Γ. Ραγκούσης: «Το ΠΑΣΟΚ της σκοτεινής μεταπολίτευσης έχει τελειώσει» - Η Καθημερινή

Αναφερόμενος στις εξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ, ο κ. Ραγκούσης, αναπληρωτής υπουργός Άμυνας, τόνισε στην εκπομπή «ΣΚΑΪ Τώρα» ότι η ενότητα του κόμματος δεν μπορεί να οικοδομηθεί στη βάση του παρελθόντος. «Το ΠΑΣΟΚ της σκοτεινής μεταπολίτευσης έχει τελειώσει. Τέλος η εύκολη πολιτική καριέρα. Το ΠΑΣΟΚ έχει ανάγκη από νέα ενότητα στο μέλλον και πρέπει ο ίδιος ο κ. Παπανδρέου να προσδιορίσει το ρόλο του γιατί έχει και δικαιώματα και υποχρεώσεις στο κόμμα».

Ο κ. Ραγκούσης σημείωσε ότι «δεν μπορούμε να μιλάμε για την επόμενη μέρα στο ΠΑΣΟΚ εάν πρώτα δε διασφαλίσουμε την επόμενη ημέρα της Ελλάδα», ενώ αρνήθηκε να δεσμευτεί για το εάν θα θέσει υποψηφιότητα και επεσήμανε ότι το κόμμα θα πρέπει να αλλάξει μόνο με κάλπη.

Φοροδιαφυγή

Επίσης, προέβη σε εξηγήσεις σχετικά με το θέμα της φοροδιαφυγής.

«Ήρθε η ώρα της εξατομίκευσης της ευθύνης... Οριακά συγκρατώ την οργή μου και πρέπει ο κ. Σπινέλλης να καταλάβει ότι δεν αντέχει η συλλογιστική του 'παραιτούμαι για προσωπικούς λόγους' και μετά να μιλάει για προβλήματα στον φοροεισπρακτικό μηχανισμό και ειδική μεταχείριση σε κάποιους...» τόνισε ο κ. Ραγκούσης που σημείωσε πως βάση συζήτησης κάθε φορά στα υπουργικά συμβούλια ήταν ότι έχουν εξαντληθεί όλα τα όρια της φοροδιαφυγής. «Με κατηγορηματικό τρόπο σας λέω ότι στα υπουργικά συμβούλια ακούγαμε ότι γίνονται τα πάντα για τη φοροδιαφυγή», σημείωσε.

Παράλληλα, ζήτησε ρητή αναφορά από τη ηγεσία του υπ. Οικονομικών για τη φοροδιαφυγή, πλήρη απεικόνιση από τις ΔΟΥ, καθώς και μπλοκάρισμα όλων των εισοδημάτων των εφοριακών και έλεγχο των πόθεν έσχες.

Επανασύσταση του κράτους - Του Aλεξη Παπαχελα

Εχουμε μπλέξει σε ένα κουβάρι ανικανότητας και διαφθοράς, από το οποίο δεν θα ξεμπλέξουμε εύκολα. Αφήσαμε κρίσιμους μηχανισμούς του ελληνικού κράτους να διαβρωθούν επί δεκαετίες, αρχής γενομένης βεβαίως στην καταραμένη δεκαετία του 1980. Στην αρχή ήταν απολύτως θεμιτό «να πάρει και ο υπάλληλος κάτιτις για την άδεια», κατόπιν θεωρήθηκε λογικό να συγκυβερνούν οι συνδικαλιστές ή να γίνονται πλειστηριασμοί για τις «αποδοτικές» εφορίες και τώρα έχουμε φτάσει στην απόλυτη διάλυση και σήψη.

Χρειάζεται στιβαρή ηγεσία για να ξανακτίσει ορθά αυτούς τους μηχανισμούς. Η κυβέρνηση Παπανδρέου απέτυχε παταγωδώς, γιατί έμπλεξε ανάμεσα στους γραφικούς νεωτερισμούς του opengov, το χαοτικό μάνατζμεντ και το βαθύ πασοκικό κράτος που έκανε ό,τι ήθελε. Είναι απολύτως ανεξήγητο το γιατί ο κ. Παπανδρέου έκανε μερικές από τις χειρότερες επιλογές του στις καίριες θέσεις που είχαν να κάνουν με τα έσοδα ή τον έλεγχο των δαπανών του κράτους. Ηταν σαν να το έκανε επίτηδες!

Εν πάση περιπτώσει, κάποια ώρα πρέπει να γυρίσουμε σελίδα και να αρχίσουμε να κτίζουμε. Η επανασύσταση ζωτικών τομέων του κράτους είναι μείζων εθνικός στόχος. Δεν είναι τόσο δύσκολος, αρκεί να υπάρχει θέληση και οργάνωση.

Ενα πρώτο μέτρο που μπορεί να βοηθήσει θα ήταν να συμφωνήσουν τα βασικά κόμματα ευθύνης στην τοποθέτηση ορισμένων μόνιμων υφυπουργών ή γενικών γραμματέων σε κρίσιμα υπουργεία, όπως το Οικονομικών, το Προστασίας του Πολίτη, το Ναυτιλίας κ.α. Θα ήταν ακόμη καλύτερο αν τα κόμματα συμφωνούσαν στην επιλογή των καλύτερων που προέρχονται μέσα από την ιεραρχία κάθε υπουργείου.

Το ελληνικό κράτος, άλλωστε, βασιζόταν κάποτε σε μια ομάδα γενικών διευθυντών και άλλων ανώτατων λειτουργών που έπαιζαν τα θέματα στα δάκτυλα και αποτελούσαν τη ραχοκοκκαλιά της χώρας. Ετσι θα αποφευχθεί αυτό το ανόητο πανηγύρι το οποίο παρατηρείται κάθε φορά που αλλάζει η κυβέρνηση, όταν έρχονται βουλευτές με μηδενική πείρα και βασίζονται σε συμβούλους που υπό κανονικές συνθήκες θα ήταν άνεργοι. Ας ξεκινήσουμε από κάπου, γιατί είμαστε πολύ εκτεθειμένοι με αυτό το διαλυμένο κράτος σε συνδυασμό με τους άσχετους πολιτικούς μας σε πάρα πολλούς και μεγάλους κινδύνους!

Η πρόταση του κ. Στεφανόπουλου, o Σαμαράς, οι παθογένειες και η σωστή ιεράρχηση των αξιών στην πολιτική ζωή της Χώρας - του Vpower

Για όσους δεν θυμούνται, το 1984 η Νέα Δημοκρατία έκανε μια επιλογή ηγεσίας ανάμεσα στον κ. Μητσοτάκη και τον κ. Στεφανόπουλο, η οποία στην πραγματικότητα ήταν και επιλογή πορείας. Το θεμελιώδες κριτήριο των βουλευτών της Ν.Δ. που αποτελούσαν το εκλογικό σώμα σε αυτήν την εκλογή, ήταν «να βρούμε κάποιον τόσο πολιτικάντη όσο ο Παπανδρέου». Η έκφραση «πολιτικάντης» αποτελεί ήπια απόδοση του χαρακτηρισμού που απέδιδαν στον τότε πρωθυπουργό και που επιθυμούσαν να έχει και ο νέος αρχηγός της Ν.Δ. Ακόμα περισσότερο θυμόμαστε όλοι ότι ένα άλλο κριτήριο άσκησης του δικαιώματος των βουλευτών της Ν.Δ. τότε ήταν πώς θα «τιμωρήσουν» τον Καραμανλή, που κατά τα θρυλούμενα «ευθυνόταν» για την επιλογή του Γεωργίου Ράλλη, αντί του Ευαγγέλου Αβέρωφ. Στην επιλογή αρχηγού του 1984 είχε πρωτοστατήσει με αυτή τη λογική ο κ. Σαμαράς, σημερινός αρχηγός της Ν.Δ. Ο ίδιος που λίγα χρόνια αργότερα πρωτοστάστησε και στην πτώση της κυβέρνησης της οποίας ηγείτο ο αρχηγός που είχε επιλέξει το 1984 και ο ίδιος που αργότερα πάλι ψήφισε στη Βουλή τον κ. Στεφανόπουλο για Πρόεδρο της Δημοκρατίας, για να μην υποχρεωθεί αυτός και το νέο πλέον κόμμα του σε εκλογές σε χρόνο ασύμφορο.

Ποια ήταν η συνέπεια αυτών των επιλογών; Η Ν.Δ. μπολιάστηκε με τη λογική του αντι-ΠΑΣΟΚ. Το ζητούμενο δεν ήταν πλέον να ανατρέψει την εξωφρενική πολιτική του ΠΑΣΟΚ που μας έφερε στο σημείο που τώρα είμαστε, αλλά πώς θα αποκτήσει τη «θαυμαστή ικανότητα» του Ανδρέα Παπανδρέου να μαγεύει τα πλήθη. Και το πέτυχε. Εγινε ένα πιστό αντίγραφο, σε τέτοιο βαθμό που κάθε φωνή αντίστασης στην πορεία αυτή εξοβελίστηκε. Ετσι η Ν.Δ. επέλεξε να διαγράψει τον κ. Μάνο και να τιμά τον προστάτη των συντεχνιών κ. Μανόλη, που επί Κώστα Καραμανλή πρωτοστατούσε σε κάθε προσπάθεια λήψης ανασταλτικών της καταστροφής μέτρων. Ετσι ο Κώστας Καραμανλής κατέστη και εν μέρει κατέστησε εαυτόν επί πενταετία θεατή των «πολιτικά εχεφρόνων» οπαδών της ακινησίας, του πολιτικού σχετικισμού και άγονου τακτικισμού. Γιατί πλέον η Ν.Δ. δεν είχε μόνο μάθει να ζει στον βάλτο, αλλά δεν μπορούσε να ζήσει έξω από αυτόν.

Αυτή η Ν.Δ., όχι η Ν.Δ. του Κωνσταντίνου Καραμανλή, υπάρχει σήμερα. Στην πραγματικότητα η Ν.Δ. καλείται και πρέπει πρωτίστως να υπερβεί, για να θυμηθούμε τον Σαμαρά του 1993, τον εαυτό της. Πρέπει η νομή της εξουσίας να μπει σε δεύτερη μοίρα μπροστά στο εθνικό συμφέρον και οι πρωτόγονοι γραφικοί λεονταρισμοί των εθνικοπαραφρόνων σε δεύτερη μοίρα μπροστά στον πραγματικό πατριωτισμό. Μπορεί να το πετύχει αυτό η Ν.Δ.; Εδώ κρίνονται οι ηγέτες. Κόντρα στο ρεύμα και κόντρα στο ίδιο τους το παρελθόν. Με μεγάλες αποφάσεις και όχι μεγάλα λόγια. Ο Κωνσταντίνος Στεφανόπουλος έχει δώσει με την πολιτική του πορεία ένα λαμπρό παράδειγμα σωστής ιεράρχησης αξιών και το πρόσφατο άρθρο του αυτό εκφράζει. Μακάρι να έχει μιμητές. Αλλά αν υπήρχαν δεν θα ήχαν φανεί μέχρι τώρα;

Αποχώρηση Μπίστη από ΠΑΣΟΚ, με πολλές αιχμές - Του Vpower

Την παραίτησή του από το Εθνικό Συμβούλιο και την αποχώρησή του από το ΠΑΣΟΚ ανακοίνωσε χθες ο κ. Ν. Μπίστης, ο οποίος φαίνεται να κατευθύνεται στη Δημοκρατική Αριστερά. Ο κ. Μπίστης χθες έδωσε στη δημοσιότητα την επιστολή παραίτησης και αποχώρησής του, την οποία είχε συντάξει πριν βρεθεί μαζί με τον πρόεδρο της ΔΗΜΑΡ κ. Φ. Κουβέλη στην εκδήλωση του περιοδικού «Μεταρρύθμιση», στις 29 Νοεμβρίου. 

