος ανταγωνισμός σημαίνει ΜΟΝΟ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑΣ για οποιοδήποτε επάγγελμα, οποιαδήποτε υπηρεσία! Οποιοδήποτε άλλο κριτήριο πλην της ικανότητος αποτελεί νόθευση του ελεύθερου ανταγωνισμού, διαφθορά και άνιση μεταχείρηση των πολιτών.  

Πρέπει επι τέλους να αφήσουμε πίσω την εποχή της κλίκας, του μπάρμπα στην Κορώνη, την εποχή του βίσματος που εξασφάλιζε την ανισότητα και την κοινωνική αδικία, και να πάμε στην εποχή της ανοιχτής κοινωνίας των πολιτών που αμοίβονται ανταγωνιζόμενοι ελεύθερα και ίσοι μεταξύ τους. Σίγουρα πολλοί έχουν λόγους να τρέμουν, αλλά όσοι έμαθαν να εργάζονται και να αμοίβονται με τον κόπο τους όχι μόνο δεν πρέπει να φοβούνται αλλά αντιθέτως να επιζητούν και να απαιτούν τον ανταγωνισμό.

Γιατί ακόμα ψαχνουμε δικαιολογίες? - του Vpower

     -Τι να κάνει ο καημένος νεο-Έλληνας; - Δεν καταλάβαινε οτι δανείζονται στο όνομά του για να τον κλέβουνε!

      -Τι να κάνει ο καημένος νεο-Έλληνας; - Δεν γνώριζε οτι οι ασφαλιστικές του εισφορές , θυσιάστηκαν  μετατρεπόμενες σε μετοχές "αέρα" το 2000 ωστε να κερδίσει  τις εκλογές του Απρίλη , ο Αρχιμιαφιόζος!

     -Τι να κάνει ο καημένος νεο-Έλληνας; - Δεν ήξερε οτι τα Κοινοτικά πλαίσια στήριξης δίδονταν για να κάνουμε ανάπτυξη, γι'αυτό με υπορτιμολογήσεις τα κατασπάραξε και παρέμεινε παρόλα αυτά σε ύφεση.

    -Τι να κάνει ο καημένος νεο-Έλληνας; - Δεν ήξερε οτι όσο πιο πολλές συντάξεις αναπήρων βγούν τόσο λιγότερα θα εισπράττουν οι ανάπηροι! Αν το 'ξερε πως εκτός απο το Κράτος , κλέβει και τους πραγματικά ανάπηρους, δεν θα έκλεβε ( μην ορκίζεσαι , σε πιστέψαμε) ! Το ίδιο και οι αγανακτισμένοι  των συντάξεων πεθαμένων συγγενών , δεκτός ο ισχυρισμός οτι η κλοπή του Κράτους , δε γνωρίζατε οτι συνιστά κλοπή των συμπολιτών σας! Οι άγαμες θυγατέρες Δημοσίων υπαλλήλων επίσης συγχωρεμένες αφου κι αυτές δεν γνώριζαν οτι εισπράττοντας τις μη αναλογικές τους συντάξεις , ευθύνονται ουσιαστικά για το μέγεθος της κοινωνικής αδικίας! 

     - Τι να κάνει και ο καημένος υπάλληλος του Υπουργείου... εισέπραττε το φακελλάκι αλλά δεν γνώριζε οτι ο πρώτος λόγος για τον οποίο δεν γίνονται επενδύσεις στην Ελλάδα , είναι αυτή ακριβώς η απάτη του! Δεν καταλάβαινε οτι ο φάκελλος περιέχει τους μισθούς χιλιάδων ιδιωτικών υπαλλήλων που μένουν άνεργοι εξαιτίας του αναξιόπιστου και σε επίπεδα Μπαγκλαντές διεφθαρμένου Δημοσίου!

      -Τι να κάνει ο καημένος νεο-Έλληνας; - Δεν ήξερε ......  τίποτα , μα τίποτα όμως! πριν αποκαλυφθεί οτιδήποτε , η Ελληνική κοινωνία σοκάρεται και δηλώνει ευθαρσώς πως αν ήξερε....    αλλά ΔΕΝ ΗΞΕΡΕ ΠΟΤΕ ΤΙΠΟΤΑ ΟΜΩΣ!

     - Με όσα χρήματα κι αν επιδοτήσεις ένα Κράτος, απο τη στιγμή που το μεγαλύτερο ποσοστό αυτών των χρημάτων θα γίνει μαύρο χρήμα σε offshore εταιρίες, μια τρύπα στο νερό θα κάνεις, αλλά μην μου πείτε ξέρω! ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΑΤΕ, ΣΑΣ ΠΙΣΤΕΥΩ...

  Έτσι δηλώνουν αθώοι οι Έλληνες που απέμειναν έχοντας σώας τα φρένας ακόμα! 

   Γιατί υπάρχουν και οι μυστήριοι που προκειμένου να απενοχοποιηθούν , ξεσηκώνουν ότι βλακεία κυκλοφορεί στο διαδίκτυο και τη διαφημίζουν ως συνομοσία κατά του Ελληνισμού και δεν έχει συμμαζεμό το παραλήρημα!

   Άλλοι πάλι, μέρα νύχτα βρίζουν τους μετανάστες, λες και οι Πακιστανοί έφαγαν τα κοινοτικά κονδύλια με υπερτιμολογήσεις, λες και ο Κρατικός μηχανισμός στελεχώνεται με υπηκόους Κουρδισταν, λες και οι μετανάστες μένουν ανασφάλιστοι με δικό τους όφελος, και μετά απο δική τους πρωτοβουλία. Ακούγοντάς τους νομίζει κανείς οτι η Ελλάδα δεν έχει κανένα οικονομικό θέμα να την απασχολεί, το μόνο για το οποίο μιλούν , είναι η εγκληματικότητα!

    Η ανάγκη να δηλώσουν αθώοι είναι κοινό χαρακτηριστικό όλων , αυτό που αλλάζει είναι μόνο ο τρόπος. Τίποτε άλλο μόνο ο τρόπος γιατί η ανάγκη της απενοχοποίησης είναι καθολική! Ανάλογα με το μυαλό που διαθέτει κανείς επιλέγει και το φορέα που εκφράζει την απενοχοποίηση της επιλογής του. Συνήθως οι πιο ανόητοι υιοθετούν ενα συνομοσιολογικό - ξενοφοβικό κράμα απόψεων τύπου Χ.Α. ή ΑΝ.ΕΛΛ. , κι εκδικούνται έτσι το σύστημα που απέτυχε να συνεχίσει να τους εξυπηρετεί εις βάρος των υπολοίπων!

   Άλλοι βέβαια είναι πιο ρομαντικοί και καταφεύγουν στον τυχοδιωκτισμό της Αριστεράς επεξεργαζόμενοι σενάρια καλύτερης ζητιανιάς... έ μεσυγχωρείτε , διαπραγμάτευσης ήθελα να πω! Άλλοι κολημμένοι στο '80 ονειρεύονται το νεο ΠΑΣΟΚ ξεχνώντας οτι τώρα πια πάλιωσε το κόλπο ....και κάνουν ματαίως όνειρα! 

  Η ανάγκη να αρχίσουν να ελπίζουν και πάλι σε καλύτερες μέρες είναι κοινό χαρακτηριστικό τους, αλλά είναι εξίσου προφανές οτι κανείς δεν ξέρει ενα ασφαλή τρόπο για να έρθει η πολυπόθητη ελπίδα ! 

   Βλέπετε δεν ξέρουν ούτε διάβασαν ποτέ τους ένα αρχαίο ελληνικό δράμα, μια τραγωδία οποιαδήποτε τραγωδία! Αν το είχαν κάνει θα έβλεπαν οτι το στάδιο της κάθαρσης είναι υποχρεωτικό και προηγείται πάντα της τελικής λύσης. Δηλαδή όσο επιμένουν να μη ζητούν ευθύνες απλά καθυστερούν τη λύση, όσο επιμένουν να αδιαφορούν για τα πραγματικά ζητήματα της πολιτικής , απλά βυθίζονται περισσότερο σ' αυτή την περισσότερο ηθική και λιγότερο οικονομική κρίση! 

   Με τον ισχυρισμό ΔΕΝ ΗΞΕΡΑ! αγαπητέ μου συμπολίτη ΔΕΝ δηλώνεις αθώος όπως εσφαλμένα νόμισες! Με τον ισχυρισμό φταίνε οι λαθρομετανάστες δεν δηλώνεις αθώος όπως καταφανώς εσφαλμένα πιστεύεις! Με τον ισχυρισμό "φταίνε οι νεφελήμ, τα σιωνιστικά κέντρα , οι μασώνοι κ.λ.π. που πολεμούν τον Ελληνισμό , μας ψεκάζουνε κ.λ.π."  δεν διακαιολογείσαι όπως βλακωδώς πιστεύεις. Αν δεν αποδεχθείς την κάθαρση , η έξοδος απο την κρίση δεν θα έρθει ποτέ , ούτε εντός ούτε εκτός Ευρώπης, αν δεν δεις που έφταιξες , στον βούρκο θα παιθάνεις, κι αν δεν πιστεύεις ούτε εμπιστεύεσαι εμένα, τουλάχιστον συμβουλέψου του Αρχαίους Έλληνες τραγωδούς, μάθε αν θες γιατί η κάθαρση πάντα προηγείται της λύσης. 

    Όλοι οι ισχυρισμοί αυτοί της δήθεν απενοχοποίησης σου , είναι απλώς αποδεικτικά στοιχεία βλακείας, πονηριάς ή αδιαφορίας κατα περίπτωση γι' αυτό δεν είναι αργά έστω και τώρα να συμβιβαστείς και να αποδεχθείς τις ευθύνες σου! Εξάλλου αυτή είναι και η κύρια διαφορά που έχουμε όλοι οι φιλελεύθεροι πολίτες με την υπόλοιπη κοινωνία! Εμείς δεν πιστεύουμε οτι το πολιτικό κατεστημένο δημιουργήθηκε στον Αρη και φυτεύτηκε στην Ελλάδα ως ξένο σώμα. Εμείς αποδεχόμαστε οτι φταίμε όλοι και οι πολιτικοί και οι πολίτες! Ας αποδεχθούμε λοιπόν όλοι μας τις ευθύνες μας, ας έρθει η κάθαρση να μη μας φοβίζει! 

Να θυμάσε πάντα πως η κάθαρση προηγείται της λύσης υποχρεωτικά, και εξεραίσεις αυτού του κανόνα ευτυχώς δεν υπάρχουν!

Η Δράση για τον συμβιβασμό με την Siemens & την «διευκόλυνση» των ΠΑΕ

Η Δράση για τον συμβιβασμό με την Siemens

 

Η Δράση εκφράζει την απόλυτη αντίθεσή της στον συμβιβασμό με την Siemens. Οι απαντήσεις του Υπουργού Οικονομικών, χθες στην Βουλή, δεν ήταν καθόλου πειστικές. Ακόμη και αν τα οικονομικά ανταλλάγματα ήταν επαρκή για να αποζημιώσουν το ελληνικό δημόσιο, δεν πρέπει η Ελλάδα να απολέσει το μοναδικό διαπραγματευτικό της όπλο έναντι της γερμανικής κυβέρνησης και, κυρίως, δεν πρέπει να αποδεχθεί την συγκάλυψη των ευθυνών του ελληνικού πολιτικού συστήματος.

 

Η Ελλάδα δεν πρέπει να παραιτηθεί κανενός δικαιώματός της να προσφύγει στα δικαστήρια της Ελλάδας, της Ευρώπης και των ΗΠΑ αν προηγουμένως η Siemens δεν αποκαλύψει όλα τα στοιχεία για τις δωροδοκίες Ελλήνων πολιτικών και αξιωματούχων και δεν συνδράμει χωρίς προϋποθέσεις στην πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης και στην απόδοση των ποινικών και αστικών ευθυνών προς όλες τις κατευθύνσεις.

 

Συμβιβασμός χωρίς προηγούμενη πλήρη συνεργασία της Siemens στην διερεύνηση της υπόθεσης δεν είναι μόνο πολιτικά και οικονομικά ασύμφορος, αλλά κυρίως ηθικά διάτρητος.

 

Η Δράση για την «διευκόλυνση» των ΠΑΕ

 

Με άσχετη τροπολογία, κατά παράβαση του Συντάγματος και του κανονισμού της Βουλής, δόθηκε χθες η δυνατότητα στις ποδοσφαιρικές ανώνυμες εταιρείες να συμμετάσχουν στο πρωτάθλημα χωρίς φορολογική ενημερότητα.

 

Σε μια στιγμή που χιλιάδες παραγωγικές επιχειρήσεις βρίσκονται σε απελπισία επειδή η τρομακτική έλλειψη ρευστότητας δεν τους επιτρέπει να ανταποκριθούν σε υποχρεώσεις λίγων χιλιάδων ευρώ και αντιμετωπίζουν πρόβλημα συνέχισης της λειτουργίας τους λόγω αδυναμίας να πάρουν φορολογική ή ασφαλιστική ενημερότητα, η κυβέρνηση κάνει διευκολύνσεις εκατομμυρίων σε ποδοσφαιρικούς παράγοντες.

 

Ο δε αρμόδιος υπουργός κ. Ιωαννίδης, με το γνωστό του θράσος, δηλώνει ότι ο χώρος του αθλητισμού είναι ο μοναδικός καθαρός χώρος στην Ελλάδα! Η Δράση εκφράζει την οργή της για την περιφρόνηση με την οποία η κυβέρνηση αντιμετωπίζει τους χιλιάδες έντιμους και παραγωγικούς έλληνες επιχειρηματίες.

 

Αν το κράτος έχει αυτήν την στιγμή το δημοσιονομικό περιθώριο να δώσει παράταση στους οφειλέτες επιχειρηματίες, να την δώσει σʼ αυτούς που συντηρούν με ιδρώτα και αίμα λίγες θέσεις εργασίας και παράγουν τον ελάχιστο πλέον πλούτο που παράγεται στην χώρα, και όχι σʼ αυτούς που συντηρούν στρατούς χούλιγκαν για να καίνε, να ρημάζουν, και - φυσικά - να ψηφίζουν τους γνωστούς αθλητοπατέρες.