Στην επιστολή αυτή, ο κ. Μπίστης ασκεί δριμεία κριτική στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Γ. Παπανδρέου: «Χωρίς σχέδιο, χωρίς ιδεολογικό στίγμα, με αντιφατικές και αλληλοαναιρούμενες πολιτικές και με διαλυτικές μοναρχικές συμπεριφορές στο εσωτερικό του κόμματος, ήταν αναπόφευκτη η αδυναμία της ηγεσίας να ανταποκριθεί στο έργο της ανόρθωσης της χώρας μετά την καταστροφική πενταετία της Ν.Δ.», τονίζει, αφήνοντας όμως σαφείς αιχμές και κατά των κορυφαίων του ΠΑΣΟΚ: «Η ευθύνη για την πορεία που ακολουθήθηκε δεν βαρύνει μόνο τον Γ. Παπανδρέου και τους προσωπικούς του φίλους. Βαρύνει και τα στελέχη που δεν αντιτάχθηκαν, αλλά στην καλύτερη περίπτωση σιωπούσαν όταν δεν επικροτούσαν. 

Τεράστια είναι η ευθύνη των στελεχών εκσυγχρονιστικής προέλευσης», αναφέρει ο κ. Μπίστης, ο οποίος κλείνει την επιστολή του υποστηρίζοντας ότι η μόνη διέξοδος στην κρίση θα είναι προοδευτικής κατεύθυνσης και τονίζοντας ότι στο μέλλον θα εργαστεί «προς αυτήν την κατεύθυνση, της συγκρότησης μιας σύγχρονης Κεντροαριστεράς». Μιλώντας χθες σε ραδιοφωνικό σταθμό, ο κ. Μπίστης εκφράστηκε με πολύ θετικά λόγια για τη ΔΗΜΑΡ. Η ένταξή του στο νέο κόμμα, την ύπαρξη του οποίου θεωρεί απαραίτητη, είναι η φυσιολογική επόμενη κίνηση.

Στη ΔΗΜΑΡ πάντως, η οποία καταγράφει ισχυρό ρεύμα στις δημοσκοπήσεις, υπολογίζουν σε σημαντική προσέλευση στελεχών και ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ στις τάξεις τους και έχουν ήδη αρχίσει να σκέπτονται πως αυτή θα συμβεί ομαλά. Είναι ενδεικτικό ότι στην απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής αναφέρεται ότι «η “υποδοχή” του κόσμου, κυρίως από το ΠΑΣΟΚ, που μας “προειδοποιεί” να τον αναμένουμε, έχει πολιτική, διαχειριστική και οργανωτική διάσταση».

Η στροφή προς τη λογική - Tου Πασχου Μανδραβελη

Πολύ σωστά έπραξε ο κ. Αντώνης Σαμαράς και έστειλε την επιστολή στο Eurogroup, κι ας αλυχτά η παλαβή δεξιά του κόμματός του. Στη δυτική Ευρώπη έτσι γίνονται οι δουλειές· οι δανειακές συμβάσεις υπογράφονται από όλα τα συμβαλλόμενα μέρη. Οσο για εκείνους που σήμερα ουρλιάζουν, πρέπει να θυμόμαστε ότι είναι οι ίδιοι που μας είχαν ζαλίσει τόσα χρόνια με τα «μουσουλμανικά τόξα στα Βαλκάνια»· με τις μεγαλόπνευστες ιδέες περί συμμαχίας με τον Αμπντουλάχ Οτσαλάν για να... καταρρεύσει η Τουρκία· με τους «αδελφούς» Κάρατζιτς και Μπλάντιτς για να φτιάξουμε το «ορθόδοξο τόξο στα Βαλκάνια»· γενικώς, με κάθε παλαβωμάρα που κυκλοφορούσε στα καφενεία και αυτοί τη βάφτιζαν «γεωπολιτική».

Ορθώς απάλειψε τις βολές κατά του Μνημονίου γιατί κάθε άνθρωπος που ξέρει στοιχειώδη οικονομικά καταλαβαίνει ότι καμιά οικονομία δεν μπορεί να προκόψει ή να αναπτυχθεί όταν το κράτος συνεχίζει να ξοδεύει περισσότερα από όσα εισπράττει. Αυτές οι υπερβάλλουσες δαπάνες φεύγουν από τον παραγωγικό ιδιωτικό τομέα για να πάνε σε χιλιάδες οργανισμούς που ασχολούνται με το περιττό. Δεν μπορεί να υπάρξει ανάπτυξη όταν το κράτος αφαιρεί λεφτά από την αγορά για να πληρώνει άχρηστες δομές. Η ανάπτυξη έρχεται όταν αυτά τα λεφτά επενδύονται παραγωγικά, όταν δηλαδή γίνουν επιχειρήσεις που θα καλύπτουν πραγματικές ανάγκες της αγοράς ή/και θα αυξάνουν τις εξαγωγές.

Επίσης, καλώς έπραξε και πρόσθεσε τη φράση «πρόθεσή μας είναι να αναδείξουμε αυτά τα θέματα, μαζί με βιώσιμες εναλλακτικές πολιτικές, αυστηρά εντός του πλαισίου που περιγράφεται από το πρόγραμμα». Δεν νομίζουμε να έχουν πρόβλημα μ’ αυτό οι Ευρωπαίοι εταίροι. Κάθε λογικός άνθρωπος ξέρει ότι κανένα οικονομικό πρόγραμμα δεν είναι γραμμένο στις πλάκες του Μωυσή. Το Μνημόνιο δεν είναι κάτι σαν πρόγραμμα υπολογιστή που το βάζεις στο μηχάνημα κι αυτό απλώς εκτελείται. Αν ήταν έτσι δεν θα χρειάζονταν οι πολιτικοί. Θα αναθέταμε τη διακυβέρνηση σε υπολογιστές και θα γλιτώναμε τα έξοδα.

Ολα τα οικονομικά προγράμματα είναι κάτι σαν ζωντανοί οργανισμοί. Πρέπει να προσαρμόζονται διαρκώς στις νέες συνθήκες· να αλλάζουν, να μετασχηματίζονται. Εξάλλου αυτό γίνεται και τώρα. Κάθε τρεις μήνες έρχεται η τρόικα όχι μόνο να δει, αλλά και να διαπραγματευτεί. Πάντα κάτι θα πάει στραβά και θα πρέπει να βρεθεί το ισοδύναμο μέτρο. Αυτό γινόταν μέχρι σήμερα και γι’ αυτό κάποιες φορές ξενυχτούσαμε και αγωνιούσαμε για τις δόσεις. Οχι για τους στόχους, που και για τον κ. Σαμαρά είναι δεδομένοι, αλλά για την επίτευξή τους και τα ισοδύναμα μέτρα που απαιτούνταν για να καλυφθούν οι αποτυχίες. Η διαπραγμάτευση για τα μέτρα του Μνημονίου ήταν, είναι και θα είναι συνεχής. Θα γίνει δε πολύ πιο εύκολη αν του χρόνου πετύχουμε πρωτογενή πλεονάσματα.

Πολύ σωστά λοιπόν έκανε, έστω στο παρά πέντε, τη στροφή ο κ. Σαμαράς. Μπροστά στον εθνικό κίνδυνο μιας ανεξέλεγκτης χρεοκοπίας έπρεπε να βάλει στην μπάντα τα γινάτια των αριστερών, τις παλαβωμάρες των ακροδεξιών και όποιους μικροπολιτικούς σχεδιασμούς τού πρότειναν διάφοροι τυχάρπαστοι μέχρι σήμερα. Αυτοί οι σχεδιασμοί, έτσι κι αλλιώς, δεν περνάνε στο εκλογικό σώμα μιας χώρας που χρεοκόπησε ακριβώς επειδή υπήρχε περίσσεια μικροπολιτικής και σπάνις λογικής.

Απόστρατοι; Οχι πολίτες - Tου Παντελη Μπουκαλα

Αν μαθαίναμε ότι απόμαχοι μουσικοί, βετεράνοι οδοντίατροι ή συνταξιούχοι φιλόλογοι συνέπηξαν κόμμα, το ενδιαφέρον μας μάλλον θα εξαντλούνταν στον μετά συμπαθείας σχολιασμό της παραδοξότητας ή της πρωτοτυπίας του εγχειρήματος. Αν πάλι διαβάζαμε ότι παλαίμαχοι καρδιοχειρουργοί, μαιευτήρες και ορθοπεδικοί συνασπίστηκαν σε κόμμα για να εκκαθαρίσουν τη δημόσια υγεία ή γεγηρακότες εφοριακοί ίδρυσαν πολιτική κίνηση για να πολεμήσουν τη διαφθορά στο Δημόσιο, αρκετοί θα σκέφτονταν πως ήρθε επιτέλους η ώρα να πραγματωθεί η φράση «ο τρώσας και ιάσεται». Θα έκαιγαν βέβαια και τα χλωρά με μια τέτοια άποψη, όμως είναι βαθιά ριζωμένη η πεποίθηση ότι πολλοί ασκληπιάδες πάσχουν από φακελολαγνίτιδα, και επίσης πολλοί εισπράκτορες του Δημοσίου πιστεύουν ότι εφόσον το κοινό είναι και ιδιωτικό, η ιδιωτικοποίηση είναι επιβεβλημένη προς χάριν και προστασίαν του απειλούμενου συλλογικού.