 

Οι κυβερνώντες πρέπει να αντιληφθούν ότι την χώρα δεν θα την σώσουν οι πρυτάνεις, οι μιζαδόροι της Siemens και οι «παράγοντες» του άθλιου ελληνικού ποδοσφαίρου. Μέχρι στιγμής, μόνο γι αυτούς βρέθηκε γρήγορα συμφωνία και λύση. Καιρός να αρχίσουν να ασχολούνται και με τους υπόλοιπους.

Aίτημα ιστορικής ευθανασίας - Tου Χρηστου Γιανναρα

O «Συνήγορος του πολίτη» είναι θεσμός πολύτιμος. Φυσικά, για χώρες όπου το κράτος είναι αντίπαλος του πολίτη. Kαι γίνεται αντίπαλος του πολίτη το κράτος, όταν αυτονομείται από την κοινωνία που για τις ανάγκες της συγκροτήθηκε. Oταν από υπηρέτης του πολίτη το κράτος γίνεται αφέντης και δυνάστης. Tότε ο κοινωνικός λειτουργός μετασχηματίζεται σε κρατικό (δημόσιο) υπάλληλο, παύει να λειτουργεί για χάρη της κοινωνίας.

Tο κράτος εμφανίζεται σαν αυταξία και αυτοσκοπός, ενώ στην πραγματικότητα συνιστά θεσμό ασφάλισης, διά βίου, της δημοσιοϋπαλληλίας: Tων προνομιούχων που εξασφάλισαν μια «θέση» στο «δημόσιο» – σίτιση ισόβια από το κοινωνικό χρήμα. O φυσικός (δηλαδή συνταγματικός) «συνήγορος» του πολίτη είναι ο εκλεγόμενος εκπρόσωπός του στο κοινοβούλιο. Oταν το πολιτικό σύστημα είναι «αντιπροσωπευτική δημοκρατία», ο βουλευτής γίνεται η φωνή των ψηφοφόρων του στο βουλευτήριο – εκφράζει την κριτική τους για το κυβερνητικό έργο, τις ανάγκες τους, τους στόχους που θέλουν να έχει το κράτος.

Στο Eλλαδιστάν έχουμε καθεστώς στυγνής κομματοκρατίας, ο βουλευτής εκπροσωπεί αποκλειστικά και μόνο το κόμμα του και τον ετσιθελισμό του αρχηγού του. Σπάνια, σπανιότατα, επιτρέπει ο αρχηγός στον βουλευτή να έχει συνείδηση, να ψηφίζει στη Bουλή «κατά συνείδησιν». Nα υπάρχει, για λίγες στιγμές, όχι σαν πιόνι, όχι σαν ανδρείκελο. Σε ελάχιστες στιγμές, κατ’ εξαίρεσιν. Tι σημαίνει να είναι το κράτος αντίπαλος, μισητός πολέμιος, απειλή για τον πολίτη, τι σημαίνει αυτονόμηση της δημοσιοϋπαλληλίας από την κοινωνία, από τις ανάγκες των πολιτών, δεν θα το καταλάβει ποτέ όποιος δεν ζει ο ίδιος, «στο πετσί του», αυτόν τον βασανισμό και εξευτελισμό.

Oποιος δεν υφίσταται, επί χρόνια, τη μεταχείριση που επιφυλάσσουν στον πολίτη οι υπάλληλοι του IKA και του OΠAΔ, της πολεοδομίας και της εφορίας (για να περιοριστούμε στις πιο προκλητικές, διαβόητες περιπτώσεις). Συμπεριφορά τόσο πιο ιταμή όσο πιο αδύναμος είναι ο πολίτης, όσο περισσότερο εξαρτάται η ζωή του, ο επιούσιος, η αξιοπρέπειά του από την ανεξέλεγκτη εξουσία τού ρουσφετολογικά (κατά κανόνα) διορισμένου υπαλλήλου. (Σεβαστός πρεσβύτης, απάνθρωπα βασανισμένος από τη δικτατορία του ’67-’74, έλεγε αυτοοικτιρόμενος ότι ονειρεύεται σήμερα μια «θεόσταλτη» χούντα εκδικητική «της ταλαιπωρίας των πτωχών και του στεναγμού των πενήτων»: ικανή να απολύει πάραυτα τους ανάλγητους τυραννίσκους των εξουθενωμένων στις ουρές του IKA και του OΠAΔ πολιτών).

Mε τον παλαιοκομματισμό να παίρνει συνεχώς παράταση της ανικανότητας και του αμοραλισμού του, προστατευμένος σκανδαλωδέστατα από τη διεθνή επιτροπεία που μοναρχεί στη χώρα, το μόνο ρεαλιστικό κοινωνικό αίτημα μοιάζει να είναι: μια διεύρυνση των αρμοδιοτήτων του «Συνηγόρου του πολίτη». Tώρα, που η επιτυχία του θεσμού και η χρησιμότητά του μοιάζουν εδραιωμένες βεβαιότητες στην κοινή συνείδηση. Συντομογραφημένα ενδεικτικά παραδείγματα διεύρυνσης αρμοδιοτήτων: Nα έχει δικαίωμα ελέγχου ο «Συνήγορος» της συμπεριφοράς των δημοσίων υπαλλήλων προς τον πολίτη, ύστερα από συγκεκριμένη και ελεγμένης αξιοπιστίας καταγγελία.

Nα ξέρει ο πολίτης ότι δεν χρειάζεται να απειλεί με προσφυγή του σε τηλεοπτικές εκπομπές κιτρινισμού για να βρει το δίκιο του. Nα αποφασίζει τεκμηριωμένα ο «Σ.τ.π.» ώς και την άμεση απόλυση δημοσίου υπαλλήλου για αντικοινωνική, μη επαγγελματική συμπεριφορά. Nα μπορεί ο «Συνήγορος» να ακυρώνει κυβερνητικούς διορισμούς, αναλήψεις ηγετικών σε κρατικά αξιώματα ευθυνών, όταν πολίτες καταθέτουν αποδείξεις ακαταλληλότητας προσώπων που τα προώθησε η αυθαιρεσία του πρωθυπουργού ή το κομματικό παρασκήνιο.

Γενικοί Γραμματείς υπουργείων, διοικητές δημόσιων οργανισμών, διορισμένες ηγεσίες της Δικαιοσύνης και των Eνόπλων Δυνάμεων, να μπορούν να καταγγελθούν αποτελεσματικά μέσω του «Σ.τ.π.». Nα δώσει αυτός ο θεσμός σε κάθε πολίτη τη δυνατότητα υπεύθυνης αποτελεσματικής αντίστασης στην τυραννική για την κοινωνία αλαζονεία, τη σύμφυτη πάντοτε με την εξουσία. Mέσω του «Συνηγόρου» να μπορεί κάθε πολίτης να καταθέτει ερωτήσεις (και επερωτήσεις) σε όσους αποφασίζουν ερήμην του για τη ζωή του. Nα αξιολογεί ο «Σ.τ.π.» τις υποβαλλόμενες ερωτήσεις: Σε ποιες είναι υποχρεωμένος ο ερωτώμενος να απαντήσει.

Σε ποιες είναι επιθυμητό να απαντήσει. Ποιες είναι στην ευχέρεια του ερωτωμένου να απαντήσει ή όχι. Nα υποχρεωθεί π.χ. ο κ. Bενιζέλος να απαντήσει, γιατί αρνήθηκε σε στελέχη του κόμματός του να αναλάβουν υπουργεία στη σημερινή κυβέρνηση, που ο κ. Σαμαράς ζητούσε να τη συγκροτήσει πολυκομματική, «εθνικής σωτηρίας»; Mε δεδομένη τη διάλυση και καταστροφή της χώρας, ποια ήταν τα κριτήρια της απαγορευτικής του άρνησης, ποια τα κίνητρα.

Eίναι δυνατό να μην καταλάβαινε ο κ. Bενιζέλος τα πλεονεκτήματα μιας πολυκομματικής στη σύνθεσή της κυβέρνησης σε ώρα εφιαλτική για όλους; Nα υποχρεωθεί να απαντήσει και ο κ. Σαμαράς: Ποια ειδικά προσόντα και ποια εργώδη προετοιμασία διέθετε ο κ. Πάνος Παναγιωτόπουλος για να αναλάβει την πολιτική ευθύνη της εθνικής άμυνας; Ποια ο κ. Λυκουρέντζος, για να του ανατεθεί ο Γόρδιος Δεσμός των προβλημάτων υγείας - πρόνοιας; Ποια ειδικά προσόντα ο κ. Στυλιανίδης, ποια ο κ. Bρούτσης, ποια ο κ. Aρβανιτόπουλος; O πολίτης δικαιούται να γνωρίζει αν ο κ. Σαμαράς, την ώρα του επιθανάτιου ρόγχου της πατρίδας, συγκροτούσε κυβέρνηση για να αναχαιτίσει το επερχόμενο ιστορικό τέλος ή για να ξεπληρώσει μαφιόζικες οφειλές στήριξής του στην ηγεσία ενός κόμματος ήδη πολιτικά νεκρού. Στοιχειώδης ρεαλισμός επιβάλλει να αναγνωρίσουμε ότι προοπτικές για το κράτος μας δεν υπάρχουν.

H διάλυση έχει υπερβεί το όριο των πιθανοτήτων ανάκαμψης. H συντριπτική πλειονότητα του πληθυσμού δεν έχει ποιον να εμπιστευθεί, πρόσωπο, κόμμα, όραμα, επιδίωξη. O βασικός καταλύτης της διάλυσης είναι ένας εγωκεντρικός πρωτογονισμός που λειτουργεί με τα αντανακλαστικά της αυτοάμυνας. Tουλάχιστον μια ισχνή μειονότητα να υπερασπίσει την αξιοπρέπεια της ελληνικότητας: τρεισήμισι χιλιάδες χρόνια γλώσσας και αυτοσυνειδησίας αντιλόγου στη βαρβαρότητα της χρησιμοθηρίας. Oι «Mήδοι» έχουν προ πολλού διαβεί, Θερμοπύλες δεν υπάρχουν πια για υπεράσπιση. Oι περισσότερες αρμοδιότητες στον «Σ.τ.π.» είναι αίτημα ευθανασίας. Για την αξιοπρέπεια του ελληνικού ονόματος.

Μεταξύ Σκύλλας και Χάρυβδης - Tου Πασχου Mανδραβελη

Η αλήθεια είναι ότι μετά τον νόμο Ραγκούση για την ιθαγένεια, οι δρόμοι της Αθήνας ήταν γεμάτοι μετανάστες. Αλλά και πριν από την ψήφιση η ίδια κατάσταση επικρατούσε. Δεν ξέρουμε αν αυτό λέει κάτι στους κυβερνητικούς παράγοντες, αλλά οι κάτοικοι των υποβαθμισμένων συνοικιών δηλώνουν ότι είδαν διαφορά στην καθημερινότητά τους μετά την επιχείρηση «Ξένιος Ζευς» που ολοκλήρωσε ο κ. Νίκος Δένδιας. Με άλλα λόγια, για την υποβάθμιση του κέντρου της Αθήνας δεν φταίνε οι νόμοι, αλλά η ελλιπής εφαρμογή τους.

Δεν έχει να κάνει με την απόδοση ιθαγένειας σε νόμιμους μετανάστες, αλλά με το γεγονός ότι μέχρι πρόσφατα δεν εφαρμόζονταν οι νόμοι για τους παράνομους μετανάστες. Δεν ξέρουμε αν ο κ. Ευριπίδης Στυλιανίδης ζήλεψε τη δόξα του υπουργού Προστασίας του Πολίτη ή αν εμπίπτει στον ορισμό του πολιτικού ο οποίος, σύμφωνα με τον Γκρούτσο Μαρξ, ασκεί την «τέχνη να ψάχνεις για λάθος προβλήματα, να τα βρίσκεις παντού, να τα διαγιγνώσκεις εσφαλμένα και να δίνεις λάθος φάρμακα».

Γι’ αυτό, σύμφωνα με πληροφορίες, «στις αρχές Σεπτεμβρίου το υπουργείο Εσωτερικών προτίθεται να καταθέσει νέο σχέδιο νόμου όσον αφορά τις προϋποθέσεις για την απόκτηση ιθαγένειας... «Πρόθεσή μας», είπε παλιότερα ο υπουργός, «είναι η εναρμόνιση του νόμου Ραγκούση για την ιθαγένεια με το αυστηρότερο ευρωπαϊκό πλαίσιο» («Καθημερινή», 8.8.2012). Μα είναι από τα αυστηρότερα, μπορεί να του αντιτείνει κάποιος. Απόδειξη ότι από τη θέσπιση του νόμου μέχρι σήμερα έχουν νομιμοποιηθεί 6.500 μετανάστες, ενώ επί Νέας Δημοκρατίας είχαν πραγματοποιηθεί 300.000 ελληνοποιήσεις.

Η παροχή ιθαγένειας μαζικώς εκείνη την περίοδο δεν είχε φυσικά να κάνει με τον νόμο. Είχε να κάνει με πολιτικές σκοπιμότητες της περιόδου. Ο νόμος 3838/2010 έχει σχέση με τη λαθρομετανάστευση, όση έχει το διαστημικό όχημα Curiosity με τις ιππήλατες άμαξες· ως γνωστόν, και τα δύο έχουν τροχούς. Επιχειρεί να λύσει πραγματικά προβλήματα, που καλώς ή κακώς δημιουργήθηκαν στην Ελλάδα· αφορά νέα παιδιά που μετέχουν της ημετέρας παιδείας, είναι Ελληνες καθ’ όλα, αλλά δεν μπορούν να πιστοποιηθούν ως τέτοιοι. Δυστυχώς, στο πλαίσιο της άφρονος αντιπολίτευσης που άσκησε η Νέα Δημοκρατία την περίοδο 2009–2011, υποσχέθηκε ότι μαζί με το Μνημόνιο θα καταργήσει και τον νόμο για την ιθαγένεια.

Ετσι τώρα –όπως και με τον νόμο για την ανώτατη παιδεία– η κυβέρνηση, αγόμενη και φερόμενη από τις πιέσεις της παλαβής δεξιάς, ήτοι των Ανεξάρτητων Ελλήνων και της επικίνδυνης ακροδεξιάς, ήτοι της Χρυσής Αυγής, υπόσχεται να καταργήσει μια μεταρρύθμιση που λύνει πραγματικά προβλήματα, αντί να τα αφήνει στις ρουσφετολογικές προθέσεις κυβερνητικών παραγόντων και στη διαφθορά που ενδημεί και στις υπηρεσίες μετανάστευσης.

Δυστυχώς, στην Ελλάδα συνθλιβόμαστε μεταξύ μιας παλαβής αριστεράς, που πιστεύει και παλεύει να μη γίνει τίποτε με τους μετανάστες (ακόμη και τους παράνομους), και μιας παλαβής δεξιάς που ονειρεύεται κράτη–φρούρια και καθαρότητες της φυλής. Και οι δύο προσεγγίσεις είναι καθαρές συνταγές αποτυχίας. Κανένα κράτος –ούτε καν τα πιο οργανωμένα– δεν μπορεί να θωρακιστεί αποτελεσματικά στις μεταναστευτικές ροές και κανένα κράτος δεν μπορεί να λειτουργήσει ως ξέφραγο αμπέλι. Με τις δύο ακραίες προσεγγίσεις μπορεί κάποιοι να κερδίζουν ψήφους ακραίων, αλλά με γινάτια απέναντι στην πραγματικότητα, δεν λύνουν κανένα πρόβλημα.

Η Ιφιγένεια, ο Ιωνάς και η θυσία της Ελλάδας - Tου Νικου Κωνστανταρα

Αρκετοί ξένοι πολιτικοί, οικονομολόγοι και σχολιαστές έχουν θέσει ζήτημα ενδεχόμενης αποχώρησης της Ελλάδας από την Ευρωζώνη (ίσως και από την Ε.Ε.) ώστε το ζήτημα να αιωρείται πάνω από κάθε συζήτηση για το μέλλον της χώρας μας. Οι συνομιλίες του Αντώνη Σαμαρά με την Αγκελα Μέρκελ, τον Φρανσουά Ολάντ και τον Ζαν-Κλοντ Γιουνκέρ την ερχόμενη εβδομάδα δεν θα αποτελέσουν εξαίρεση, και ας μη γίνει καμία ευθεία αναφορά στη «θυσία» της Ελλάδας.

 Αξίζει, όμως, να δούμε πώς βλέπει η κάθε πλευρά την έννοια της εξόδου της χώρας μας από την Ευρωζώνη και τις πιθανές επιπτώσεις. Είναι προφανές ότι, όπως και σε τόσα άλλα ζητήματα, οι Ελληνες και οι «σκληροί» των δανειστών μας, κυρίως κάποιοι Γερμανοί πολιτικοί και οικονομικοί παράγοντες, έχουν μια πολιτισμική διαφορά στο θέμα αυτό. Οι Ελληνες μιλούν για τη θυσία της Ιφιγένειας, μια πράξη που θα επιτρέψει στους εταίρους τους να σαλπάρουν προς τη δική τους σωτηρία, χτίζοντας, όμως, το μέλλον τους πάνω σε μια αδικία. Οι «ξένοι», όμως, φαίνεται να βλέπουν την Ελλάδα όπως το πλήρωμα και οι συνεπιβάτες έβλεπαν τον Ιωνά πριν αποφασίσουν να τον πετάξουν στη θάλασσα για να σωθούν από μια τρομερή φουρτούνα.

 Εμείς οι Ελληνες έχουμε την τάση να βλέπουμε την τραγική διάσταση των γεγονότων, μέσα σε ένα στατικό πλαίσιο συμπεριφορών. Η έννοια της θυσίας ταυτίζεται με τη θυσία του αθώου προς όφελος των πολλών: το θύμα δεν έχει καμία συμμετοχή ή ευθύνη πέρα από την ύπαρξή του. Οι καλβινιστές εταίροι μας, όμως, αντιμετωπίζουν τη συλλογική προσπάθεια ως αποτέλεσμα της συνεισφοράς του κάθε μέλους: οι ρόλοι δεν είναι προκαθορισμένοι, όπως στον κόσμο της τραγωδίας, αλλά εκτιμώνται βάσει της προσωπικής προσφοράς του καθενός.

Στον δικό μας κόσμο, θύμα είναι αυτός που για κάποιο λόγο, πέρα από τις δικές του ευθύνες, καταστρέφεται για να υπηρετήσει τα σκοτεινά συμφέροντα άλλων· για τους «πραγματιστές» εταίρους μας, ο καθένας κρίνεται από την προσφορά του προς το σύνολο. Ποιο είναι, όμως, το αποτέλεσμα της θυσίας της Ιφιγένειας, του Ιωνά, και τι θα ακολουθήσει ενδεχόμενη αποβολή της Ελλάδας από την Ευρωζώνη και όποιον άλλο ευρωπαϊκό θεσμό; Η θυσία της Ιφιγένειας έγινε σύμβολο της αδικίας και της σκληρότητας των πολλών: έβαψε με αθώο αίμα την εκστρατεία εναντίον της Τροίας, και καταδίκασε τον αρχηγό της σε θάνατο μετά την επιστροφή του.

Η περιπέτεια του Ιωνά, ο οποίος σώθηκε όταν ο Θεός έστειλε ένα κήτος να τον καταπιεί και μετά τρεις μέρες να τον εναποθέσει στη στεριά, συμβολίζει την παντοδυναμία του Θεού (των Εβραίων, Χριστιανών και Μουσουλμάνων) και την αδυναμία των ανθρώπων να ξεφύγουν από τη θέλησή Του (όπως επιχείρησε ο Ιωνάς, δραπετεύοντας από μια αποστολή που του είχε ανατεθεί). Υπάρχουν δύο εκδοχές για το τέλος της Ιφιγένειας – η μία ότι πέθανε πάνω στον βωμό, η άλλη ότι την τελευταία στιγμή μεταφέρθηκε διά θείας παρέμβασης σε έναν ξένο τόπο, την Ταυρίδα, όπου έζησε ανάμεσα σε βαρβάρους. Αυτά, λίγο-πολύ μας περιμένουν αν βρεθούμε εκτός ευρώ.

Δυστυχώς για εμάς, η ιστορία του Ιωνά υποδεικνύει ότι ορθώς έπραξαν αυτοί που τον πέταξαν από το καράβι: ξαφνικά ηρέμησε η θάλασσα, σώθηκαν οι άλλοι, και, τελικώς, ο Θεός κράτησε ζωντανό τον απρόθυμο προφήτη του για να υπηρετεί τα σχέδιά Του. Ισως αυτά σκέφτονται όσοι λένε ότι δεν τους τρομάζει η έξοδος της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, πιστεύοντας ότι έτσι θα σταματήσει ξαφνικά η κρίση και όλα θα είναι καλά. Μύθοι επηρεάζουν τις αντιλήψεις μας, και η απλοποίηση συχνά βοηθάει στο να δούμε με άλλο μάτι πολύπλοκα, σύγχρονα προβλήματα.

Αρκεί να βλέπουμε και τις διαφορές με την πραγματικότητα. Σήμερα πρέπει όλοι να λογαριάσουν το κόστος της ενδεχόμενης εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη – και για την Ελλάδα και για τους εταίρους και δανειστές της. Οσο εμείς κλαιγόμαστε ότι είμαστε θύματα - νέες Ιφιγένειες- δεν θα σηκώσουμε το βάρος της ευθύνης να αποφύγουμε τη θυσία μας. Αυτοί που ονειρεύονται να «πετάξουν στη θάλασσα» την Ελλάδα, πρέπει να γνωρίζουν ότι δεν υπηρετούν καμία θεϊκή βούληση, ότι η κρίση δεν θα τελειώσει, ότι όλος ο κόσμος θα γνωρίζει ότι σε αυτό το καράβι θυσιάζουν ανθρώπους. Θα μαζευτούν πολλά κήτη, όχι για να σώσουν κανέναν παραστρατημένο προφήτη αλλά για να καταβροχθίσουν κι άλλα μέλη του πληρώματος. Μέχρι να χαθούν όλοι.

Στον φαύλο κύκλο της ύφεσης - Του Σταυρου Λυγερου

Η συνεχιζόμενη συρρίκνωση της οικονομίας δεν προκαλεί μόνο κοινωνικά ερείπια. Προκαλεί και ποικίλες παρενέργειες στο στενά οικονομικό πεδίο: Πρώτον, εκτροχιάζει το πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής. Δεύτερον, λόγω του υψηλού ρυθμού αύξησης των επισφαλειών, απειλεί το τραπεζικό σύστημα. Η αύξηση των φόρων σε συνθήκες μεγάλης ύφεσης δεν λύνει το πρόβλημα των δημοσίων εσόδων. Δεν είναι μόνο ότι η μείωση του όγκου συναλλαγών μειώνει και τα έσοδα από τη σχετική φορολογία. Είναι πια και η αδυναμία ενός αυξανόμενου ποσοστού φορολογουμένων να πληρώσουν. 

Με τα εισοδήματά τους να έχουν κατρακυλήσει και με τις φορολογικές υποχρεώσεις τους να έχουν αυξηθεί κατακόρυφα, τα μικρομεσαία στρώματα βρίσκονται στη μέγγενη. Αυτό ισχύει όχι μόνο για μισθωτούς και συνταξιούχους, αλλά και για μικροεπιχειρηματίες και ελεύθερους επαγγελματίες, οι οποίοι κατά κανόνα πλήρωναν πολύ λιγότερους φόρους από όσους αντιστοιχούσαν στα πραγματικά εισοδήματά τους. Τα οφέλη αυτών των στρωμάτων από τη συστηματική και πολύχρονη φοροδιαφυγή, ωστόσο, κατά κανόνα έχουν επενδυθεί κυρίως σε ακίνητα και παραλλήλως έχουν χρηματοδοτήσει ένα υψηλότερο βιοτικό επίπεδο. Ενα μικρό μέρος είναι αποταμιευμένο. 

 Ανεξαρτήτως της ηθικής πτυχής, ούτε και αυτά τα στρώματα είναι πάντα σε θέση να ανταποκριθούν στα αυξημένα φορολογικά βάρη. Συχνά, ο μόνος τρόπος είναι να ρευστοποιήσουν ακίνητη περιουσία. Οποιος, όμως, επείγεται να πωλήσει, εάν βρει αγοραστή, θα βρει σε πολύ χαμηλή τιμή. Εκτός από τις αντικειμενικές φοροδοτικές ικανότητες είναι και η περιρρέουσα ατμόσφαιρα που επιδεινώνει την κατάσταση. Η διάψευση της ελπίδας για διέξοδο από την κρίση αυξάνει συνεχώς τον αριθμό όσων πιστεύουν ότι τα χειρότερα είναι μπροστά. 

Η διάχυτη αυτή εκτίμηση επηρεάζει αρνητικά και τη συμπεριφορά εκείνων που ακόμα μπορούν να σηκώσουν τα φορολογικά βάρη τους. Η σκοτεινή προοπτική, όμως, ωθεί αρκετούς να μην πληρώνουν με σκοπό να διατηρήσουν ένα χρηματικό απόθεμα ασφαλείας για τις δύσκολες ημέρες που έρχονται. Επίσης, μικροεπιχειρηματίες και επαγγελματίες, που βρίσκονται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, προτιμούν να διακινδυνεύουν μην κόβοντας αποδείξεις ή και να μην αποδίδουν το ΦΠΑ, επειδή είναι ο μόνος τρόπος για να κρατήσουν το κεφάλι τους έξω από το νερό. 

 Για τους ίδιους λόγους ολοένα και περισσότερες επιχειρήσεις και νοικοκυριά δεν εξυπηρετούν και τα δάνειά τους, γεγονός που αποσταθεροποιεί το τραπεζικό σύστημα. Με την ανακεφαλαιοποίησή του θα καλύπτονταν οι απώλειες όχι μόνο από το κούρεμα των ελληνικών ομολόγων, αλλά και από κόκκινα δάνεια. Εγκυρες πηγές, ωστόσο, υποστηρίζουν ότι ο ρυθμός διόγκωσης των επισφαλειών καθιστά τους μέχρι πρότινος υπολογισμούς έωλους. Η βύθιση της οικονομίας στον φαύλο κύκλο της ύφεσης καθιστά την παραγωγή πρωτογενούς πλεονάσματος σισύφειο έργο. 

Η σημερινή δυναμική οδηγεί στην κατάρρευση. Η τρόικα, όμως, επιμένει στην τήρηση των στόχων, παρότι αυτό είναι πρακτικά αδύνατον. Ακόμα και αν η κυβέρνηση Σαμαρά ιδιωτικοποιήσει σχεδόν τα πάντα, η δυναμική της κατάρρευσης δεν θα ανασχεθεί. Η Ελλάδα έχει εισέλθει σ’ έναν δρόμο χωρίς επιστροφή, ο οποίος όμως νομιμοποιήθηκε πολιτικά στις τελευταίες εκλογές. Μπορεί να μην ομολογείται, αλλά η χρεοκοπία έχει ήδη συντελεσθεί. Οι δανειακές συμβάσεις είναι πανάκριβη αγορά χρόνου, αλλά όχι λύση. Ολα, μάλιστα, δείχνουν ότι ο κόμπος πλησιάζει στο χτένι.