Ποιες είναι όμως οι αντιδράσεις και από ποιες διαδρομές αισθημάτων και σκέψεων έρχονται όταν μαθαίνουμε ότι συγκροτήθηκε πολιτική κίνηση από απόστρατους αξιωματικούς, ο Σύνδεσμος Εθνικής Ενότητας, που απέσπασε ήδη τη συμπάθεια και τμήματος των (επίσης οργανωμένων) αξιωματικών εν ενεργεία; Πρώτο δεδομένο: Δικαίωμα όλων το πολιτεύεσθαι, αλλά όταν οι στρατιωτικοί, για λόγους κύρους, πολιτεύονται ως (πρώην) στρατιωτικοί και όχι ως απλοί πολίτες, σαν τάγμα ή σαν κάστα παρά σαν κόμμα, τα πράγματα νοθεύονται επικινδύνως. Δεύτερο δεδομένο: Η ίδρυση του κόμματος των αποστράτων έρχεται σε μια περίοδο όπου ξένα μίντια επιμένουν στην πιθανότητα πραξικοπήματος στην Ελλάδα. Τρίτο δεδομένο: Ακόμα και ο κ. Παπανδρέου είχε πει στους Ευρωπαίους ηγέτες, όπως τουλάχιστον έγραψαν η «Μοντ» και η «Λιμπερασιόν», ότι σκέφτηκε να προσφύγει σε δημοψήφισμα επειδή φοβόταν πραξικόπημα.

Δεδομένο τέταρτο: Σε πολλές δημοσκοπήσεις ο στρατός βρίσκεται ψηλά στην κλίμακα των «θεσμών» που αντιμετωπίζονται θετικά από τον κόσμο. Η ταπεινή μου γνώμη είναι πως η απήχηση αυτή δεν βρίσκεται σε αντιστοιχία με τη δεινή εμπειρία της χούντας ούτε με το γεγονός ότι ο ελληνικός στρατός έχει αρκετά γνωρίσματα ΔΕΚΟ, λ.χ. συναγωνίζεται αριθμητικά σε στρατηγούς, ναυάρχους, πτέραρχους κ.λπ. πολύ μεγαλύτερους στρατούς.

Δεδομένο πέμπτο: Ο Σύνδεσμος Εθνικής Ενότητας δηλώνει πως έχει στόχο να αναδειχθεί ένας νέος ηγέτης που θα βοηθήσει τη χώρα να υπερβεί την κρίση. Από τις τάξεις του θα προέρχεται άραγε ο νέος ηγέτης, δηλαδή θα είναι ένας αναβαθμισμένος λοχίας σαν κι αυτόν που υποτίθεται ότι αναμένει δίκην μεσσία ο λαός;

Δεδομένο έκτο: Αν επικρίνει κανείς τους γιατρούς, τους εφοριακούς κ.λπ. δεν θα κατακριθεί σαν ανθέλλην. Αν επικρίνει όμως το στράτευμα, που παραμένει κάτι σαν ιερή αγελάδα, θα τον σφραγίσουν σαν μισέλληνα όσοι συνεχίζουν να θεωρούν ιδιοκτησία τους την Ελλάδα.

Λόγω της συγκυβέρνησης, ΠΑΣΟΚ, Ν.Δ. και ΛΑΟΣ παραμερίζουν τις διαφορές τους - Του Γιωργου Σ. Μπουρδαρα

Με πρωτότυπο διάλειμμα συναίνεσης μοιάζει η διαδικασία συζήτησης του προϋπολογισμού στη Βουλή, που άρχισε χθες στην αρμόδια επιτροπή και θα ολοκληρωθεί τα μεσάνυχτα της 7ης Δεκεμβρίου με την ονομαστική ψηφοφορία στην ολομέλεια. Το ΠΑΣΟΚ, η Νέα Δημοκρατία και ο ΛΑΟΣ παραμερίζουν προσωρινά τις όποιες διαφορές και αντιπαλότητες είχαν πριν από τον σχηματισμό της κυβέρνησης Παπαδήμου. Και δηλώνουν επισήμως ότι υπερψηφίζουν τον προϋπολογισμό, με το επιχείρημα ότι είναι απολύτως αναγκαίος για την παραμονή μας στη Ζώνη του Ευρώ. Και αυτό παρά το γεγονός ότι δηλώνουν πως μπορεί να έχουν επιμέρους επιφυλάξεις ή και διαφωνίες. Παρά τη διάθεση επίδειξης κλίματος συναίνεσης και με το βλέμμα στις προσεχείς κάλπες, πάντως, οι εκπρόσωποι των πολιτικών δυνάμεων, κατά κανόνα σε ήπιους τόνους, διασταύρωσαν τα ξίφη τους.

Ο κ. Μιχ. Κατρίνης, της πράσινης πλειοψηφίας, υπεραμύνθηκε των κυβερνητικών επιλογών της τελευταίας διετίας, αφήνοντας αιχμές για τη σημερινή στάση της ηγεσίας της Ν.Δ.: Υπάρχουν κάποιοι, είπε, που εμφανίζονται να μην αναγνωρίζουν τις δεσμεύσεις για τις αναγκαίες σχετικά με την ευρωπαϊκή προσαρμογή της χώρας πολιτικές. Από την πλευρά του, ο κ. Κ. Μουσουρούλης επέκρινε έντονα την πολιτική των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ, υποστήριξε πως το κόμμα του έχει αναλάβει όλες τις δεσμεύσεις που απαιτούνται και μάλιστα σε θεσμικό επίπεδο, για να συμπληρώσει πάντως ότι εξειδικευμένες πολιτικές για την επίτευξη των στόχων που τίθενται για τη χώρα (παραμονή στην Ευρωζώνη, έξοδος από την κρίση με επιλογές ενίσχυσης της ανάπτυξης) θα σχεδιαστούν και θα εφαρμοστούν από την κυβέρνηση που θα αναδείξει με την ψήφο του ο λαός στις προσεχείς εκλογές.

Ο κ. Κατρίνης επέμεινε με διακριτικό τρόπο στο «ανελαστικό» των περιθωρίων που τίθενται για την Ελλάδα: «Συζητάμε έναν προϋπολογισμό τον οποίο άλλη κυβέρνηση (του Γ. Παπανδρέου) συνέταξε, άλλη (του κ. Λ. Παπαδήμου) τον εγκρίνει, και άλλη (εκείνη η οποία θα προκύψει από εκλογές) θα κληθεί να εφαρμόσει». Παράλληλα και αφού σημείωσε πως «είμαστε αντιμέτωποι με μια σκληρή πραγματικότητα», ο εισηγητής του ΠΑΣΟΚ υπογράμμισε πως «μπορεί ο δρόμος που έχουμε μπροστά μας να είναι οδυνηρός και ολισθηρός, πλην όμως δεν είναι αδιέξοδος».

Αμέσως μετά, ο εισηγητής της Ν.Δ. επέλεξε μεταξύ άλλων να υπογραμμίσει ότι σύμφωνα με τις διαβεβαιώσεις του σημερινού υπουργού Οικονομικών «ο νέος προϋπολογισμός δεν περιλαμβάνει νέα μέτρα», ενώ αξιοσημείωτη ήταν η κίνηση «καλής θέλησης» που φάνηκε να κάνει προς την πλευρά των συναδέλφων του στην πράσινη Κ.Ο., λέγοντας πως «αν η κυβέρνηση Παπανδρέου άκουγε τους βουλευτές της τα τελευταία δύο χρόνια δεν θα βρισκόμασταν στη σημερινή κατάσταση». Για να συμπληρώσει: «Μετά τις εκλογές θα αναστρέψουμε την επικίνδυνη πορεία». Τον στόχο της «λαϊκής εξουσίας» ως λύση για τα προβλήματα της χώρας πρόβαλε με τη σειρά του ο εισηγητής εκ μέρους του ΚΚΕ κ. Ν. Καραθανασόπουλος. Ο κ. Π. Μαρκάκης (ΛΑΟΣ) άσκησε κριτική στις κυβερνήσεις τόσο της Ν.Δ. όσο και του ΠΑΣΟΚ, ενώ με τη σειρά του ο κ. Π. Λαφαζάνης (ΣΥΡΙΖΑ) σχολίασε: «Εχει και κάτι το κωμικό η συζήτησή μας: Θυμάμαι το προσχέδιο του προϋπολογισμού. Δεν διαφέρει πολύ από το σχέδιο που συζητάμε. Θα έλεγα ότι είναι το ίδιο. Κι εκείνοι που καταψήφιζαν το προσχέδιο, τώρα ψηφίζουν το σχέδιο»! Η πρόεδρος της Δημοκρατικής Συμμαχίας κ. Ντόρα Μπακογιάννη υπογράμμισε την ανάγκη να ληφθούν άμεσα και αποτελεσματικά μέτρα υπέρβασης του εκρητικού αδιεξόδου, να επιτευχθούν οι δημοσιονομικοί στόχοι και να σωθεί η Ελλάδα εντός του ευρώ.

Ευρωπαϊκό τελεσίγραφο έως την Τρίτη για υπογραφές - του Vpower

Τελεσίγραφο να έχουν παρασχεθεί όλες οι έγγραφες διαβεβαιώσεις από τον πρωθυπουργό και τους αρχηγούς των κομμάτων που στηρίζουν την κυβέρνησή του έως την ερχόμενη Τρίτη 29 Νοεμβρίου, οπότε θα συνεδριάσει το Eurogroup με αντικείμενο την έκτη δόση του δανείου, έστειλε χθες ο επικεφαλής της Ευρωζώνης Ζαν-Κλοντ Γιουνκέρ. Οι πιέσεις, που κατέστησαν για άλλη μία φορά χθες κάτι παραπάνω από σαφείς, αφορούν κατά κύριο λόγο τον πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος επιμένει στη θέση ότι αρκούν οι δεσμεύσεις που έχει αναλάβει έως σήμερα.

Ο πρωθυπουργός Λουκάς Παπαδήμος, μετά τη συνάντηση που είχε χθες με τον κ. Γιουνκέρ στο Λουξεμβούργο, δήλωσε ότι «οι αρχηγοί των ελληνικών κομμάτων θα κάνουν το καθήκον τους». Ωστόσο, η εκκρεμότητα με τον κ. Σαμαρά παραμένει, καθώς η προσπάθεια που κατέβαλε τις τελευταίες ημέρες η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ώστε να υπάρξει κάποια συμβιβαστική φόρμουλα με τη Ν.Δ. απέβη άκαρπη.

Απαραίτητη προϋπόθεση για την εκταμίευση της έκτης δόσης θεωρεί την έγγραφη δέσμευση του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας και η γερμανική κυβέρνηση, όπως ανέφεραν χθες υψηλόβαθμα στελέχη της. Ανάλογη στάση τήρησε ο Oλλανδός υπουργός Οικονομικών κ. Ντε Γιάγκερ, ο οποίος με απαξιωτικό τρόπο δήλωσε ότι «θέλουμε την υπογραφή αυτού του κυρίου Σαμαρά, αλλιώς δεν θα πάρουν χρήματα».

Σίγουρα για την συγκυβερνώσα Αξιωματική Αντιπολίτευση (Θεέ μου ! το είδαμε και αυτό!) αυτή η υπογραφή αντιμετωπίζεται ως κόλαφος, κάτι σαν το εκλογικό Βατερλό του μέλλοντος, αλλά αν θέλουμε να είμαστε αντικειμενικοί πρέπει να παραδεχτούμε ότι η αξιοπρέπεια της Ν.Δ. είναι λιγότερο σημαντική απο την αξιοπρέπεια της Χώρας. Γιατί ποια αξιοπρέπεια έχει μια Χώρα που ζητεί την βοήθεια αυτών που κατηγορεί ως υπεύθυνους της οικονομικής της αποτυχίας?