Ο Ρουβίκωνας - Tου Αλεξη Παπαχελά

Το σενάριο που θέλει την Ελλάδα «Ιφιγένεια» των σκληρών της Ευρώπης είναι πραγματικό και επικίνδυνο. Οι Αμερικανοί, οι οποίοι είναι πάντοτε πρακτικοί και συνήθως βλέπουν μπροστά, έχουν τρομάξει από το πώς αντιμετωπίζει την Ελλάδα το σκληρό γερμανικό κατεστημένο. Εχοντας βιώσει την κρίση της Lehman και τις ανυπολόγιστες και απρόβλεπτες παρενέργειές της, οι Aμερικανοί προειδοποιούν συνεχώς το Βερολίνο πως μια ενδεχόμενη έξοδος της Ελλάδας δεν θα είναι μια απλή υπόθεση. Απεναντί τους όμως βρίσκουν συνομιλητές οι οποίοι (α) επιμένουν πως οι αγορές έχουν προεξοφλήσει αυτό το σενάριο και συνεπώς δεν θα έχει πολλές απρόβλεπτες επιπτώσεις στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα και (β) θεωρούν ότι ο κίνδυνος εξάπλωσης της κρίσης στην υπόλοιπη Ευρώπη είναι μικρός. Οι Αμερικανοί αξιωματούχοι έχουν τρομάξει, κυριολεκτικά, από την εμμονή των Γερμανών σε αυτές τις απόψεις. Ιδιαίτερα, μάλιστα, τους ανησυχεί πως ανάμεσα στους οπαδούς της σκληρής άποψης είναι υψηλόβαθμα στελέχη της γερμανικής Κεντρικής Τράπεζας, τα οποία, κατά τη γνώμη τους, θα έπρεπε να είναι «πιο ενημερωμένα». Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία πως οι Αμερικανοί έχουν τους δικούς τους λόγους να βλέπουν τα πράγματα διαφορετικά. Πρώτα απ’ όλα, δεν «βάζουν» δικά τους χρήματα στην Ελλάδα ούτε και έχουν το Κογκρέσο ή τους Αμερικανούς ψηφοφόρους να ζητούν τον λόγο για κάθε απόφαση. 

Δεύτερον, και ίσως κυριότερο αυτήν την ώρα, βλέπουν μπροστά τους τον κίνδυνο κατάρρευσης του ευρώ που θα επηρεάσει άμεσα την αμερικανική οικονομία και κατά συνέπεια την έκβαση των αμερικανικών εκλογών. Είναι όμως λίγα, σχετικά, τα πράγματα που μπορούν να κάνουν. Επηρεάζουν μέσω της ισχύος τους στο ΔΝΤ, μιλούν συνεχώς στους Γερμανούς, από τη Μέρκελ και κάτω, συνιστούν στην Ελλάδα να είναι όσο πιο πιστή στην τήρηση των δεσμεύσεών της και... περιμένουν με αγωνία της αποφάσεις του Βερολίνου τον Σεπτέμβριο. 

 Ενας πολύ σημαντικός Αμερικανός, γνώστης της διεθνούς οικονομίας, αναφερόταν πάντως σε έναν μάλλον ανησυχητικό διάλογο που είχε πρόσφατα στο Βερολίνο. Εκείνος επέμενε ότι «είναι εν τέλει πολύ πιο φθηνό να στηρίξετε λίγο ακόμη την Ελλάδα, η οποία βρίσκεται πολύ κοντά στο τέλος του δημοσιονομικού τούνελ, παρά να επωμισθείτε το μεγάλο και εντελώς απρόβλεπτο κόστος της εξόδου της από την Ευρωζώνη». Η απάντηση ήταν ευθεία και σαφής: «Εμείς δεν συμφωνούμε με την αποψή σας. Πέραν του ότι υπάρχει ένα θέμα τιμωρίας της Ελλάδας γιατί δεν έχει τηρήσει τις δεσμεύσεις της, σε αντίθεση με την Πορτογαλία ή την Ιταλία, υπάρχει και κάτι ακόμη πολύ σημαντικό για εμάς. Εκτιμάμε ότι οι αγορές θα ενθουσιαστούν και θα εντυπωσιαστούν από μια έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ, με αποτέλεσμα να κάνουν πολύ πιο εύκολους τους χειρισμούς μας από εκεί και πέρα για τη στήριξη των άλλων χωρών του Νότου». 

 Ο διάλογος αυτός προκάλεσε ελεγχόμενο πανικό, αλλά αποτελεί ένα προβλέψιμο κομμάτι του παζλ των γερμανικών προθέσεων. Σε λίγες εβδομάδες θα φανεί κατά πόσον το Βερολίνο -και μάλιστα η ίδια η κ. Μέρκελ- έχει «διαβεί τον Ρουβίκωνα». Με άλλα λόγια, θα φανεί αν θα ανεβάσει τον πήχυ για την Ελλάδα και την παραμονή της στο ευρώ σε σημείο που θα είναι απαγορευτικό για τους πολιτικούς και -το κυριότερο- την κοινωνία. 

Σε περίπτωση που έχει «ξεγράψει» την Ελλάδα, οι επιπτώσεις θα είναι τρομακτικές για τη χώρα. Και βεβαίως θα πρέπει πολύ γρήγορα να ξέρει πού βαδίζει η πολιτική ηγεσία της, ασχέτως αν βρίσκεται στην κυβέρνηση ή την αντιπολίτευση, προκειμένου να χαράξει τη διαπραγματευτική τακτική και όλα τα, αχρείαστα ας ελπίσουμε, σενάρια Β ή και... C.

Όπως στρώσαμε κοιμόμαστε - capital.gr

Ένα από τα πιο σημαντικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι υπουργοί στις διαπραγματεύσεις τους με την τρόικα είναι η εικόνα της άναρχης λειτουργίας του κρατικού μηχανισμού. Πολλά από τα προβλήματα που έχουν προκύψει στις σχέσεις μας με την τρόικα έχουν να κάνουν με αυτό ακριβώς το θέμα. Υψηλόβαθμοι δημόσιοι υπάλληλοι αδυνατούν να αντιληφθούν τον ρόλο τους και κυρίως την κατάσταση της χώρας. Πληρώνουμε με τόκο την διάλυση του δημόσιου τομέα. 

 Τα στελέχη της τρόικας είναι αντίστοιχα υπάλληλοι κάποιων οργανισμών. Πιστεύουν λοιπόν ότι όταν συνομιλούν με τους Έλληνες συναδέλφους τους οι τελευταίοι δεσμεύονται όπως θα δεσμευόντουσαν και οι ίδιοι απέναντι σε έναν συνάδελφό τους τεχνοκράτη. Ότι θα πάρουν μία αντικειμενική (από τεχνοκρατικής άποψης) πληροφόρηση και ότι υπάρχει αντίστοιχα ένα σχέδιο αντιμετώπισης των προβλημάτων, από την στιγμή που υπάρχει και η γνώση του προβλήματος. Κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει. 

Ορισμένα υψηλόβαθμα στελέχη των υπουργείων έδωσαν στην τρόικα μία λαθεμένη εικόνα για το τι μπορούν να πετύχουν οι υπηρεσίες τους, υπερτιμώντας τον ρόλο και τις πραγματικές δυνατότητές τους. Λες και εκείνη την στιγμή δεν μιλούσαν στην τρόικα ως εκπρόσωποι του ελληνικού δημοσίου και του ελληνικού λαού, κατ΄ επέκταση, αλλά ως αυτόνομες ομάδες που θα έπρεπε να βαθμολογηθούν από τους εκπροσώπους μιας ξένης και ανώτερης δύναμης. Υπήρξαν επίσης άλλοι υπάλληλοι που αντιμετώπισαν την σχετική διαδικασία με έναν τρόπο σαν όλα αυτά να συμβαίνουν κάπου αλλού και όχι στην Ελλάδα που ζούμε και εμείς και αυτοί... Όλα αυτά δεν σημαίνουν ότι για όλες τις παρεξηγήσεις με την τρόικα ευθύνονται αποκλειστικά κάποιοι δημόσιοι υπάλληλοι. 

Η βασική και κύρια ευθύνη ανήκει στο πολιτικό σύστημα. Κάποτε τα υπουργεία είχαν γενικούς διευθυντές, είχαν επιθεωρητές, είχαν ένα εσωτερικό σύστημα λειτουργίας. Καταργήθηκαν επί Ανδρέα Παπανδρέου... επειδή οι επικεφαλής ήταν δεξιοί. Όταν στην συνέχεια κατάλαβαν το λάθος ήταν πλέον αργά. Ο κομματισμός είχε εισβάλλει πλέον στο δημόσιο και διέλυσε σιγά – σιγά τα πάντα. Αν κάτι μπορούμε να κερδίσουμε από την διαπίστωση που έχουν κάνει αρκετοί υπουργοί τα τελευταία δύο χρόνια, όταν οι επαφές των υπουργείων τους με τους εκπροσώπους της τρόικας πρόδωσε το ένοχο μυστικό του κρατικού μας μηχανισμού, είναι ότι μπορούμε να ξεκινήσουμε να οικοδομήσουμε από την αρχή τους Οργανισμούς του δημοσίου. 

Με ηγεσίες που θα αναδεικνύονται μέσα από την αξιολόγηση της εργασίας και που δεν θα ανατρέπονται σε κάθε αλλαγή κυβέρνησης. Το πρόβλημα της δημόσιας διοίκησης είναι από τα πλέον σημαντικά που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε. Δεν μπορούμε να ονειρευόμαστε ένα σύγχρονο δυτικό κράτος, αν οι δομές του παραπέμπουν σε ανατολίτικο παζάρι. Ούτε και είναι εφικτό να προχωρήσει οτιδήποτε, αν δεν υπάρχει ένας παραγωγικός και αποτελεσματικός δημόσιος τομέας που να ελέγχει τους νόμους της αγοράς και να προωθεί τον εκσυγχρονισμό της οικονομίας και της κοινωνίας. Πηγή:www.capital.gr

Η Ευρώπη ακόμα δεν είναι έτοιμη να αυτοκτονήσει - capital.gr

Ξέρετε ποιος μου είπαν ότι είναι ο πιο διάσημος Έλληνας στην Γερμανία; Ο Γιώργος Τράγκας. Όπως υπάρχουν πολλοί στην Ελλάδα που καλλιεργούν ένα αντί-Γερμανικό κλίμα, έτσι και στην Γερμάνια, υπάρχουν διάφοροι και διάφορα μέσα που καλλιεργούν ένα ανθελληνικό κλίμα. Και όπως όλοι οι Έλληνες δεν συμμερίζονται τις απόψεις του κυρίου Τράγκα, έτσι δεν συμμεριζόταν και όλοι οι Γερμανοί τις δηλώσεις διαφόρων που ομιλούν κατά της Ελλάδας. 

 Στον δε αντί-καγκελάριος της Γερμάνιας (Philipp Rösler), που ίσως είναι ο πιο γραφικός πολιτικός της Γερμάνιας αυτή την εποχή, δεν δίνει κανείς σημασία... ακόμα και μέσα στην ίδια του την κυβέρνηση. Το κυβερνητικό μπάχαλο που βλέπουμε στην Ελλάδα δεν είναι αποκλειστικά ελληνικό φαινόμενο. Επίσης θα πρέπει να λάβουμε υπόψη ότι η Γερμανία είναι σε προεκλογική περίοδο και λίγο πολύ όλοι γνωρίζουμε ότι ένα ποσοστό προεκλογικού λαϊκισμού είναι στο πρόγραμμα. Το γεγονός ότι ο κυβερνητικός συνασπισμός της Γερμανίας αποτελείται από 3 διαφορετικά κόμματα, έχει βάλει χαλινάρι στην δυνατότητα της γερμανικής κυβέρνησης να εκπέμψει μια πιο φίλο-Ελληνική αύρα. 

Επίσης η γερμανική κυβέρνηση έχει πολλά εμπόδια από το γερμανικό συνταγματικό δικαστήριο και θα πρέπει οι χειρισμοί αυτής της κρίσης να είναι αρκετά συμβιβαστικοί. Εκεί που θέλω να καταλήξω, είναι ότι στη Γερμανία υπάρχει ένα είδος τεχνικής πόλωσης αυτή την εποχή και δυστυχώς θα αντανακλούνται απόψεις που, κατά μια έννοια είναι ανθελληνικές. Από την άλλη όμως, για κάθε ανθελληνική κραυγή που ακούμε, υπάρχουν πιο πολλές που είναι φίλο-ελληνικές, όπως αυτή του Gerhard Shredder, που πολλές φορές δεν φτάνουν εδώ στην Ελλάδα. 

 Να μην δίνουμε και πολύ σημασία στους διάφορους δημαγωγούς, διότι ούτε είναι αυτοί που εξασκούν πολιτική και ούτε τους δίνουν και πολύ σημασία αυτοί που παίρνουν τις αποφάσεις. Δεν ξέρω πόσο θα είναι το κόστος της αποχώρησης της Ελλάδος από την ζώνη του ευρώ για την Ευρώπη και την Γερμάνια. Βάλτε ότι νούμερα θέλετε. Οι Άγγλοι υπολογίζουν ότι μια αναταραχή στην Ευρώπη λόγω Ελλάδος θα τους κοστίσει περίπου 100 δισ. λίρες, ή το 7% του Αγγλικού ΑΕΠ. Νομίζω ότι το συνολικό κόστος για την Γερμανία θα είναι πολύ μεγαλύτερο. Το αν το κόστος για την Ευρώπη προσεγγίσει το 1 τρισ. ευρώ όπως πολλοί μας λένε επίσης δεν το ξέρω. Αυτό που ξέρω είναι ότι το κόστος παραμονής της Ελλάδος στην Ευρώπη θα είναι πολύ μικρότερο. 

Ως εκ τούτου, είναι προτιμότερο (από οικονομικής άποψης) να πάρουν ορισμένοι τις χασούρες τους από την Ελλάδα, παρά να διώξουν την Ελλάδα από την Ευρώπη και να πάρουν μυθικές χασούρες. Διότι πέραν από το γεγονός ότι τυχόν έξοδος της Ελλάδος από το ευρώ σημαίνει αυτόματη έξοδο από το ευρώ-σύστημα, που με τη σειρά του σημαίνει ότι οι Ευρωπαίοι θα πάρουν ολική χασούρα σε ό,τι τους χρωστάμε, θα είμαστε και το φιτίλι στη μπαρουταποθήκη που ακούει εις το όνομα Ιταλία, Ισπανία, Ιρλανδία και ίσως (μάλλον) και Γαλλία. Δεν έχει πέσει στην αντίληψή μου ότι κάποιοι στην Ευρώπη έχουν αυτοκτονικές τάσεις. 

 Το προχτεσινό άρθρο στο Spiegel είναι από τα καλύτερα που έχω διαβάσει και νομίζω ότι δεν έγινε αρκετά κατανοητό στην Ελλάδα. Βασικά λέει πολλά από αυτά που σας έχω πει και εγώ κατά καιρούς. Κατ΄ αρχάς, λέει ότι οι υποθέσεις της πρόσφατης διάσωσης έχουν ήδη ανατραπεί, διότι το πακέτο βοήθειας έγινε με την παραδοχή η Ελλάδα να είχε -4,5% ύφεση ενώ σήμερα τρέχουμε με -7%. Ακόμα και αν πάρουμε τα 130 δισ. ευρώ, είναι αμφίβολο αν θα έχουμε την δυνατότητα να τα αποπληρώσουμε. Είναι χωρίς καμία σημασία αν η Ελληνική κυβέρνηση ζητήσει παράταση 2 ετών ή όχι. Η Ελλάδα εκτός από χρόνο έχει ανάγκη και από λεφτά. Λεφτά όμως που κανένας αυτή τη στιγμή δεν θέλει να δώσει. Λεφτά να τονίσω εγώ που θα πάνε για αποπληρωμή παλιότερων χρεών. 

 Επίσης πολύ σωστά το Spiegel κατηγορεί την Merkel, που νόμιζε ότι τα προβλήματα της νότιας Ευρώπης θα μπορούσαν να λυθούν απλά με μείωση κρατικών δαπανών. Με λίγα λόγια, το Spiegel δεν λέει ότι δεν είχαν θέληση οι Έλληνες, αλλά ότι τα νούμερα δεν έβγαιναν εξ αρχής (κάτι που σας έχω πει πολλές φορές). Τέλος, όταν το Spiegel λέει ότι η Ελλάδα θα πρέπει να πτωχεύσει, εννοεί ότι οι πιστωτές θα πρέπει να πάρουν τις χασούρες τους.“Με αυτό τον τρόπο, η Ελλάδα θα έχει απαλλαχτεί από τα χρέη της και θα μπορεί να κάνει μια νέα αρχή, είτε μέσα είτε έξω από την ζώνη του ευρώ”, λέει το Spiegel. Σημειώστε ότι δεν λέει το Spiegel ότι θα πρέπει να βγει η Ελλάδα από το ευρώ. 

 Η κατάληξη είναι ότι δεν θέλει κανείς να δει την Ελλάδα εκτός ευρώ. Μπορεί να ακούγονται και να λέγονται πολλά, αλλά η πραγματικότητα των αριθμών και ο κίνδυνος μετάδοσης της κρίσης και διάλυσης της νομισματικής ένωσης, εκτιμώ ότι είναι πολύ μεγάλος για να θέλουν οι Ευρωπαίοι να κάνουν την Ελλάδα ένα παράδειγμα. Διότι είναι άλλο πράγμα να γίνει ένα περαιτέρω κούρεμα που να εμπλέκει διακρατικά δάνεια και τις περιφερειακές κεντρικές τράπεζες (όπως λέει το Spiegel ότι πρέπει να γίνει) και άλλο η αποβολή της Ελλάδος από την Ευρώπη. 

Η δεύτερη επιλογή θα έχει καταστρεπτικές συνέπειες για όλη την Ευρώπη. Εγώ τουλάχιστον, δεν νομίζω να το θέλει αυτό κανείς στην Ευρώπη. Η λογική αναγκαστικά θα επικρατήσει και θα γίνει αυτό που πρέπει να γίνει για να καταστεί η Ελλάδα βιώσιμη, έστω αν αυτό σημαίνει να μας τα χαρίσουν όλα. Διότι σε διαφορετική περίπτωση, σημαίνει αυτοκτονία για όλη την Ευρώπη και δεν νομίζω να υπάρχει όρεξη από κανέναν για μαζική αυτοκτονία ακόμα ... άσχετα τι λέγονται και ακούγονται.

Τον Λύκο τον βλέπουμε, τον ντορό κοιτάμε; - του Vpower

  Αν διώξουμε τους μετανάστες, θα λυθούν τα προβλήματα της εγκληματικότητας και της ανεργίας λένε στη Χρυσή Αυγή, και ομολογώ πως ακούω τέτοιες τοποθετήσεις και από πολλούς άλλους! Λες και την εγκληματικότητα δεν τη δημιουργεί η αποτυχία του κοινωνικοοικονομικού μας μοντέλου (αν έχουμε τέτοιο!) , λες και η παραγωγική βάση της Χώρας μας είναι διευρυμένη και δεν έχει περιθώρια βελτίωσης. Λες και όσοι μετανάστες εργάζονται στη Χώρα μας, ασφαλίζονται και αν φύγουν θα μείνουν νόμιμες θέσεις εργασίας κενές! Όσους ανασφάλιστους μετανάστες κι αν διώξεις ΜΗΔΕΝ αποτέλεσμα στην ανεργία θα έχεις, δεδομένου ότι η ΜΑΥΡΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΕΤΡΗΣΙΜΗ!

  Λένε ακόμη πολλοί ( Ο ΣΥΡΙΖΑ, οι ΑΝ.ΕΛ , η Χ.Α., και το Κ.Κ.Ε. ) ότι το χρέος μας πρέπει να διαγραφεί μονομερώς! Πρέπει δηλαδή να μπει η Χώρα μας στο γύψο και να εκδιωχθεί από την Ε.Ε. , αφού ξεκοκάλισαν το δανεικό χρήμα, τώρα βρήκαν την ευκαιρία να χρεώσουν το λογαριασμό στους κατόχους Ελληνικών ομολόγων! Ωραία λύση βρήκαν! να χρειαζόμαστε βίζα για να πάμε μέχρι το Λονδίνο τη στιγμή που οι Αλβανοί θα πηγαίνουν με την ταυτότητά τους. 

Να μην μπορεί μια Ελληνική εταιρία να αγοράσει τίποτε απο το εξωτερικό και να μη μπορεί να εξάγει ο Ελληνας τίποτε! 

   Δεν ντρέπεστε λίγο; καταχρεώσατε τα παιδιά σας και τώρα θα τα απομονώσετε οικονομικά και πρακτικά επειδή είστε φύση και έργο μπαταχτσήδες; Ποιός σου είπε ανόητε οτι τη χρησιμότητα ενος δανείου και τους όρους του μπορείς να τους εξετάσεις αφού πρώτα υπογράψει ο πληρεξούσιός σου Πρωθυπουργός, αφού πρώτα εξαφανίσει τα δανεικά που πήρε στους ημετέρους; Ποιός τον έστειλε στην Ευρώπη, ποιός τον ψήφισε, ποιός τον διάλεξε μεταξύ άλλων υποψηφίων; Ξετσίπωτοι! 

  Είχαμε το Κ.Κ.Ε. να ζητά την Κρατικοποίηση των πάντων, τώρα αποκτήσαμε και το ακροδεξιό Κ.Κ.Ε. την Χ.Α. που θέλει να μας κάνει και αυτό Β.Κορέα με τους δικούς του όμως όρους! Θα κρατικοποιήσει λέει τους στρατηγικούς τομείς της Οικονομίας, και στον όρο στρατηγικοί βάλτε με το νου σας τι θα χωρέσουν τα λιγούρια της ακροδεξιάς! Μέχρι και πωλητές μανταλακίων θα προσλάβουν χαρακτηρίζοντας τα μανταλάκια στρατηγικό τομέα της Οικονομίας και με σκοπό το βόλεμα δικών τους ημετέρων! ( Τελικά την κατέστρεψε τη Δεξιά ο Ανδρέας Πράγματι, Όλοι οι Δεξιοί ένα μπλέ Αντρέα ονειρεύονται!) 

Ο ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί πως δεν πληρώνουμε αρκετά στο Κράτος, γι' αυτό λέει υπάρχουν μάυρες τρύπες στον Προϋπολογισμό και όχι γιατί έχουμε ένα Κράτος που απασχολεί υπεράριθμους Δ.Υ. ούτε γιατί γίνονται σπατάλες στις Δ.Ε.Κ.Ο. Λένε ακόμα πως δήθεν θα χρεώσουν το λογαριασμό στο κεφάλαιο, αλλά σε ποιο κεφάλαιο; Στο εργοδοτικό κεφάλαιο που θα μετακυλίσει το επιπλέον κόστος στους μισθούς, ή στο Παραδοσιακό ναυτιλιακό κεφάλαιο που δεν μπόρεσε να ελέγξει ούτε η Μ. Βρετανία; Μοιράζουν χάντρες στους ανόητους κι αμόρφωτους ιθαγενείς, αυτό κάνουν! Κοροϊδεύουν τον απαίδευτο και ονειροβάτη νοσταλγό του '80. Δεν κατάλαβε ακόμα βλέπετε το ζώον οτι πέρναγε καλά επειδή σκλάβωνε οικονομικά τα παιδιά του υπερδανειζόμενος.

Η ΔΗΜ.ΑΡ έχει πολύ πλάκα ως προς το τυχάρπαστο, ευμετάβλητο και τυχοδιωκτικό των θέσεών της! Απο την καταγγελία του Μνημονίου πέρασε στην επαναδιαπραγμάτευση με πολλούς αστερίσκους, και τώρα βόσκει στην πλήρη αποδοχή με για τα μάτια μόνο γκρίνια! Έλα Κουβέλη, σύνελθε, δεν περιμέναμε τις θέσεις σου για να καταλάβουμε πόσο αριβίστας και σαλτιμπάγκος είσαι! Ακόμα και στον κατεξοχήν τυχοδιωκτικό πολιτικό Χώρο του Συνασπισμού, στο κόμμα υλοποίησης της άποψης του ΟΤΙ ΝΑ'ΝΑΙ δεν σε άντεξαν! 

  Οι ΑΝ.ΕΛ. δεν είναι κόμμα. Είναι μόνο καταγγελτικός λόγος, είναι ο Συνασπισμός της Δεξιάς δηλαδή! Οτι να'ναι σε μπλε φόντο δηλαδή, και η προεκλογική σύγκλισή τους με τον ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν καθόλου τυχαία! Σε αυτό το κόμμα χωράνε άνετα και το Κ.Κ.Ε. και η Χ.Α., χωράνε οι πάντες! Αλλά αυτό βέβαια ισχύει και για κάθε κόμμα που δημιουργήθηκε με σκοπό όχι να παράξει πολιτική, αλλά απλώς για να μην βγουν οι άλλοι!

  Το ΠΑΣΟΚ θα μου πείτε άλλαξε, χάρη στο μοίρασμα των Κρατικοδίαιτων με το ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι πια το ίδιο. Αλλά τι είναι το ΠΑΣΟΚ; Είναι το μνημονιακό κόμμα του εκσυγχρονισμού που λέει, ή παραμένει το υπογάστριο της σκληροπυρηνικής συνδικαλιστικής διαφθοράς, που ανέκαθεν ήταν; Στην πραγματικότητα το ΠΑΣΟΚ δεν είναι τίποτε από τα δύο, είναι Δεξιά της Συντήρησης όσο αφορά την ρητορική του για το μέλλον, είναι αναρχικά Αριστερό όταν μας εξηγεί το παρελθόν, είναι και νέο-φιλελεύθερο όταν του ζητείται να βρει λύσεις. Είναι λίγο από όλα δηλαδή και δεν πρόκειται ποτέ να αλλάξει, επειδή τα συμφέροντα που εξυπηρετεί, είναι από μόνα τους αντικρουόμενα και χωρίς το μαγικό ραβδάκι του Δανεισμού δεν μπορεί ποτέ να τα συμβιβάσει. Βλέπετε, μπορεί με τα δάνεια να μπορούσε να εξυπηρετεί και την φοροδιαφυγή και την κατασκευή έργων και την πρόσληψη υπαλλήλων, τώρα χωρίς αυτά ποιόν να ικανοποιήσει;  Τους Τραπεζίτες τους φόρτωσε με τα ομόλογα που κούρεψε, στους εργολάβους τα έδωσε όλα και δεν έχει να δώσει τίποτε, και στους κομματάρχες δεν μπορεί να εγγυηθεί ούτε θέση! Υπάρχει ακόμα μόνο και μόνο επειδή δεν πείθουν οι νέοι σχηματισμοί, και στο πρώτο αληθινά λαϊκό κίνημα θα πεθάνει...

   Η Ν.Δ. δεν είναι καλύτερη, όταν ακολουθεί φιλελεύθερες πολιτικές μουτρώνουν οι παραδοσιακοί ψηφοφόροι, όταν γίνεται φιλολαϊκή δεν πείθει! Προτιμάει την αφωνία από το φόβο της παρεξήγησης, και είναι τόσο απελπισμένη η ηγεσία της που δε χαλάει χατίρια. Αν χωρέσει δυο Καρπούζια ο Σαμαράς στην ίδια μασχάλη τότε ίσως να κάνει κάτι καλό, αν του το επιτρέψει και η Ευρώπη βεβαίως! Διαφορετικά κινδυνεύει με πιο θεαματική πτώση από τον προκάτοχό του.... Καταδικασμένος κι αυτός να παραδεχτεί, πως έπρεπε να είχε κάνει περισσότερα!