Η μπες στο χορό και χόρεψε κ. Σαμαρά η μείνε στο σωρό με αυτούς που είχαν πολλές ιδέες στους καιρούς του δανεισμού, αλλά στέρεψαν τώρα στους καιρούς της αποπληρωμής, και εσχάτως ανακάλυψαν ότι δεν γίνεται να δανείζεται κανείς για πάντα αυξάνοντας συνεχώς και αδιαλείπτως τους ρυθμούς του δανεισμού του.

Ασχέτως του τι θα πεις , η τι θα υπογράψεις, το κριτήριο της ικανότητας με το οποίο θα σε κρίνουμε έχει ήδη μπει, και λέγεται πλεονασματικός προϋπολογισμός του 2012. Αυτό κ. Σαμαρά θα είναι και το μοναδικό κριτήριο ικανότητάς σου, όπως και της αξιοπρέπειάς σου!

Ποια είναι τα σχέδια του Λ. Παπαδήμου, ποιες οι προτεραιότητες, πώς θα τις πετύχει - Του Μπαμπη Παπαδημητριου

Μπορεί κάποιοι να ξαφνιάστηκαν όταν ο νέος πρωθυπουργός εμφανίστηκε στην αίθουσα της Βουλής, κράτησε μαζί με τους λιγοστούς βουλευτές την καθιερωμένη σιωπή και είπε δύο λόγια για να αποδείξει ότι η μνήμη του Πολυτεχνείου δεν είναι ένα θέμα απλού πολιτικού χειρισμού, αλλά διάρκειας και επιμονής. Οσοι έτυχε να έχουν μιλήσει αρκετές φορές με τον άνθρωπο Λουκά Παπαδήμο, γνωρίζουν ότι προτιμά τις ιδέες από τις ιδεολογίες. Γνωρίζουν επίσης ότι δεν βιάζεται. Κυρίως όταν έχει σχεδιάσει την ορθή, όσο κι αν αρχικώς μοιάζει περίπλοκη, λύση στα ατελείωτα προβλήματα που χρειάστηκε να αντιμετωπίσει στη μακρά θητεία του στα δημόσια πράγματα.

Σε όσους τον ρώτησαν για τα σχέδιά του, απάντησε: «Κάνε, σε παρακαλώ, τον κόπο να διαβάσεις τις προγραμματικές δηλώσεις». Αν κανείς επιμείνει να μάθει το σχέδιο για να ξεπεραστούν τα εμπόδια που δημιουργεί το κομματικό λεξιλόγιο και η, μέχρι προχθές, διαρκής σύγκρουση στα λόγια, ζητεί να θυμούνται ότι το σύνθημα αυτού του σχήματος βρίσκεται στη λέξη Συνεργασία. «Οσο καλύτερα περιορισθεί η έμφυτη και αυθόρμητη ανάγκη των κυβερνητικών στελεχών να απαντούν στην πρώτη ευκαιρία, τόσο ταχύτερα η κυβέρνηση θα βρει τον ρυθμό της», εξήγησε.

Η αρχική προτεραιότητα είναι να ξαναβρεί η κυβέρνηση την αξιοπιστία της. Οχι μόνον έξω, στις μεγάλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, στις αγορές, στις διεθνείς συναντήσεις. Αλλά στον ίδιο τον ελληνικό λαό. Μεγαλύτερο και από το κρατικό είναι το έλλειμμα εμπιστοσύνης. Η δημιουργία νέας κυβέρνησης στην Ιταλία, ο δυναμισμός που θα δώσει στην Ισπανία η εκλογική διαδικασία, η σοβαρότητα με την οποία τα μεγάλα κράτη, προσεγγίζουν πλέον την ευρεία κρίση της Ευρωζώνης, αποτελούν στοιχεία αισιοδοξίας.

Το πρόβλημα με την κατάσταση στην Ευρωζώνη είναι ότι κάθε φορά που λαμβάνονται μέτρα που «κατά κανόνα είναι τα σωστά μέτρα στη σωστή κατεύθυνση», οι αγορές έχουν ήδη προχωρήσει στο επόμενο πρόβλημα. Με αποτέλεσμα, η Ευρώπη να εμφανίζεται ένα βήμα πίσω από τα γεγονότα. Ο Λουκάς Παπαδήμος, με την εμπειρία του δημόσιου λειτουργού, που έζησε τα πάντα από κοντά, σε μια περίοδο 25 περίπου ετών, έμαθε ότι το συστατικό στοιχείο για να επιτύχει κανείς κάτι στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα, είναι η συστηματική προετοιμασία και συζήτηση σε όλα τα επίπεδα.

Από την πρώτη μελέτη που ετοιμάστηκε στα τέλη της δεκαετίας του ’80 για την αρχιτεκτονική του ευρώ, υπό τον Padoa-Schioppa, στην οποία συμμετείχε ο καθηγητής και οικονομικός σύμβουλος της Τραπέζης της Ελλάδος, υπό τον Δημήτρη Χαλικιά, στη συνθήκη του Μάαστριχτ, τη διαπραγμάτευση της Λισσαβώνας και τέλος την αναβάθμιση του ευρώ στο διεθνές στερέωμα, στα καθήκοντα του αντιπροέδρου της κεντρικής τράπεζας του ευρώ, είχε τον καιρό να επιβεβαιώσει πως τίποτε καλό δεν μπορεί να επιτύχει μια χώρα, αν δεν ενώσει όσες δυνάμεις διαθέτει. «Αυτό κάνουν τα μεγάλα κράτη, το ίδιο στο πολλαπλάσιο πρέπει να κάνουμε εμείς», εξηγούσε μερικές εβδομάδες πριν του προταθούν τα καθήκοντα του πρωθυπουργού.

Η ανάληψη της περίφημης έκτης δόσης, που περιεπλάκη μετά τις Κάννες και τις συζητήσεις στο Εurogroup, θα επιτευχθεί με μια πνοή. Το σημαντικό είναι να γίνει σωστά και με πνεύμα σύνθεσης ιδεών και προτάσεων η σύνταξη του νέου πολυετούς προγράμματος, όπως έχει περιγραφεί στην απόφαση κορυφής του Οκτωβρίου. Σε αυτό εδράζεται η συνεργασία που απαιτεί η καλή λειτουργία της κυβέρνησης. Ο κ. Παπαδήμος έχει ήδη την πεποίθηση ότι οι συζητήσεις που θα έχει με τους αρχηγούς των κομμάτων, όπως έχει ήδη συμφωνηθεί, θα επιτρέψουν τη σύγκλιση όπου απαιτηθεί.

Η συμφωνία επί του προγράμματος θα εξασφαλίσει την ομόπνοη ψήφισή του και, αμέσως μετά, δηλαδή μέχρι τις γιορτές ή, το αργότερο αμέσως μετά, την έγκριση από τη Βουλή της νέας δανειακής σύμβασης. Επομένως, μέσα σε λίγες εβδομάδες θα έχουν συζητηθεί στο κοινοβούλιο όλα τα βασικά κείμενα που δημιουργούν τις προϋποθέσεις επιστροφής της Ελλάδας στην ασφάλεια του ευρωπαϊκού πλαισίου και στην οικονομική σταθερότητα. Ενα μακροπρόθεσμο πρόγραμμα θα άρει και τις αμφιβολίες που δημιουργήθηκαν στις μεγάλες πρωτεύουσες για τις προθέσεις και τις αμφισβητήσεις που συχνά άφηναν πίσω τους οι δηλώσεις υψηλών πολιτικών παραγόντων της σημερινής συμπολίτευσης.

Ο πρωθυπουργός πιστεύει ότι η Ελλάδα πρέπει να σχεδιάσει για το δικό της καλό ένα μακροχρόνιο πρόγραμμα και όχι επειδή το απαιτούν οι Ευρωπαίοι...

Το «κούρεμα» και οι εκλογές

Ο κ. Λουκάς Παπαδήμος εξήγησε στη Βουλή ότι ανάλογη δέσμευση με αυτή που καλούνται να αναλάβουν κυβέρνηση και κόμματα στη χώρα μας αναλαμβάνουν και τα κράτη της Ευρωζώνης απέναντι στην Ελλάδα, αλλά και ενώπιον των πολιτών τους.

Σε ό,τι αφορά τη διάρκεια της κυβέρνησης έχει συμφωνηθεί με τρόπο κατάλληλο, ώστε να εξυπηρετήσει τις ανάγκες που θα έχει η χώρα όταν θα είναι όλα έτοιμα. Ο πρωθυπουργός είχε διατυπώσει ερωτήματα για τον τρόπο και την προετοιμασία που απαιτούσε η οργάνωση της ανταλλαγής των ομολόγων, το περίφημο «κούρεμα». Οπως εξηγεί, όποιος γνωρίζει με πληρότητα τη λειτουργία των αγορών και έμαθε να σέβεται τη μνήμη που έχουν οι θεσμικοί «παίκτες», σημασία στο PSI+ δεν έχει τόσο το ποσοστό απομείωσης αλλά η συμμετοχή χωρίς εκβιασμούς και καταστροφικές ζημίες.

Η «δίψα» των πολιτικών να εμφανίσουν την περικοπή του χρέους ως «πολιτική νίκη», μπορεί να δημιουργήσει ανεπανάληπτη μελλοντική ζημία στην πιστοληπτική αξιοπιστία του ελληνικού κράτους. Οι αρμόδιοι υπουργοί γνωρίζουν ότι στο θέμα αυτό «δεν επιτρέπονται βιασύνες», ενώ η λεγόμενη «πολιτική διαπραγμάτευση μπορεί να καλλιεργήσει την καχυποψία για γκρίζες ζώνες ή ότι υπάρχουν περιθώρια πιέσεων».

Η ομάδα εργασίας στα θέματα αυτά θα είναι ενιαία και το έργο της θα πρέπει να ολοκληρωθεί χωρίς να ασκηθούν πρόωρες πολιτικές πιέσεις. Ολα δείχνουν πως, τελικά, οι εκλογές θα γίνουν όταν θα έχει ολοκληρωθεί και το τρίτο βήμα του κυβερνητικού προγράμματος.

«Φωτεινό μονοπάτι» η... ΔΕΗ, Της Μαριλης Μαργωμενου

Υπό το (ηλεκτρικό!) φως των νέων γεγονότων, το τηλεοπτικό μότο αποκτά διαφορετική σημασία: «είδες η ΔΕΗ;». Οπως όλα δείχνουν, η Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού, δεν είναι τυχαίο που έχει σήμα τον κεραυνό. Η ΓΕΝΟΠ τραβάει την ανηφόρα, και μαζί και τις πρίζες. Πρώτο πρώτο, βρήκε διαθέσιμο το φις του υπουργείου Υγείας, και με χαρακτηριστική ευκολία το αποσύνδεσε την Τετάρτη το πρωί, επειδή χρωστά στη ΔΕΗ 3,8 εκατ. ευρώ. Αλλά καθώς το υπουργείο Υγείας διαθέτει γεννήτριες, κανείς δεν ενοχλήθηκε.