Ξανά μανά «ανασύσταση» - Tου Παντελη Μπουκαλα

Μια φορά κι έναν καιρό, δηλαδή τέσσερα - πέντε χρόνια πριν, όταν τον Αύγουστο κυριαρχούσε η σπάνια πια πινακίδα «Κλειστόν - Ραντεβού τον Σεπτέμβρη», ουδείς σώφρων οδοντίατρος έμπλεκε τέτοιες ράθυμες μέρες με μια υπόθεση δύσκολη, όπως η ανασύσταση ενός κατεστραμμένου δοντιού. Ούτε οδοντοτεχνίτη θα ’βρισκε για να συνεργαστούν ούτε εμπορικό ανοιχτό για την περίπτωση που ξέμενε από τα αναγκαία υλικά. Ο κ. Βενιζέλος δεν είναι οδοντίατρος, όσο ξέρω. Η επιλογή του πάντως να ονομάσει το εγχείρημά του «ανασύσταση του ΠΑΣΟΚ» (και όχι ανασυγκρότηση, αναγέννηση κ.ο.κ.) είναι επιστημονικά ορθή και ιστορικοπολιτικά ταιριαστή. Σωστό είναι επίσης που επιμένει αυγουστιάτικα στην προσπάθειά του με απανωτές συσκέψεις, ταλαιπωρώντας έτσι (όχι εκ προθέσεως) τα στελέχη που καθηλώνονται στην Αθήνα: Πρέπει να προλάβει την τρίτη του Σεπτέμβρη.

 Διότι, ως γνωστόν, τα σύμβολα και οι τελετές έπαιζαν πάντοτε σοβαρό ρόλο στη μικροϊστορία του ΠΑΣΟΚ, όπως σε όλες τις θρησκείες. Και το ΠΑΣΟΚ υπήρξε πρώτα απ’ όλα θρησκεία. Ιστορικοπολιτικά, το κόμμα των πράσινων είναι αυτό με τους περισσότερους οδοντιάτρους στους κόλπους του. Ας θυμηθούμε τους επιφανέστερους, τον κ. Λαλιώτη, τον κ. Ρέππα (αυτούς τους δύο δεν τους πρόλαβα στο Γουδί) και τον κ. Νεονάκη (αυτός ήταν ένα - δυο χρόνια μικρότερός μου και είχαμε ανταλλάξει αρκετούς εποικοδομητικούς διαλόγους στα αμφιθέατρα των συνελεύσεων). 

Προκύπτει λοιπόν ότι ο οδοντιατρικός όρος που επέλεξε ο κ. Βενιζέλος τυγχάνει πασοκικώς σημασιοβριθής και δεν αποκαλύπτει (όπως υπέθεσαν ορισμένοι) την αδυναμία του να επινοήσει κάτι εντυπωσιακότερο, ποιος, αυτός ο σοφιστικότατος. Ως προς τον εναρμονισμό του όρου με την κομματική πραγματικότητα: Σίγουρα, στην πασοκική διάλεκτο θα άρμοζε η «ανασυστασοποίηση» λ.χ. ή η «επαναπασοκοποίηση», αλλά άντε να βρεις εφημερίδα όπου να χωράνε οι λέξεις αυτές στους τίτλους. «Ανασύσταση» λοιπόν. 

Η οποία γίνεται όταν καταστραφεί η μύλη του δοντιού (από ατύχημα ή από υπερβολική μασητική χρήση) και χαθεί πολλή οδοντική ουσία. Από απώλειες το ΠΑΣΟΚ, άλλο τίποτε. Σε δύο χρόνια τού έφυγαν τρεις στους τέσσερις ψηφοφόρους, δηλαδή κοντά δυόμισι εκατομμύρια άνθρωποι. Και ο μόνος που εμφανίζεται ευτυχής που το κόμμα «συγκράτησε τις δυνάμεις του» (μεταξύ Μαΐου και Ιουνίου) είναι ο πρόεδρός του. Μπελαλίδικη δουλειά η ανασύσταση. Απαιτεί πολύ τροχό για να γίνει το κολόβωμα, ρητίνες, ενδοριζικούς άξονες, υαλονήματα, ήλους, καρφίδες και λοιπά ανατριχιαστικά. 

Και πράγματι, μόνο με ήλους και καρφίδες μπορεί πια να στερεωθεί το ΠΑΣΟΚ, να συνενωθούν οι φατρίες του. Ταιριαστός λοιπόν και ο στόχος: Η ανασύσταση οδόντος αποβλέπει στην απομίμηση του κανονικού κυνόδοντος ή γομφίου. Το ίδιο και η κατά Βενιζέλον ανασύσταση. Σκοπός της είναι η απομίμηση του πάλαι ποτέ ΠΑΣΟΚ. Αλλά αυτά τα πράγματα δεν γίνονται ακόμα κι αν έχεις τον Λαλιώτη συγχειρουργό οδοντίατρο.

Δημοσιογράφων συνενοχή - Tης Ξενιας Κουναλακη

Eνα δεκαπεντάχρονο κορίτσι, αντί να σαχλαμαρίζει με τους φίλους του στο Facebook, ακούγοντας δυνατά μουσική στο δωμάτιό του, απολαμβάνοντας τις υπέροχες αντιφάσεις της εφηβείας, την αυτοπεποίθηση για το κορμί που ωριμάζει κι ομορφαίνει, αλλά και την ανασφάλεια για τη ζωή που παίρνει σχήμα μπροστά του, αγωνίζεται, κλεισμένο σε μια αποστειρωμένη εντατική, να ζήσει. Μία μητέρα, στο πλευρό του, προσπαθεί να συνειδητοποιήσει πώς έγινε το κακό, να αντέξει, ίσως να αντλήσει λίγη ελπίδα. 

Ενας δημοσιογράφος σοβαρής εφημερίδας, αδιαφορώντας για τις συνέπειες, αποφασίζει να αξιοποιήσει τη μεγάλη «επιτυχία» που έχει στα χέρια του, την κατάθεση του δράστη της επίθεσης εις βάρος του 15χρονου κοριτσιού. Ηταν ο πρώτος, άλλωστε, που βάφτισε τον θύτη «Δράκο της Πάρου», πριν καν ομολογήσει, όταν απλώς ήταν ένας από τους υπόπτους. Ακύρωσε έτσι εκ προοιμίου όλους τους αρμόδιους θεσμούς, ανοίγοντας τον δρόμο σε αυτόκλητους τιμωρούς να αναλάβουν τον ρόλο της απονομής δικαιοσύνης και του σωφρονισμού. Από προχθές το βράδυ οι φίλοι της κοπέλας ξέρουν. 

Ολες τις ειδεχθείς λεπτομέρειες, πώς τη χτύπησε, πόσα κιλά ζύγιζε η πέτρα, πώς την κακοποίησε. Η μητέρα της κινείται σε μια μικρή κοινωνία. Κι αν ζήσει το κοριτσάκι; Αυτήν την -δεύτερη κατά σειρά- κακοποίηση από τα ΜΜΕ ποιος θα κληθεί να την επουλώσει; Η Aστυνομία επέδειξε ψήγματα επαγγελματισμού, επιλέγοντας αρχικά να μη δημοσιοποιήσει το γεγονός ότι το κορίτσι κακοποιήθηκε και κρύβοντας ταυτόχρονα το πρόσωπο του δράστη, ο οποίος κινδυνεύει άμεσα με λιντσάρισμα είτε πριν από την καταδίκη του (όπως διαπιστώσαμε κατά την έφοδο Χρυσαυγιτών στο πλοίο που τον μετέφερε) είτε στη φυλακή από συγκρατουμένους του. 

Ας μην ξεχνάμε ότι μόλις αυτήν την εβδομάδα δηλητηριάστηκε μέσα στη φυλακή ο Αφγανός δολοφόνος του Μανώλη Καντάρη. Οι δημοσιογράφοι, αντίθετα, επιβεβαίωσαν τον κυνισμό, την αναλγησία, αλλά και την ανευθυνότητά τους. Εξέθεσαν το θύμα, ενθάρρυναν την αυτοδικία εις βάρος του θύτη, υπονόμευσαν οποιαδήποτε προσπάθεια να λειτουργήσει στοιχειωδώς το κράτος δικαίου και να μην επικρατήσουν τα αγριότερα ανθρώπινα ένστικτα σε μια ομολογουμένως εξαιρετικά ευαίσθητη υπόθεση. 

Η διαρκής αναφορά στην εθνικότητα του δράστη, εξάλλου, ενίσχυσε την ευρέως διαδεδομένη ρατσιστική αντίληψη περί εγκληματικότητας όλων των οικονομικών μεταναστών, που σύμφωνα με τη γνωστή επιχειρηματολογία δεν σέβονται την ανθρώπινη ζωή. Μετά την άθλια αυτή δημοσιογραφική κάλυψη του γεγονότος, κανένα μας δεν θα πρέπει να εκπλήσσει η πλήρης απαξίωση του επαγγέλματος. 

Η υπόθεση θυμίζει κάπως τη δημοσίευση του τεμαχισμένου πτώματος της Ζωής Φραντζή στην πρώτη σελίδα του «Εθνους» το 1987. Εχουν περάσει 25 χρόνια και η δημοσιογραφία έκτοτε έχει προοδεύσει. Οχι όμως αρκετά για τις απαιτήσεις της πολύπλοκης σημερινής κοινωνίας με βαθιά αποθέματα μίσους και τυφλής οργής.

Η γέφυρα με το Ισραήλ - Tου Αθανασιου Ελλις

Οαση στην έρημο των αρνητικών ειδήσεων και των απαισιόδοξων οικονομικών προβλέψεων αποτέλεσε η επιτυχής επίσκεψη του Σιμόν Πέρες στην Αθήνα, η πρώτη του με την ιδιότητα του προέδρου του Ισραήλ, με την οποία επιβεβαιώθηκε με τον πλέον επίσημο τρόπο η αναβάθμιση των διμερών σχέσεων η οποία σημειώνεται την τελευταία διετία. 

 Οι παλινδρομήσεις περασμένων δεκαετιών, που δεν εξυπηρετούσαν τα εθνικά συμφέροντα καθώς δημιούργησαν εμπόδια σε επωφελείς επαφές με ισχυρούς παράγοντες της διεθνούς κοινότητας και εν μέρει συνέβαλαν στην οικοδόμηση άλλων διακρατικών συνεργασιών, όπως αυτή μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας, οι οποίες σε περιόδους έντασης κάθε άλλο παρά χρήσιμες αποδείχθηκαν για την Ελλάδα, αποτελούν μακρινό παρελθόν. 

Η στροφή που εγκαινίασε ο Γιώργος Παπανδρέου και βρήκε απόλυτα σύμφωνο τον Αντώνη Σαμαρά αντικατοπτρίζει μια διακομματική στρατηγική προσέγγιση. Η θεαματική βελτίωση των σχέσεων κατά την προηγούμενη διετία έπεισε και κάποιους δύσπιστους Ισραηλινούς ότι δεν πρόκειται για μια εφήμερη κίνηση, αλλά για μακρόπνοη επιλογή την οποία η Αθήνα δεν συναρτά από τις σχέσεις με τη γειτονική Τουρκία. 

 Το νέο κεφάλαιο που έχει ανοίξει στις σχέσεις Ελλάδας και Ισραήλ έχει την πλήρη και δημόσια εκφρασθείσα υποστήριξη της ισχυρής εβραϊκής κοινότητας των ΗΠΑ, η οποία παράλληλα εμβαθύνει τους ήδη στενούς δεσμούς της με την ελληνοαμερικανική κοινότητα. Οταν, δε, ο πρόεδρος της Αμερικανικής Εβραϊκής Επιτροπής προσδίδει στρατηγική διάσταση στη συνεργασία Ελλάδας - Ισραήλ και κάνει λόγο για πολυμερείς σχεδιασμούς στους οποίους θα συμμετέχουν επίσης οι ΗΠΑ και η Κύπρος, το σκηνικό παίρνει ακόμη πιο συγκεκριμένη μορφή. 

 Στο πλαίσιο αυτό οι πρόσφατες ασκήσεις αμερικανικών και ισραηλινών δυνάμεων εντός της ελληνικής επικράτειας και οι συζητήσεις μεταξύ των υπουργείων Αμυνας Ελλάδας και Ισραήλ για την ανταλλαγή στρατηγικών πληροφοριών, ενισχύουν την ανάληψη από την Ελλάδα του γεωστρατηγικού ρόλου που της αναλογεί στη νοτιοανατολική Μεσόγειο σε μια ιδιαίτερα ευαίσθητη περίοδο ανακατατάξεων όπου οι εξελίξεις στη Συρία αυξάνουν την αβεβαιότητα και φέρνουν στο προσκήνιο ποικίλες στοχεύσεις άλλων χωρών της περιοχής όπως η Τουρκία, η Αίγυπτος, αλλά και το Ιράν. 

 Οι δυνατότητες για εκατέρωθεν πολιτικά και οικονομικά οφέλη είναι απεριόριστες. Και οι δύο πλευρές δηλώνουν πρόθυμες να οικοδομήσουν μια πολυδιάστατη συνεργασία στο πλαίσιο της οποίας θα υπάρξουν κοινά προγράμματα, ανταλλαγή τεχνογνωσίας, τουριστική κίνηση και κάθε είδους επενδύσεις. Οπως και στην περίπτωση Ελληνοαμερικανών επιχειρηματιών, ως προϋπόθεση για την έμπρακτη επίδειξη ενδιαφέροντος τίθεται η δημιουργία ενός σταθερού, ασφαλούς και φιλικού προς τις επιχειρήσεις επενδυτικού περιβάλλοντος. Είναι σαφές ότι η ενεργειακή διάσταση αποτελεί μείζονα παράμετρο των ελληνοϊσραηλινών σχέσεων. 

Οι πρόσφατες ανακαλύψεις σημαντικών κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη του Ισραήλ και της Κύπρου και οι εκτιμήσεις για σημαντικές ποσότητες και στην Ελλάδα, συνηγορούν υπέρ μιας στενής συνεργασίας. Στο πλαίσιο αυτό πρέπει να λειτουργήσει άμεσα το Διακυβερνητικό Συμβούλιο Συνεργασίας και να υπογραφούν συμφωνίες σε συγκεκριμένους τομείς. 

 Οταν οι Ισραηλινοί πεισθούν ότι εξυπηρετούνται τα εθνικά τους συμφέροντα κινούνται ταχύτατα, όπως απέδειξε η απόφαση Νετανιάχου να έρθει στην Αθήνα τον Αύγουστο του 2010, τρεις μόλις εβδομάδες μετά την επίσκεψη Παπανδρέου στην Ιερουσαλήμ. Η Ελλάδα αποτελεί τη φυσική γεωγραφική, πολιτική και οικονομική γέφυρα του Ισραήλ προς τη Δύση. Τα θεμέλια έχουν μπει. Η οικοδόμησή της πρέπει να προχωρήσει με ταχείς ρυθμούς.