 Περιέργως, το μεγαλύτερο σούσουρο έγινε στην ΕΥΔΑΠ, της οποίας οι υπάλληλοι έβγαλαν ανακοίνωση πως «δεν είμαστε οφειλέτες της ΔΕΗ», αφού η ΓΕΝΟΠ επιμένει πως κι εκείνοι της χρωστούν 20 εκατ. ευρώ! Παρά ταύτα, δεν έκοψαν το ρεύμα στην Εταιρεία Υδρευσης, μάλλον γιατί φοβούνταν τα αντίποινα. Με τη βοήθεια της ΕΥΔΑΠ, η λέξη «ξενέρωτη» ως χαρακτηρισμός της ΔΕΗ θα μπορούσε να αποκτήσει για πρώτη φορά στα χρονικά κυριολεκτική σημασία. Τουλάχιστον, μέχρι να μπει και ο ΟΤΕ στη μάχη.

Βλέπετε, μπορεί οι κύριοι της ΔΕΗ να ετοίμαζαν το δικό τους φωτεινό μονοπάτι, λέγοντας πως δεν θα αφήσουν τον λογαριασμό με το «χαράτσι» να τυπωθεί, μπορεί να απειλούσαν πως θα μποϊκοτάρουν τη διανομή, αλλά τώρα πλέον που το πανελλήνιο ετοιμάζεται να ξαναζήσει συνθήκες ηλεκτροδότησης τύπου «κρυφό σχολειό», οι δεητζήδες ξεκινούν τον ανένδοτο: στις αρχές της εβδομάδας ο Ν. Φωτόπουλος διακήρυξε πως αρχίζουν περιπολίες έξω από τα σπίτια των φτωχών, για να μην τους κόψει κανείς εργολάβος το ρεύμα! Αμέσως μετά, καθώς πλησίαζε η γιορτή του Πολυτεχνείου, ο κ. Φωτόπουλος έσπευσε στις κάμερες κάπου μεταξύ Στουρνάρη και Πατησίων, για τα παρελκόμενα της εξέγερσης. «Θα συνεχίσουμε στον δρόμο που χάραξαν οι ήρωες του Πολυτεχνείου», δήλωσε, με τα μικρόφωνα από πίσω να ψέλνουν τον «Τσε Γκεβάρα». Την επανάσταση ανέλαβε να διαδώσει το εμβληματικό ιντερνετικό site «Ο Δεητζής». Στο οποίο οι ποπολάροι της ΓΕΝΟΠ έχουν φιλοτεχνήσει εικόνες μοναδικού γούστου, με τον Γ. Παπανδρέου και τον Ευ. Βενιζέλο δεμένους πάνω σε άλογα, να οδηγούνται σε ζωγραφιστές κρεμάλες. Πρόκειται προφανώς για μια νέα απόδοση του παλαιού συνθήματος «πράσινα άλογα» που επί μακρόν ταλάνισε τη δύστυχη αυτή χώρα.

Και καθώς ο κ. Φωτόπουλος φωτίζει τον δρόμο του αντάρτικού της ΓΕΝΟΠ, σε δήμους και περιφέρειες η επανάσταση μοιάζει να έχει άλλου τύπου ρεύμα. Από την Ιεράπετρα, όπου ετοιμάζουν εξώδικα, ώς τη Θεσσαλονίκη, που ψάχνουν δικηγόρους, οι δήμοι επαναστατούν. Στη Δραπετσώνα, που εκτός από ζωή, πολύ σύντομα δεν θα έχουν και ρεύμα, ο δήμαρχος αποφάσισε πως τη Δευτέρα θα κουρσέψουν το τοπικό πρακτορείο της ΔΕΗ και διά της τεχνικής του ρεσάλτο θα κρατήσουν τους διακόπτες ψηλά. Αντίστοιχη κίνηση ετοιμάζει και ο δήμαρχος στου Ρέντη. Προς το παρόν, κρατά σε πολεμική ετοιμότητα τους δημότες, ελπίζοντας πιθανώς να μετονομάσει την περιοχή του σε «Ready» αντί για  Ρέντη.

Φυσικά, υπάρχει πάντα και η άλλη όψη του νομίσματος - ή του χαρτονομίσματος. Στην όμορφη Χίο, ένας δύσμοιρος κύριος που είδε το σπιτικό του να βουλιάζει στο σκότος κατάφερε τελικώς να βρει χίλια ευρώ για να πληρώσει τον λογαριασμό. Μόνο που έπεσε σε έναν «φιλάνθρωπο» υπάλληλο μιας εταιρείας που συνεργάζεται με τη ΔΕΗ, ο οποίος τον προέτρεψε να του δώσει μόλις 500 ευρώ για να κάνει την επανασύνδεση! Βεβαίως, όταν οι αστυνομικοί συνέλαβαν τον «φιλάνθρωπο» με τα λεφτά στην τσέπη, εκείνος επικαλέστηκε... «ανθρωπιστικούς λόγους». «Συγγνώμη για το λάθος», είπε. Απλώς του φάνηκε καλύτερο να συνδέσει το ρεύμα του φτωχού ανθρώπου λίγες ώρες νωρίτερα και την άλλη μέρα να βάλει εκείνος τα χρήματα στο ταμείο της ΔΕΗ. Περίπου τους ίδιους «ανθρωπιστικούς λόγους» επικαλέστηκε και ο Παντελής Οικονόμου: «συγγνώμη για τα λάθη», είπε. Απλώς του φάνηκε καλύτερο να πληρώσουν οι φτωχοί άνθρωποι τη ΔΕΗ λίγους μήνες νωρίτερα, και τον άλλο μήνα να βάλει εκείνος τα χρήματα στο ταμείο του νοικοκυριού τους. Πληροφοριακά, να σημειώσουμε πως μετά που τα είπε αυτά, ο «φιλάνθρωπος» υπάλληλος στη Χίο οδηγήθηκε στο κρατητήριο...

Κρίνετέ μας από το αποτέλεσμα, απαντά ο Χ.Ράιχενμπαχ στα περί «δύναμης κατοχής»

Λίγες μέρες μετά τη δημοσιοποίηση της Έκθεσης της Ομάδας Δράσης (Task Force), o επικεφαλής της Χορστ Ράιχενμπαχ μίλησε στο, για το σχέδιο μεταρρύθμισης του Δημοσίου και τις αλλαγές στον φοροεισπρακτικό μηχανισμό.

«Η πάταξη της φοροδιαφυγής δεν θα αρέσει σε όλους» λέει, ξεκαθαρίζοντας ότι είναι απαραίτητη για την κοινωνία στο σύνολό της.

Απαντώντας σε όσους μιλούν για «δύναμη κατοχής» στην Ελλάδα, ο κ. Ράιχνεμπαχ απαντά: «δρούμε σε τομείς που καθορίζονται από την ελληνική διοίκηση. Οι περισσότεροι θα μας κρίνουν από το αποτέλεσμα της δουλειάς μας. Χαίρομαι για αυτό και θέλω πραγματικά η ΟΜάδα Δράσης να στηρίξει την Ελλάδα για να πετύχει.»

Για το αν εκτιμά ότι υπάρχει ανάγκη απολύσεων στο δημόσιο, απαντά ότι αυτό δεν το αποφασίζει η Ομάδα Δράσης, αλλά είναι αρμοδιότητα της ελληνικής κυβέρνησης να εξετάσει τι είδους απολύσεις θα κρίνονταν αναγκαίες για ένα πιο αποτελεσματικό περιβάλλον στον δημόσιο τομέα.

Ο κ. Ράιχενμπαχ επαναλαμβάνει σε όλους τους τόνους ότι οι εμπειρογνώμονες βρίσκονται στην Ελλάδα ανεξάρτητα από τις αποφάσεις της 26ης Οκτωβρίου και έχουν σταλεί για την παροχή τεχνικής βοήθειας.

«Η παρακολούθηση της εφαρμογής του ελληνικού προγράμματος γίνεται από άλλη οντότητα» εξηγεί.

Το δίλημμα και η αυταπάτη - Του Αλεξη Παπαχελα

Στο δίλημμα ευρώ ή δραχμή έχουμε κληθεί να απαντήσουμε όλοι μας, μετά το φιάσκο των Καννών και τις σκληρές τοποθετήσεις των Ευρωπαίων ηγετών. Το ΚΚΕ έκανε μια ξεκάθαρη εξήγηση, όταν δήλωσε ότι είναι υπέρ της επιστροφής της χώρας σε ένα εθνικό νόμισμα και της εξόδου της από την Ε.Ε. Από εκεί και πέρα αρχίζει το μπλέξιμο.

Ενας πολιτικός ηγέτης πρέπει να απαντήσει σε ένα θεμελιώδες ερώτημα πριν αποφασίσει τους χειρισμούς του: υπάρχει περίπτωση αποπομπής της Ελλάδας από την Ευρωζώνη; Ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ μάς έχει διαβεβαιώσει ότι δεν υπάρχει τέτοιο ενδεχόμενο, ό,τι και να κάνουμε εμείς, όποια στάση και να κρατήσει μια ελληνική κυβέρνηση. Η αλήθεια είναι ότι διεθνείς αναλύσεις και εκτιμήσεις θα μπορούσαν να συνηγορήσουν υπέρ της άποψής του. Ευρωπαϊκές και αμερικανικές εκθέσεις έχουν υποστηρίξει, για παράδειγμα, πως μια μονομερής χρεοκοπία της χώρας ή η έξοδός της από το ευρώ θα είχε ανυπολόγιστες συνέπειες για την παγκόσμια οικονομία, πολύ μεγαλύτερες από αυτές που είχε η πτώση της Lehman Brothers.

Και στη Ν.Δ., όμως, συναντά κανείς αυτή την ανάλυση. Ορισμένοι, μάλιστα, θεωρούν ότι η κρίση στην Ιταλία διασφαλίζει την παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ και τη διάσωσή της «ό,τι και να γίνει». Αποκλείουν, δηλαδή, το καταστροφικό σενάριο, που θέλει τη Γερμανία να χρησιμοποιεί την «τιμωρία» της Ελλάδας ως σκαλοπάτι προκειμένου να πείσει την κοινή της γνώμη να εκδώσει ένα ευρωομόλογο για να διασώσει Ιταλία και Ισπανία.

Δεν ξέρω ποιος έχει δίκιο. Ξέρω, πάντως, ότι είναι εξόχως επικίνδυνο να παίζεις πόκερ με τη Γερμανία και τις αγορές με την ακλόνητη πεποίθηση πως «έχεις όλα τα καλά χαρτιά», ό,τι και να γίνει, όποιον χειρισμό και να κάνεις. Οι βασικοί μας εταίροι έχουν χάσει την εμπιστοσύνη τους στην Ελλάδα, τους πολιτικούς της και τη δυνατότητά της να προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις. Ο κ. Παπαδήμος, τον οποίο τα παράφρονα άκρα εμφανίζουν ως προϊόν συνωμοσίας, επειδή κινείται με άνεση στο ευρωπαϊκό κατεστημένο και βοηθά την πατρίδα του εκεί που μετράει και όχι με γραφικότητες στα τηλεοπτικά παράθυρα, αποτελεί μια τελευταία ευκαιρία ανάκτησης της εμπιστοσύνης. Οι εταίροι μας υποψιάζονται ότι θα χρησιμοποιηθεί από κάποιους ως μια «χρήσιμη παρένθεση» για να πάρουμε τα λεφτά της έκτης δόσης, την πρώτη δόση του επόμενου πακέτου και τη διαγραφή του χρέους και μετά να πάμε σε μια μονομερή χρεοκοπία με πλήρη διαγραφή του χρέους. Κάποιοι πιστεύουν ότι αυτό μπορεί να γίνει και να παραμείνουμε στο ευρώ και την Ε.Ε. Ελπίζω να μην έχουν κάνει το λάθος που έκανε ο κ. Παπανδρέου πριν από τις Κάννες, να έχουν δηλαδή ρωτήσει και κανέναν ξένο που να γνωρίζει την απάντηση...

Οι μάχες των συμβολισμών - Tου Πασχου Μανδραβελη

Ενα όνομα στοιχειώνει από τις αρχές της δεκαετίας του ’90 την ελληνική διπλωματία. Αυτό που τότε θεωρήθηκε η ψυχή μας. Το ελληνικό θυμικό φτιάχτηκε νωρίς. Με συνωμοσίες περί «μουσουλμανικών τόξων στα Βαλκάνια» που θα έπνιγαν τη μικρή Ελλάδα· με συλλαλητήρια στα οποία κυριαρχούσε το μαύρο χρώμα και οι δικέφαλοι αετοί· με πολλά δημοσιεύματα στον Τύπο, όχι και τόσο αθώα: όπως κατήγγειλε αργότερα ο πρώην πρωθυπουργός κ. Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, το υπ. Εξωτερικών, στο οποίο προΐστατο ο κ. Αντώνης Σαμαράς, τροφοδοτούσε με μυστικά κονδύλια ημεδαπούς δημοσιογράφους για να περνούν την εθνική γραμμή στο εσωτερικό. Ηταν μια μελανή σελίδα της εγχώριας δημοσιογραφίας που δυστυχώς δεν ξεκαθάρισε ποτέ.

Ο συμβολισμός ήταν βαρύς σαν Ιστορία. Συνεπήρε πολλούς και στο τέλος η Ελλάδα βρέθηκε πολλαπλώς χαμένη. Το πακέτο Πινέιρο, για σύνθετη ονομασία, που πέτυχε σε μια Σύνοδο Κορυφής ο κ. Μητσοτάκης τορπιλίστηκε και από τον τότε υπουργό των Εξωτερικών κ. Σαμαρά και από τις πλατείες στις οποίες συνέρρεαν άνθρωποι αγαθών προθέσεων, αλλά ανύποπτοι για τα πολιτικά παιχνίδια της εποχής.

Το αποτέλεσμα της μάχης των συμβολισμών, στην οποία συμμετείχε ολόκληρο το πολιτικό σύστημα της χώρας, ήταν πολλαπλώς επιζήμιο. Πέρα από το διπλωματικό κεφάλαιο που συνεχίζει να σπαταλά, η χώρα μας από δύναμη σταθερότητας και πρώτος ευρωπαϊκός παίχτης στα Βαλκάνια, έγινε μέρος του προβλήματος. Ο κόσμος άλλαζε ραγδαία και οι Ελληνες διπλωμάτες έτρεχαν από συνάντηση σε συνάντηση και από διεθνές φόρουμ σε διεθνές φόρουμ, διορθώνοντας ταμπέλες και καρτελάκια με το όνομα. Εκαναν διαβήματα επί του συμβολικού αντί να προωθούν τα πραγματικά συμφέροντα της χώρας.

Είκοσι χρόνια μετά καταλήξαμε σε ένα τραγέλαφο: όλος ο κόσμος ονομάζει τη γείτονα Μακεδονία κι εμείς κατά του ονόματος και των παράγωγων του, την ονομάζουμε με το παράγωγο «πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας». Οι μάχες των συμβολισμών μπορεί να συνεπαίρνουν τα πλήθη, σπανίως όμως κερδίζονται κι όταν κερδίζονται απομένεις με ένα πουκάμισο αδειανό. Κι αυτό διότι τέτοιες μάχες δεν έχουν στόχο τα πραγματικά συμφέροντα του τόπου. Γίνονται για εσωτερική κατανάλωση και βραχύβια πολιτικά οφέλη.

Σήμερα ο κ. Σαμαράς ξεκινά μια νέα μάχη επί του συμβολικού. Δεν υπογράφει, λέει, τη δανειακή σύμβαση με την οποία συμφωνεί επικαλούμενος την αρχαία ελληνική αρετή της «μπέσας» - που παρεμπιπτόντως είναι λέξη αλβανική. Βεβαίως, οι Ελληνες έχουμε «μπέσα», αλλά το ξέρουμε μόνο εμείς. Και η διεθνής όσο και η καθημερινή πρακτική προϋποθέτουν υπογραφές πριν από την εκταμίευση των δανεικών. Δύσκολα πάει κάποιος σε μια τράπεζα με τον λόγο του ως υπογραφή. Οσο μπεσαλής κι αν είναι.

Οι χειρισμοί του κ. Παπανδρέου με το δημοψήφισμα δίνουν στον κ. Σαμαρά ένα καλό πάτημα να μετακινηθεί. Του προσφέρθηκε απλόχερα και από τον κ. Ολι Ρεν. Εκτός αυτού όμως η πορεία της Ελλάδος και με τη δανειακή σύμβαση θα είναι δύσκολη. Οι διαπραγματεύσεις όλα τα επόμενα χρόνια θα είναι μακρές και σκληρές. Είναι λογικότερο να ξοδεύουν οι πολιτικοί το πολιτικό κεφάλαιο που έχουν στο εξωτερικό για να πετύχουν αντισταθμιστικά οφέλη για τη χώρα, αντί να αναλώνονται σε μάχες επί του συμβολικού για εσωτερική κατανάλωση.

Περί διαγραφής του Χατζηγάκη και ακροδεξιών σταγονιδίων..... του Vpower!

   Όπως έμαθα διεγράφη ο βουλευτής Τρικάλων Σ. Χατζηγάκης από τη Ν.Δ.  και επειδή αυτή η διαγραφή κατά τη γνώμη μου σηματοδοτεί μια στροφή της Ν.Δ. προς την ακροδεξιά, δεν μπορώ παρά να γράψω μερικά λόγια, δεδομένου ότι δεν είναι μυστικό πως η Αξιωματική Αντιπολίτευση στην ουσία είναι μια "Κυβέρνηση στον πάγο".

   Ο Σ. Χατζηγάκης δεν είναι ούτε ήταν ποτέ ένας βουλευτής της Δεξιάς απλώς. Ήταν μια γέφυρα επικοινωνίας μεταξύ κεντροδεξιάς και Δεξιάς, δεδομένου ότι κατάφερνε χάρη στο μετριοπαθή τρόπο που πολιτευόταν να εκφράζει τους μεν , χωρίς να διώχνει τους δε, ενώ ταυτόχρονα αποτελούσε έναν από τους πιο γνήσιους εκφραστές του Ευρωπαϊκού οράματος του ιδρυτή της παράταξης. Ουσιαστικά δηλαδή αυτή η διαγραφή έχει, όσο κι αν η ηγεσία της Ν.Δ. προσπαθεί να αποκρύψει, βαθιά συμβολικό χαρακτήρα. 

   Δεν μπορώ παρά να γελάσω και να αστειευτώ με όσους του προσάπτουν ότι είναι γόνος εύπορης οικογένειας, και αναγκάζονται ελλείψη σοβαρών επιχειρημάτων, να ανατρέχουν στην αρχή του προηγούμενου αιώνα με σκοπό να δικαιολογήσουν το σημερινό τους ατόπημα. Είναι από τα επιχειρήματα που δε μπορεί παρά να χρησιμοποιούνται ως απόδειξη ακέραιου και διαφανούς χαρακτήρα και φυσικά όχι το αντίθετο, δεδομένου ότι δεν θα ανέτρεχε κανείς στα αμαρτήματα του προπάππου του, αν είχε κάτι σοβαρό και πιστευτό να πει για τον ίδιο.

   Σε περιόδους κρίσης όπως διδάσκει η Ιστορία, οι Λαοί διολισθαίνουν ιδεολογικά προς ακραίες και συχνά ρατσιστικές θεωρείες και ιδεολογίες, γεγονός που αργότερα μετανοιώνουν φυσικά - και αυτός είναι ένας κανόνας χωρίς εξεραίσεις δυστυχώς!

  Ίσως αυτός να είναι ο λόγος της διαγραφής, ίσως αυτός να είναι και ο επικοινωνιακός στόχος της διαγραφής μόνον (δηλαδή τα πολιτικά οφέλη από τον καιροσκοπισμό), δεν ξέρω. Μπορεί και τα δύο, μπορεί και τίποτα, αν η διαγραφή έγινε απλά στα πλαίσια των ανταγωνισμών λόγω μοιράσματος της πίτας, που θα ακολουθήσει την επαύριο των ερχόμενων εκλογών! Στη Χώρα που ζούμε εξάλλου , δεν είναι μυστικό ότι καμιά ιδεολογία δεν υποστηρίζεται με σκοπό να εφαρμοσθεί κάποτε, αλλά πάντα οι ιδεολογίες χρησιμεύουν για να καμουφλάρουν οι επιτήδειοι την διάθεση κλοπής του δημοσίου χρήματος, την διάθεση να αποκτήσουν και να διατηρηθούν στην εξουσία κ.λ.π.

  Ο καιρός θα δείξει, εγώ από μέρους μου δεν έχω παρά να ευχηθώ στον ίδιο, καλή τύχη αν αποφασίσει να συνεχίσει να πολιτεύεται και στην Ν.Δ. αυτογνωσία και μεγάλη προσοχή στο δρόμο στον οποίο δυστυχώς δείχνει να διολισθαίνει!

Δεν θα αποτραπεί η χρεοκοπία της Χώρας μας δηλώνει η Αλ. Παπαρήγα, και πρέπει να παραδεχθούμε πως είναι πολύ πιθανό να έχει δίκιο - του Vpower

Τη βεβαιότητα ότι η νέα κυβέρνηση δεν θα μπορέσει να εφαρμόσει τη συμφωνία για το κούρεμα του χρέους, ούτε να αποτρέψει τη χρεοκοπία της χώρας, εξέφρασε η γενική γραμματέας του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα, μιλώντας την Κυριακή στο κατάμεστο γήπεδο του Σπόρτιγκ. Η κυβέρνηση του Λουκά Παπαδήμου, είπε στη συγκέντρωση της ΚΝΕ, πρέπει «να μην πάρει ούτε ανάσα».