Εννέα “πρώην” απολαμβάνουν και προσλαμβάνουν - Της Μαρίνας Μάνη

Στις εκλογές του 2009 ο Δημήτρης Σιούφας έχασε τον τίτλο του προέδρου της Βουλής καθώς πρώτο κόμμα αναδείχθηκε το ΠΑΣΟΚ. Ο Καρδιτσιώτης πολιτικός το περίμενε (βεβαίως...) και είχε προνοήσει για τον χώρο που θα τον στέγαζε ως “πρώην”. Διεκδίκησε –και πήρε– τρία γραφεία του πρώτου ορόφου που στέγαζαν μέχρι τότε κοινοβουλευτικές υπηρεσίες. Επί μία εβδομάδα τα συνεργεία δούλευαν πυρετωδώς γκρεμίζοντας εσωτερικούς τοίχους και ενώνοντας τα πατώματα.

 Όταν παρέδωσε το αξίωμα στον Φίλιππο Πετσάλνικο, μετακόμισε στo βασίλειο του –με χώρο υποδοχής, χώρο για τη γραμματειακή υποστήριξη και κυρίως γραφείο για τον ίδιον. Εννοείται ότι είχε ήδη φροντίσει να αποκτήσει και τους έξι υπαλλήλους που παρέχει η Βουλή στους “πρώην” –μαζί με την ανάλογη υλικοτεχνική υποδομή. 

 Αναλόγως είχαν κινηθεί και οι προκάτοχοί του Απόστολος Κακλαμάνης και Άννα Ψαρούδα Μπενάκη –όπως αναλόγως έπραξε ο δικός του διάδοχος κ. Πετσάλνικος... και ο διάδοχος αυτού, Βύρων Πολύδωρας. Ο -για δύο ημέρες μόνο- πρόεδρος της Βουλής, καθώς έμεινε στο αξίωμα από τις 17 Μαΐου όταν ορκίσθηκε η Βουλή που προέκυψε από τις εκλογές της 6ης Μαΐου μέχρι... την επομένη, όταν προκηρύχθηκαν οι νέες εκλογές της 17ης Ιουνίου...

 Πριν επιστρέψουμε στον... “στρατηγό άνεμο”, ας πάμε και στους πρώην πρωθυπουργούς. Απολαμβάνουν κι αυτοί ό,τι και οι πρώην πρόεδροι της Βουλής: Υπερ-άνετο γραφείο πλήρες σε έμψυχο και άψυχο υλικό. Για ολόκληρη την υπόλοιπη ζωή τους. Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, Κώστας Σημίτης, Κώστας Καραμανλής, Γιώργος Παπανδρέου. Σύνολο “πρώην”, εννέα –ζωή νά χουν. Εκ των οποίων οι πέντε ΔΕΝ είναι πλέον βουλευτές και ΔΕΝ πατούν καν στη Βουλή, παρά μόνο μία-δύο φορές τον χρόνο –και αν. (Δικό του γραφείο διατηρούσε και ο Τζανής Τζαννετάκης, ως πρωθυπουργός επί τρεις μήνες το 1989, μέχρι πρόπερσι που απεβίωσε). 

 Απαντες είναι νόμιμοι καθώς φρόντισαν οι ίδιοι γι΄ αυτό. Το ερώτημα εάν είναι και ηθικό να απασχολούν καμιά 70αριά υπαλλήλους επειδή κάποτε ήταν πρόεδροι ή πρωθυπουργοί, είναι ρητορικό. Όσο για τον κύριο Πολύδωρα; Επίσης δεν είναι ο μοναδικός που προσέλαβε την κόρη του ως συνεργάτη του –ξεσκονίστε λίγο τα σχετικά ρεπορτάζ (και στο Capital.gr...) και θα βαρεθείτε να μετράτε συγγενείς ή και πρώην βουλευτές, που όταν έχασαν την έδρα... προσελήφθησαν ως υπάλληλοι της Βουλής από κάποιον κολλητό συνάδελφό τους. 

 Δεκάδες τα ρεπορτάζ. Ίδρωσε κάποιο κοινοβουλευτικό-κυβερνητικό αυτί; Οι πληροφορίες λένε ότι, πλέον, το σύστημα θορυβήθηκε. Θα επανεξετάσει, λένε, το καθεστώς με τους “πρώην” –για παράδειγμα, να διατηρούν γραφείο μόνο όσοι παραμένουν βουλευτές. Η εν λόγω ρύθμιση δεν αφορά τον κύριο Πολύδωρα διότι, ως γνωστόν, επανεξελέγη βουλευτής τον Ιούνιο. Κι επειδή το δικό του θέμα είναι καθαρά ηθικό, καλείται να δώσει ο ίδιος τη λύση. Όχι τίποτα άλλο, για να μη μαυρίσει αυτές τις δύο, όλες κι όλες, ημέρες που διετέλεσε πρόεδρος της Βουλής των, δοκιμαζόμενων από τη μεγαλύτερη μεταπολεμική κρίση, Ελλήνων.

Το λάθος στον συλλογισμό - Του Διονύση Γουσέτη

Iδού ο συλλογισμός: λόγω της αφροσύνης μας καταναλώναμε, μέσω δανεικών, περισσότερα από όσα παράγαμε. Οταν σταμάτησαν τα δανεικά, έπρεπε να προσαρμόσουμε την κατανάλωσή μας στο επίπεδο της παραγωγής μας. Επρεπε δηλαδή να φτωχύνουμε. Καλύτερα αυτό να γινόταν με εσωτερική υποτίμηση και παραμονή στο ευρώ, παρά με επιστροφή στη δραχμή και κανονική υποτίμηση. 

Το δεύτερο θα σήμαινε οριζόντιες περικοπές και άρα επιβάρυνση των φτωχότερων στρωμάτων. Στο πρώτο θα επενέβαινε η πολιτική βούληση για μια πιο δίκαιη κατανομή της απώλειας αγοραστικής δύναμης και επιπλέον θα μας βοηθούσε ο μηχανισμός στήριξης των εταίρων μας. Πειστικός ο συλλογισμός. 

Το κρυμμένο λάθος του εντοπίζεται στη φράση «πολιτική βούληση για μια πιο δίκαιη κατανομή». Αποκαλύφθηκε τούτες τις μέρες, όταν οι πολίτες είδαν εμβρόντητοι στα εκκαθαριστικά της εφορίας τον φόρο τους να τετραπλασιάζεται. Επιπλέον, αναμένουν με τον λογαριασμό της ΔΕΗ το ανεκδιήγητο χαράτσι σε περιουσιακά στοιχεία «ακίνητα» που δεν τους αποφέρουν εισόδημα. Και την ώρα που τους απαιτούν αυτά τα θηριώδη ποσά, τους λεηλατούν κι άλλο τους μισθούς, ακόμα και τις συντάξεις των 600 ευρώ. 

Σε ορισμένους πολίτες, το σύνολο των άμεσων και έμμεσων φόρων μπορεί να ξεπερνά το εισόδημά τους. Ιδιαίτερα στους ανέργους, που όλοι είναι του ιδιωτικού τομέα και ξεπερνούν το 1,1 εκατομμύριο. Ούτε ένας από τους πελατειακά διορισμένους και άχρηστους στο υδροκέφαλο Δημόσιο δεν απολύεται. Ετσι, την ώρα που μας φέρνουν στα όρια της απόγνωσης, πληρώνουμε άχρηστους υπεράριθμους του ΟΣΕ για να δουλεύουν στη… βιβλιοθήκη της Ζαγοράς. 

Ο κ. Ρέππας ως υπουργός είχε προτείνει τη μείωση των 300 βουλευτών σε 200, αλλά μετά το... ξέχασε, όπως ο κ. Μόσιαλος ως υπουργός ξέχασε να στείλει στη Βουλή την εξαγγελία του να κλείσει την ΕΤ1. Ο συνδικαλιστής δικηγόρος υπουργός Δικαιοσύνης Αντ. Ρουπακιώτης θεωρεί «ύβριν» ακόμα και να θέτουμε θέμα ανοίγματος του επαγγέλματός του! Και ο υπουργός Παιδείας Κ. Αρβανιτόπουλος το διατύπωσε κυνικά: «Καμία μεταρρύθμιση δεν μπορεί να προχωρήσει χωρίς τη συμμετοχή της κοινότητας στην οποία απευθύνεται». 

Οι μεταρρυθμίσεις γίνονται μόνον με την άδεια των προνομιούχων συντεχνιών! Το λάθος λοιπόν στον συλλογισμό είναι ότι ως κοινωνία δεν έχουμε την απαραίτητη συνοχή ώστε να δράσουμε συλλογικά και με αλληλεγγύη, δηλαδή ορθολογικά. Και όλες οι κυβερνήσεις, ο καθρέφτης μας, στάθηκαν ανίκανες να αντιπαραθέσουν στο «ξενόφερτο» Μνημόνιο ένα ελληνικό σχέδιο ανάκαμψης με κοινωνική δικαιοσύνη. Χειρότερα: η κατανομή των βαρών δεν είναι καν ισοβαρής. Το βάρος πέφτει στους αδύνατους. Μας κυβερνούν οι οργανωμένες μειοψηφίες των προνομιούχων. 

Η φωνή της πλειοψηφίας δεν ακούγεται διότι δεν είναι οργανωμένη. Μια λύση μάς απομένει: να οργανωθεί η πλειοψηφία. Αλλιώς, μας περιμένει η καταστροφή και η δραχμή, όπως ταιριάζει σε μια χώρα των δυτικών Βαλκανίων.

Ο εύκολος κρατικισμός και η διαστροφή των Δημοσίων Υπαλλήλων - του Vpower

    Με αφορμή την διαφωνία του Φ. Κουβέλη για το μέτρο της εφεδρείας στο Δημόσιο, και λόγω του καυτού ζητήματος της εξισορρόπησης των Οικονομικών μεγεθών του Κράτους, δεν μπορώ παρά να καταθέσω την άποψή μου για το θέμα.

    Καταρχήν πρέπει να σημειώσω αυτό που δεν κατάλαβα ποτέ στον τρόπο σκέψης της πλειοψηφίας των συμπολιτών μου. Γιατί αυτός που επιθυμεί να προσλαμβάνονται υπάλληλοι του Δημοσίου (εκεί μας πέφτει λόγος) σε ανύπαρκτου αντικειμένου θέσεις σας αρέσει και τον επικροτείτε? Είναι στόχος και λαϊκό αίτημα το έλλειμμα στους Προϋπολογισμούς του Κράτους? Είναι σκοπός και επιδίωξή σας,  προσλαμβάνοντας μερικούς τεμπέληδες να καταστήσετε όλο τον Κρατικό μηχανισμό άχρηστο και διεφθαρμένο, δημιουργώντας αρρωστημένα πρότυπα? Έχετε πραγματικά σκεφτεί στις δικές σας επιχειρήσεις πόσα προβλήματα θα δημιουργούσατε αν προσλαμβάνατε έναν μόνο μισθωτό του καναπέ που να αμείβεται κιόλας με μισθούς πολλαπλάσιους των υπαλλήλων που δουλεύουν και παράγουν πραγματικά? Τα 3000 € που θα του δίνατε θα σας κόστιζαν 30.000€ από τη μείωση της παραγωγικότητας των υπολοίπων...  ΠΑΝΤΑ ΕΚΝΕΥΡΙΣΤΙΚΑ ΠΑΡΑΛΟΓΟΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΘΕΜΑ.....

    Επιπλέον ακόμα και η εφεδρεία είναι μια πολυτέλεια που δεν αξίζουν, δεν την αξίζουν αν δεχόμαστε ότι είμαστε ισότιμοι πολίτες όλοι σ' αυτή τη Χώρα...  Πέραν της αποζημίωσης απόλυσης κάθε τι άλλο είναι χαριστική μεταχείριση στους κομματικούς στρατούς που είναι ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ για το σύνολο της διαφθοράς στη Χώρα.

   Ακόμα υπάρχει και το θέμα των ποινικών ευθυνών των πολιτικών προσώπων! Υπολόγισε κανείς σας πόσοι Έλληνες σήμερα δεν έχουν να φάνε, και ζουν στο σκοτάδι επειδή κάποιος αποφάσισε να δημιουργήσει Κέντρο Προειδοποίησης Τσουνάμι (Τσουνάμι στο Αιγαίο!)? Υπολόγισε κανείς σας πόσο επηρέασε αυτός ο κλέφτης τους στόχους του μνημονίου και την Αξιοπρέπεια του Κράτους μας? Δέχεστε να αντιμετωπίζεστε εσείς προσωπικά ως απατεώνες, και μαζί μας σας οποιοσδήποτε ψηφίσετε στο μέλλον, επειδή αυτός ο απατεώνας ήθελε να βολέψει τους κουμπάρους? Αναρωτηθήκατε ποτέ προσωπικά πόσο φταίτε που κυκλοφορεί ακόμα ελεύθερος και πόσο αυτό σας κάνει συνεργούς του? 

   Η πολιτική διαφθορά είτε τιμωρείται, είτε μοιράζεται σε όλους τους πολίτες καταλάβετε το! Δεν εξαφανίζεται ποτέ όσο κι αν θα μας βόλευε! Λυπάμαι που για μια ακόμη φορά βλέπω να αρνείται η πολιτική ηγεσία τα αυτονόητα και ο διεφθαρμένος Λαός να χειροκροτεί βλακωδώς τους Αρχιερείς της ληστείας του Κράτους μας. Για μια ακόμη φορά δεν ξέρω ποιος είναι πιο κατάπτυστος, ο Κουβέλης η όσοι τον ψήφισαν?