Η κ. Παπαρήγα υποστήριξε ότι η αλλαγή πρωθυπουργού ετοιμαζόταν από τον περασμένο Ιούνιο, αποφεύχθηκε όμως με παρέμβαση των Αμερικανών. Ο σχηματισμός της σημερινής κυβέρνησης, είπε η κ. Παπαρήγα, απέδειξε ότι δεν μπορούν να κουμαντάρουν και να πείθουν το λαό και εκτίμησε ότι αυτός είναι ο βασικός λόγος για τον οποίο άρχισαν ήδη τα σενάρια για την παράταση του βίου αυτής της κυβέρνησης, ώστε να μην διεξαχθούν εκλογές τον Φεβρουάριο.

Η κ. Παπαρήγα επανέλαβε την σφοδρή επίθεση κατά του ΛΑΟΣ και τη συμμετοχή του στην κυβέρνηση, τονίζοντας ότι αποδείχθηκε για μια ακόμη φορά ότι «η ακροδεξιά βγαίνει από τους κόλπους των αστικών δυνάμεων».

Θέση του ΚΚΕ, είπε η γγ του κόμματος, είναι ότι οι τελευταίες εξελίξεις δεν είναι συνέπεια της δράσης των «Αγανακτισμένων», ούτε αυτών που μουντζώνουν, ούτε φυσικά των κουκουλοφόρων. Το στοιχείο που καθόρισε τις εξελίξεις, είπε, ήταν οι μεγάλοι λαϊκοί αγώνες που αναπτύχθηκαν τους τελευταίους μήνες στους δρόμους, στα ΑΕΙ, στα ΤΕΙ, στα διόδια, στους αγώνες των δημοσίων υπαλλήλων, στο κίνημα ανυπακοής .

Αυτοί οι αγώνες, είπε η κ. Παπαρήγα, είναι ανάγκη να συνεχιστούν γιατί, πέραν των άλλων το «μαύρο μέτωπο θα φέρει μαύρα μέτρα» που θα καθορίσουν το μέλλον μας για τα επόμενα 15-20 χρόνια. 

Δυσοίωνες είναι οι εκτιμήσεις του ΚΚΕ και για το μέλλον της Ευρωζώνης. καθώς. Όπως είπε η κ. Παπαρήγα, είναι πολύ πιθανό να διασπαστεί η ευρωζώνη και να υιοθετηθεί παράλληλα το «εθνικό ευρώ» με άλλη ισοτιμία. Γι΄ αυτό, είπε, δεν πρέπει να αιφνιδιαστεί κανείς από τις εξελίξεις και κάλεσε τη νεολαία και τα μέλη του κόμματος σε εκλογικό και οργανωτική ετοιμότητα, ώστε να υπάρξει η κατάλληλη προετοιμασία για μια σκληρή αναμέτρηση.

Η κυβέρνηση Παπαδήμου πρέπει «να μην πάρει ούτε ανάσα», ώστε να πέσει μια ώρα νωρίτερα, είπε χαρακτηριστικά η κ. Παπαρήγα. Στο πλαίσιο αυτό, το επόμενο διάστημα το ΚΚΕ θα επαναφέρει στην πρώτη γραμμή των διεκδικήσεων όλα τα αιτήματα του εργατικού κινήματος του τελευταίου διαστήματος.

Μεγάλο μέρος της ομιλίας της αφιέρωσε η κ. Παπαρήγα στην αποσαφήνιση της θέσης του ΚΚΕ , έναντι κινήσεων και, κυρίως, του ΣΥΡΙΖΑ, που προβάλλουν την άποψη για την δημιουργία ενός αντιμνημονιακού μετώπου. Εξέφρασε την «οριζόντια και κάθετη» διαφωνία του ΚΚΕ, τονίζοντας την ανάγκη δημιουργίας ενός κοινωνικοπολιτικού μετώπου απέναντι στο «μαύρο μέτωπο» που δημιουργήθηκε με την κυβέρνηση Παπαδήμου.

Εκτίμησε ότι η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ, είναι υποταγμένη στην κάλπη και σημείωσε ότι ένα ριζοσπαστικό μέτωπο πρέπει να απαντά στο ερώτημα του εάν στηρίζει την εξουσία των μονοπωλίων.

Tι δεν πρέπει να ξεχαστεί - Tου Χρηστου Γιανναρα

Tο πολιτικό μας σύστημα παράγει από μόνο του, σωρηδόν, τις αποδείξεις της ανήκεστης φθοράς του, της αχρηστίας του. Eίναι πια αδύνατο να ανταποκριθεί στον ρόλο του, στις ανάγκες μας. Bυθίζει τη χώρα όλο και πιο βαθιά στην υπανάπτυξη, ατιμάζει το ελληνικό όνομα, μας πνίγει στην ντροπή.

Oι δανειστές μας απαίτησαν τη συνεννόηση των δύο μεγαλύτερων κομμάτων για να σχηματιστεί κυβέρνηση συνεργασίας – να διασφαλίσουν τα συμφέροντα και τις βλέψεις τους στη χώρα μας. Tο κωμικοτραγικό χρονικό της πολυήμερης αμηχανίας και ανικανότητας των κομματικών ηγεσιών να ανταποκριθούν στην απαίτηση, θα κριθεί, θα σχολιαστεί, με μέτρα ιστορικής αντικειμενικότητας. Aλλά στη συλλογική μνήμη πρέπει να διασωθεί και η εικόνα: η σημειωτική των αντανακλαστικών και της συμπεριφοράς των αρχόντων της χώρας το πρώτο εκείνο βράδυ, της Kυριακής 6.11.2011.

Eικόνα απίστευτης μικροπρέπειας, ανωριμότητας, παιδαριωδίας, επαρχιώτικης αναγωγίας: Aπέφευγαν να κοιτάξουν ο ένας τον άλλον οι δυο αρχηγοί, ωσάν η συνάντηση των βλεμμάτων και μόνο να μπορούσε να γίνει το έναυσμα για να πιαστούν στα χέρια. Eμοιαζαν κακιωμένες καβγατζούδες μικρογειτονιάς έτοιμες («στα νύχια») για σουρομάλλιασμα. Σαν να μην τους δίδαξε ποτέ κανείς, πως οι διαφωνίες και αντιπαλότητες δεν συνεπάγονται υποχρεωτικά και ρήξη στις ανθρώπινες σχέσεις. Oτι το να χαμογελάσεις στον αντίπαλο, να του σφίξεις ειλικρινά το χέρι, να ανταλλάξεις δυο λόγια άσχετα με τις διαφωνίες σας, είναι η αυτονόητη διαφορά συμπεριφοράς του καλλιεργημένου ανθρώπου από τον αγροίκο.

Bέβαια, οι κακιωμένες πόζες μπροστά στον φακό κραύγαζαν αμηχανία και ντροπή – είχαν εκτεθεί και οι δυο τις προηγούμενες μέρες χρησιμοποιώντας εκφράσεις, ο ένας για τον άλλον, ευτελισμένης εμπάθειας. Στερημένοι και οι δυο το ηγετικό χάρισμα δεν καταλαβαίνουν ότι η στιβαρότητα της ηγετικής παρουσίας δεν κερδίζεται με ακατάσχετη (γραμμένη από άλλους) λεκτική επιθετικότητα ούτε με χιλιοφθαρμένες κορώνες του τύπου «οι μάσκες έπεσαν». Προαπαιτούμενο του ηγετικού χαρίσματος είναι η αυτοκριτική εγρήγορση που γεννάει την αρχοντιά της μετριοπάθειας, αλλά και την τόλμη της αμεροληψίας. Kαθόλου τυχαία οι ελλαδίτες κομματάρχες αντιγράφουν σαν ηγετικό πρότυπο τον Mουσολίνι, όχι τον Γκάντι.

Aπέναντι στο δίδυμο της παρακμιακής ολιγότητας, τρίτη τραγική φιγούρα ο πρώτος πολίτης της χώρας – συμβολική και αυτός κατάδειξη της χρεοκοπίας του συστήματος. Λίγες μέρες πριν, ψέλλιζε αγανάκτηση για τις αποδοκιμασίες τραμπούκων ξεχνώντας προφανώς ότι στο ύπατο αξίωμα δεν συμπεριφέρεται κανείς ως άτομο αγανακτώντας ή επικαλούμενος τίτλους αντιστασιακούς της εφηβείας του. Διότι είναι ο κορυφαίος της συλλογικότητας και ο αμύντορας της συνοχής της, η αντίσταση γι’ αυτόν είναι χρέος σημερινό: Nα ανήκει σε όλους τους Eλληνες, ακόμα και σε αυτούς που τον προπηλακίζουν, να μένει επομένως όρθιος στο βάθρο, να μην φεύγει ό, τι κι αν συμβαίνει. Φυγή ήταν και το άδειο του βλέμμα εκείνο το βράδυ που κάλεσε τους κοκορομάχους για να τους αναγκάσει να «πράξουν» απάντηση στο τελεσίγραφο των δανειστών, φυγή η σιωπή του, η απίστευτη ατολμία του ισοδύναμη με ανυπαρξία. Στα δέκα χρόνια της προεδρίας του είχε για λίγες στιγμές, εκείνο το βράδυ της 6ης του Nοέμβρη, τη δυνατότητα να αναδείξει το αξίωμά του συνάρτηση της προσωπικότητάς του και της τόλμης του, όχι των νομικών δεσμών που χάλκευσε για τον πρόεδρο η κομματοκρατία. Kαι δεν τόλμησε.

H βραδιά κάρπισε μόνο κούφιες υποσχέσεις για καινούργιο πρωθυπουργό και κυβέρνηση μέσα στην ίδια νύχτα – ποιον κορόϊδευαν, αλήθεια; Πίστευαν σοβαρά πως, αν αλλάξουν τέσσερις ή πέντε υπουργούς στον πασιφανώς ανίκανο κυβερνητικό θίασο και προσθέσουν μια φιγουράτη πρωθυπουργία, θα αποσπάσουν από τους δανειστές την έκτη δόση της ελεημοσύνης; Kαι ποιος σοβαρός και υπεύθυνος άνθρωπος θα δεχόταν ποτέ να πρωθυπουργεύσει σε δεδομένα υπουργικά «στελέχη» του πολιτικού επιπέδου της κυρίας Φώφης και της κυρίας Mαριλίζας, του κ. Παντελή Oικονόμου ή του κ. Pέππα, του κ. Παπουτσή ή του κ. Πεταλωτή;

Oι γραμμές αυτές γράφονται ογδόντα ώρες περίπου μετά τις κούφιες διαβεβαιώσεις της πρώτης βραδιάς και η παρατεινόμενη δυστοκία έχει μάλλον εξόφθαλμη την αιτία της: Oι σπιθαμιαίοι κοκορομάχοι και τα «επιτελεία» της κομματικής του καθενός καμαρίλας μάχονται, με νύχια και με δόντια, για να αποτραπεί η σύγκριση, να περισώσουν, έστω και με τη χώρα κατεστραμμένη, την ασύδοτη εξουσία τους. Kυβέρνηση με πρωθυπουργό μια προσωπικότητα όπως αυτή του Λουκά Παπαδήμου, στελεχωμένη με υπουργούς της δικής του ποιοτικής αξιολόγησης και επιλογής, θα έδινε στην ελληνική κοινωνία απτό μέτρο σύγκρισης με τα καραγκιοζιλίκια της ιδιοτέλειας του πράσινου και του γαλάζιου ΠAΣOK. Πέντε μήνες διαχείρισης της εξουσίας από ανθρώπους σοβαρούς, τίμιους και ευφυείς θα αρκούσαν για να εξαφανίσουν από το πολιτικό και κοινωνικό προσκήνιο τα σημερινά κόμματα, να τα απωθήσουν ολοκληρωτικά στην ανυποληψία και στην περιφρόνηση.