Δικαστική φάρσα στη Γερμανία - του Γιώργου Δελαστίκ

Επιφανειακά η υπόθεση είναι πολύ σοβαρή. Κατόπιν προσφυγής, το Συνταγματικό Δικαστήριο της Γερμανίας, που εδρεύει στην Καρλσρούη, θα αποφανθεί αν ο μόνιμος Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Στήριξης (ESM) που αποφάσισαν οι ηγέτες των 17 κρατών της Ευρωζώνης είναι συμβατός ή όχι με το γερμανικό Σύνταγμα. 

Δεν πρόκειται για κάποια τυπικότητα. Παρόλο που η Μπούντεστακ, το ομοσπονδιακό κοινοβούλιο της Γερμανίας, υπερψήφισε με μεγάλη πλειοψηφία την έγκριση αυτού του μηχανισμού, ο πρόεδρος της χώρας Γιόαχιμ Γκάουκ αρνήθηκε να επικυρώσει με την υπογραφή του την απόφαση αυτή μέχρις ότου αποφασίσουν οι δικαστές της Καρλσρούης περί της συνταγματικότητας ή όχι του ESM. Εντελώς θεωρητικά μιλώντας, αν το γερμανικό Συνταγματικό Δικαστήριο κρίνει αντισυνταγματικό τον μηχανισμό αυτόν, τότε παύει αυτομάτως να υπάρχει για τη Γερμανία και την κυβέρνησή της. 

Ετσι ο μόνιμος ευρωπαϊκός μηχανισμός σταθερότητας τινάζεται στον αέρα και στις χρηματαγορές της Ευρωζώνης επικρατεί χάος, αφού μηχανισμός οικονομικής στήριξης χωρίς τη συμμετοχή του Βερολίνου είναι αδιανόητος στην Ευρώπη! Η υπόθεση δεν είναι περιθωριακή από πολιτική σκοπιά. Κάθε άλλο. Προσφυγές για το θέμα έχουν κάνει πρώτα πρώτα η πρώην υπουργός Δικαιοσύνης Χέρτα Ντόιμπλερ - Γκμέλιν, η οποία ανήκει στο Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, επικεφαλής 23.000 πολιτών. 

Ο βουλευτής Πέτερ Γκαουβάιλερ του ακροδεξιού κόμματος Χριστιανοκοινωνική Ενωση (CSU) που συμμετέχει στην κυβέρνηση της Μέρκελ και κυβερνά συνεχώς τη Βαυαρία εδώ και... εξήντα (!) χρόνια. Το κόμμα Αριστερά. Ομάδα πανεπιστημιακών καθηγητών και πάει λέγοντας. Το ερώτημα που καλείται να απαντήσει το Συνταγματικό Δικαστήριο της Γερμανίας είναι το αν ο ευρωπαϊκός μηχανισμός οδηγεί σε μεγάλη απώλεια του ελέγχου του προϋπολογισμού εκ μέρους του γερμανικού κοινοβουλίου, οπότε παραβιάζεται το γερμανικό Σύνταγμα. Το θέμα έχει πολύ μεγάλη σημασία για όλες τις ευρωπαϊκές κοινωνίες. Σημασία όχι μόνο οικονομική. Βαθύτατα πολιτική, καθώς άπτεται της ουσίας της δημοκρατίας.

 Μέχρι πότε θα επιτρέπεται στις κυβερνήσεις και στα κοινοβούλια, τα οποία σε τέτοια ζητήματα λειτουργούν πάντα ως «σφραγίδες» επικύρωσης των κυβερνητικών αποφάσεων, να εκχωρούν ολοένα και περισσότερα τμήματα εθνικής κυριαρχίας σε ευρωπαϊκά όργανα και θεσμούς, χωρίς να ερωτώνται οι πολίτες μέσω δημοψηφισμάτων; Μέχρι πότε θα αλλάζουν οι κυβερνήσεις και τα κοινοβούλια την ουσία του πολιτεύματος, καθιστώντας κενά περιεχομένου τα Συντάγματα των χωρών της Ευρωζώνης και της ΕΕ; Η κατάφωρη παραβίαση των Συνταγμάτων των ευρωπαϊκών κρατών από τις αντίστοιχες κυβερνήσεις δεν προοιωνίζεται τίποτα καλό για το μέλλον της δημοκρατίας στη Γηραιά Ηπειρο. 

Ο εκφυλισμός και η απαξίωση της συνταγματικής νομιμότητας κατά τις ανάγκες των κυβερνήσεων αποτελεί χαρακτηριστικό αυταρχικών καθεστώτων. Ειδικά η Ευρώπη έχει γνωρίσει πάμπολλα ολοκληρωτικά καθεστώτα στην πρόσφατη ιστορία της για να μπορεί να αγνοήσει αυτά τα ανησυχητικά σημάδια. Επί της ουσίας το θέμα είναι πράγματι σοβαρότατο πολιτικά. Ακριβώς όμως επειδή είναι βαθύτατα πολιτικό, γι' αυτό αποκλείεται να λυθεί... δικαστικά! Το πρόβλημα της δημοκρατίας στην Ευρωζώνη δεν πρόκειται βεβαίως να επιλυθεί από το Συνταγματικό Δικαστήριο της Καρλσρούης. «Γιατί, το δικαστήριο της Γερμανίας δεν θα σκοτώσει τον μηχανισμό διάσωσης χωρών» ήταν ο τίτλος ενός εξαιρετικά εύστοχου άρθρου της αμερικανικής εφημερίδας «Γουόλ Στριτ Τζέρναλ» την Τετάρτη.

 Την επομένη δηλαδή της έναρξης της διαδικασίας στην Καρλσρούη, η εφημερίδα προδιέγραφε -απολύτως σωστά!- την απόφαση του γερμανικού Συνταγματικού Δικαστηρίου. Την εξήγηση της προαποφασισμένης ετυμηγορίας την έδινε η «Γουόλ Στριτ Τζέρναλ» με την πρώτη κιόλας φράση του άρθρου: «Στο ανώτατο επίπεδο λήψης δικαστικών αποφάσεων, ο νόμος και η πολιτική συγχωνεύονται»! Γι' αυτό και στο επίπεδο αυτό, οι δικαστικές αποφάσεις είναι πρακτικά αδύνατον να έρχονται σε σύγκρουση με τις πολιτικές αποφάσεις! Τελεία και παύλα.

 Στην υπηρεσία της πολιτικής Σχιζοφρενική η πρώτη σελίδα της γερμανικής δεξιάς εφημερίδας «Ντι Βελτ» την Τετάρτη. «Καρλσρούη: το Σύνταγμα ισχύει και στην κρίση» ο κεντρικός τίτλος. Ακριβώς δίπλα, το κύριο άρθρο. «Δεν είναι αδιανόητο, ένα Συνταγματικό Δικαστήριο που λειτουργεί ως εθνικό φυλάκιο να τινάξει στον αέρα την ΕΕ μια κρίσιμη στιγμή. Υπό το φως όμως των αποφάσεων 60 χρόνων της Καρλσρούης, μια τέτοια στάση είναι πάρα πολύ λίγο πιθανή... Οι δικαστές μέχρι τώρα πάντα αξιολογούσαν τις πολιτικές προθέσεις που αποτελούσαν τη βάση αμφισβητήσιμων σχεδίων» τονίζεται σ' αυτό. Δεν προτάσσεται δηλαδή η νομική συμβατότητα με το Σύνταγμα των πολιτικών αποφάσεων, αλλά οι προθέσεις των πολιτικών, οι οποίες προφανώς θεωρούνται... «καλοπροαίρετες» εξ ορισμού!

Νομοθετική ρύθμιση για την υπεξέραιση συντάξεων που έτσι κι αλλιώς θα μπορούσε να αντιμετωπισθεί με την υπάρχουσα νομοθεσία - του Vpower

Νομοθετική ρύθμιση για την επιστροφή στο ακέραιο συντάξεων και επιδομάτων, που εισπράττονταν παράνομα, συντάσσει το υπουργείο Εργασίας. Λαμβάνεται μέριμνα, ώστε να τερματιστούν διά παντός τα κρούσματα των πλασματικών δικαιούχων που προκαλούν ακατάσχετη αιμορραγία στα ασφαλιστικά ταμεία Εισαγγελική έρευνα «μαμούθ» βρίσκεται σε εξέλιξη σε όλη την επικράτεια, προκειμένου να πέσει βαρύς ο πέλεκυς της Δικαιοσύνης όχι μόνο σε όσους παίρνουν προνοιακά επιδόματα και συντάξεις «μαϊμού», αλλά και σε όσους κρατικούς υπαλλήλους και ιατρούς τους συνέδραμαν στο τεράστιο αυτό πάρτι διαφθοράς. 

Την ίδια στιγμή ο υπουργός Εργασίας Ιω. Βρούτσης γνωστοποίησε χθες ότι από 1-9-2012 θα «κοπούν» περίπου 2.800 συντάξεις του ΟΓΑ, καθώς οι δικαιούχοι δεν εμφανίστηκαν στο στάδιο της απογραφής, γεγονός που θα αποφέρει ετήσιο όφελος για το κράτος ύψους 14 εκατ. ευρώ. Η χθεσινή επίσκεψη του υπουργού στον αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθ. Κατσιρώδη οδήγησε στην περαιτέρω ενεργοποίηση των εισαγγελικών αρχών, ώστε να αντιμετωπίζουν κατά προτεραιότητα και με αυστηρότητα τέτοιες περιπτώσεις διασπάθισης δημόσιου χρήματος, ενώ παράλληλα έφερε στο φως και το πρωτοφανές γεγονός 61 ατόμων που παίρνουν επίδομα τυφλότητας και την ίδια στιγμή έχουν δίπλωμα οδήγησης!

 O υπουργός Εργασίας Ιω. Βρούτσης, λίγο μετά τη συνάντησή του με τον εισαγγελέα, γνωστοποίησε ότι σύντομα θα προωθήσει και νομοθετικές ρυθμίσεις για να επιστρέψουν από μόνοι τους τα χρήματα όσοι εισέπραξαν συντάξεις και επιδόματα παρανόμως, ενώ θα θεσπίσει ένα νέο σύστημα με βάση το οποίο ?σύμφωνα με όσα δήλωσε? δεν θα ξαναϋπάρξει παραβατικότητα στα ασφαλιστικά ταμεία και θα τερματιστεί το φαινόμενο των συντάξεων «μαϊμού» που επιβαρύνουν τελικά τον φορολογούμενο πολίτη. 

Τις φιλόδοξες κυβερνητικές απόψεις για πάταξη του φαινομένου δεν συμμερίζονται πάντως απόλυτα οι αρμόδιες εισαγγελικές αρχές, που γνωρίζουν ότι πρόκειται για ένα τεράστιο και δύσκολο έργο εντοπισμού χιλιάδων παρανομιών ανά την επικράτεια, το οποίο απαιτεί και την άμεση συνδρομή των αρμόδιων κρατικών υπηρεσιών, που δεν είναι ωστόσο δεδομένη. Αξίζει να σημειωθεί ότι εκτεταμένη εισαγγελική έρευνα για το ίδιο πρόβλημα είχε ξεκινήσει εδώ και περίπου οκτώ μήνες ο αναπληρωτής οικονομικός εισαγγελέας Σπ. Μουζακίτης με αφορμή δηλώσεις του τότε αρμόδιου υπουργού Γ. Κουτρουμάνη, που είχε κάνει λόγο για τουλάχιστον 20.000 συντάξεις «μαϊμού» και για οικονομική βλάβη μεγαλύτερη των 120 εκατ. ευρώ για τα ασφαλιστικά ταμεία τα τελευταία χρόνια. 

Ομως όταν ο οικονομικός εισαγγελέας «χτύπησε την πόρτα» των αρμόδιων υπηρεσιών ζητώντας να του παράσχουν τα απαιτούμενα στοιχεία για να προχωρήσει στις κατάλληλες διώξεις, δέχθηκε μέσα στο τελευταίο 6μηνο μόλις 13 υποθέσεις με παράνομες συντάξεις. Το γεγονός αυτό -σύμφωνα με πληροφορίες- έχει προκαλέσει δυσφορία στις εισαγγελικές αρχές, που εξετάζουν το ενδεχόμενο να σκληρύνουν τη στάση τους απέναντι και στους αρμόδιους φορείς, έτσι ώστε να οδηγούνται όλες οι περιπτώσεις γρήγορα στη Δικαιοσύνη, αφού σε αρκετές περιπτώσεις που μπορεί να έχουν πλημμεληματικό χαρακτήρα ίσως τεθεί και ζήτημα παραγραφής για τις ποινικές ευθύνες. 

Τυφλοί με... δίπλωμα οδήγησης 

Ιδιαίτερη συζήτηση είχαν ο υπουργός με τον εισαγγελέα για την περίπτωση 61 ατόμων στη Ζάκυνθο, όπου η ηλεκτρονική διασταύρωση στοιχείων με άλλες κρατικές υπηρεσίες κατέδειξε ότι παίρνουν επίδομα τυφλότητας, αλλά την ίδια στιγμή διαθέτουν και δίπλωμα οδήγησης. Η εισαγγελική έρευνα αναζητά τώρα σε κάθε περίπτωση ξεχωριστά πότε εκδόθηκε το δίπλωμα οδήγησης σε σύγκριση με το πότε εμφανίστηκε το πρόβλημα τυφλότητας και την έναρξη είσπραξης του ειδικού επιδόματος, προκειμένου να σχηματισθούν οι κατάλληλες δικογραφίες... Ο υπουργός, μιλώντας για τη συγκεκριμένη υπόθεση, τόνισε ότι ξεπερνά κάθε όριο λογικής και διαβεβαίωσε ότι η Πολιτεία και η Δικαιοσύνη θα συνεργαστούν για να επιστραφούν, όπου διαπιστωθεί παράβαση, τα χρήματα του φορολογούμενου πολίτη. 

Εγώ βέβαια θα ήθελα να ρωτήσω το εξής: Με την θεσμοθετημένη σχεδόν διαφθορά που ισχύει στις διαδικασίες έκδοσης διπλωμάτων, πως είμαστε σίγουροι ότι ένας τυφλός δεν μπορεί να έχει δίπλωμα οδήγησης;