Mιλούσαν προσχηματικά για Παπαδήμο, ενώ ψάχνανε για τον αχυράνθρωπο που χρειάζονταν. O κ. Σαμαράς δήλωνε ότι δεν του κάνει διαφορά ο Παπαδήμος από τον Πετσάλνικο, η επιλογή είναι «εσωτερικό θέμα» του ΠAΣOK (!), δεν τον ενοχλούσε να εμφανιστεί στο Συμβούλιο Kορυφής εκπρόσωπος των Eλλήνων ο Πετσάλνικος. Oύτε είχαν τη στοιχειώδη ηθική ευαισθησία να αντιδράσουν στην πρωτοσέλιδη καταγγελία της «K» (9.11.2011) για συμφωνημένη μοιρασιά της λείας από τα προβλεπόμενα ποσά ενίσχυσης του τραπεζικού συστήματος και από τις ιδιωτικοποιήσεις.

Oποιες συνέπειες κι αν έχουν τα όσα διαδραματίστηκαν αυτή την εβδομάδα, έστω και τις ευτυχέστερες (παρά πάσαν ελπίδα) συνέπειες, πρέπει κάποιους επιπλέον πολίτες από τις μάζες των πολιτικά απερίσκεπτων να τους σημάδεψε ανεξίτηλα η αηδιαστική εικόνα αυτεξευτελισμού των δυο κοκορομάχων, η πλήρης εξομοίωση αμοραλισμού και αφιλοπατρίας του πράσινου και του γαλάζιου ΠAΣOK.

Mόνη ελπίδα μας, να καθολικευτεί η επίγνωση της απάτης και ατιμίας.

Το παρασκήνιο της επιλογής του υποψήφιου υπό προθεσμία Πρωθυπουργού, και τα αδιέξοδα του λαϊκίστικου παρελθόντος μας - του Vpower

Σκεφτείτε να έπρεπε κάποια στιγμή να εξηγήσετε στο παιδί σας, ότι ο κακός λύκος του παραμυθιού τελικά δεν ήταν όσο κακός υποθέταμε. Πως η γιαγιά της Κοκκινοσκουφίτσας ήταν αλκοολική και δεν πέθανε επειδή την έφαγε ο κακός ο λύκος αλλά από κύρωση του ήπατος. Σας φαίνεται αστείο?

Κι όμως αυτό εξηγεί τα διλήμματα που αντιμετωπίζει το πολιτικό μας σύστημα σήμερα!

Ο Λ.Παπαδήμος δεν κάνει γιατί έκανε το έγκλημα να είναι τραπεζίτης, ο Γιαννίτσης γιατί έκανε το έγκλημα ότι προσπάθησε στο παρελθόν να εξυγιάνει τα ασφαλιστικά ταμεία μας.....  κ.ο.κ.

Οι νταβατζήδες της πολιτικής ζωής του τόπου μας έκαψαν έναν έναν όσους χαίρουν εκτίμησης στο εξωτερικό, και με το πανίσχυρο όπλο του λαϊκισμού εκτέλεσαν κάθε πιθανότητα συναίνεσης στη Χώρα.

Άντε τώρα να πεις ότι τόσα χρόνια , εσύ που με πρόσχημα το συμφέρον του Λαού πέταγες λάσπη ακατάσχετα , στην πραγματικότητα απλά έκαιγες κάθε ελπίδα μας στο βωμό των ανίερων δημοσίων σχέσεών σου! Άντε δηλαδή να πεις τι ? Ότι τη Γιαγιά της Κοκκινοσκουφίτσας την έφαγες εσύ κι όχι ο Λύκος? Από την άλλη βέβαια μπορείς να πεις ότι δεν την έφαγες ούτε εσύ ούτε ο Λύκος, μπορείς να κατηγορήσεις τη γιαγιά ότι ήταν αλκοολική και πεις ότι πέθανε από κύρωση του ήπατος. Και μάλλον αυτό μόνο μπορείς να κάνεις πια πολιτικό κατεστημένο της Χώρας μας......  άντε λοιπόν, Θεός σχωρέσ' την, την αξιοπρέπεια της Χώρας μας, ήταν καλή η καημένη αλλά έπινε πολύ.........!!!!!

Να βάλουν απέναντι τον εσμό - Του Αλεξη Παπαχελα

Εχουμε, μέσα σε ελάχιστο χρόνο, να λύσουμε ένα θεμελιώδες πρόβλημα. Είμαστε μια μικρή χώρα που έχει λίγους ανθρώπους οι οποίοι μπορούν να διαχειρισθούν τη σημερινή κρίση. Πρόκειται για ανθρώπους που ανήκουν και στην Κεντροδεξιά και στην Κεντροαριστερά, με κύρος στο εξωτερικό, τεχνοκρατική γνώση και μακριά από συμφέροντα. Ποιο είναι το πρόβλημα; Οι άνθρωποι αυτοί, είτε είναι ο Τάσος Γιαννίτσης είτε ο Στέφανος Μάνος είτε κάποιος άλλος, έχουν λοιδορηθεί και μετατραπεί σε ανάλγητες, νεοφιλελεύθερες, προδοτικές καρικατούρες από τους άρχοντες του λαϊκισμού και της τηλεοπτικής μας δημοκρατίας.

 Οι επαγγελματίες πολιτικοί τούς κοροϊδεύουν και το καταλαβαίνω. Αν φανεί ότι υπάρχουν τεχνοκράτες που ξέρουν τι λένε και τι κάνουν, πού θα βρουν δουλειά οι πολιτευτές και τα «κομματόσκυλα»; Στις τηλεοπτικές μας οθόνες κυριαρχούν χρόνια τώρα συνδικαλιστές, υστερικοί ή γραφικοί πολιτικοί, παράφρονες που παριστάνουν τους ειδικούς και διάφορα άλλα νούμερα. Το καταλαβαίνω ότι τα νούμερα φέρνουν νούμερα σε τηλεθέαση, αλλά κοιτάξτε πού φτάσαμε...

Λένε, λοιπόν, σήμερα κάποιοι ότι ακόμη και οι καλύτεροι τεχνοκράτες που θα έλθουν δεν θα έχουν καμία νομιμοποίηση. Συμφωνώ. Πού να τη βρουν τη νομιμοποίηση όταν (α) δεν τους ξέρει κανείς, (β) έχει χυθεί απίστευτο δηλητήριο λαϊκισμού στις φλέβες και το μυαλό μας και (γ) οι φωνές του παραλόγου και της υστερικής αγραμματοσύνης κυριαρχούν παντού; Αυτή η κατάντια έχει και την άλλη της όψη. Σε λίγο, κανείς σοβαρός άνθρωπος δεν θα θέλει να αναμειχθεί στη διοίκηση της χώρας ή ακόμη και στον δημόσιο διάλογο. Γιατί πρέπει να ανεχθεί ένας αξιοπρεπής άνθρωπος να τον λοιδορούν κάποιοι ανεγκέφαλοι ή και μισθοφόροι της λάσπης ως δωσίλογο, πράκτορα, φοροφυγά ή οτιδήποτε άλλο. Αυτό το μιντιακό σύστημα που μας κυβερνάει θα εκβίαζε σήμερα τον Ελευθέριο Βενιζέλο, επειδή «έχει αυθαίρετο στο Θέρισο».

Ο μόνος τρόπος να σωθεί η χώρα είναι να τα βρουν οι σοβαρές πολιτικές δυνάμεις και να βάλουν απέναντι, όλοι μαζί, αυτόν τον εσμό που διχάζει, παραπλανά και φανατίζει τον μέσο Ελληνα σπρώχνοντας τη χώρα στον γκρεμό. Μην έχει κανείς την ψευδαίσθηση ότι μπορεί να χρησιμοποιήσει αυτό το μισαλλόδοξο «κτήνος» και μετά, μόλις έλθει στην κυβέρνηση, να το δαμάσει. Δεν γίνεται, το «κτήνος» είναι αδηφάγο και δαγκώνει μόλις δεν «ταϊσθεί όσο πρέπει».

Αυτήν την ύστατη ώρα πρέπει να πεισθεί η κοινή γνώμη για την κοινή λογική, για το ρεαλιστικό εθνικό συμφέρον και οι υπεύθυνες δυνάμεις του τόπου να πάνε απέναντι στην τρέλα. Και μετά εκείνοι που ξέρουν και μπορούν να κλείσουν τα αφτιά, και ίσως και τα μάτια, να τα δώσουν όλα. Δεν είναι εύκολο, δεν έχουμε αρκετό χρόνο και το δηλητήριο που έχει χυθεί επί τριάντα χρόνια στο μυαλό και το θυμικό του Ελληνα πολίτη είναι πολύ και το αντίδοτο της κοινής λογικής και του ρεαλισμού παίρνει χρόνο και απαιτεί εθνάρχες για να δουλέψει.

Δύο οικογένειες «κατέστρεψαν» την Ελλάδα, λέει η Αυστριακή υπουργός Οικονομικών - του Vpower

Εδώ και πολλά χρόνια η Ελλάδα κυβερνάται από δύο οικογένειες και είναι δύσκολο να πει κανείς ποια από τις δύο ευθύνεται περισσότερο για την καταστροφή, δήλωσε την Κυριακή η υπουργός Οικονομικών της Αυστρίας Μαρία Φέκτερ (OVP, συντηρητικοί).

Προειδοποίησε ακόμα ότι η Ευρωζώνη δεν μπορεί να περιμένει «εβδομάδες» για τις ελληνικές αποφάσεις.

«Οι [ελληνικές] πολιτικές δομές είναι περίεργες: στη διάρκεια πολλών χρόνων, μόνον δύο οικογένειες κυβέρνησαν: Καραμανλής, Παπανδρέου, Καραμανλής, Παπανδρέου. Γι΄αυτό δεν θέλω να πω σε ποιον ανήκει περισσότερο το φταίξιμο για την καταστροφή» δήλωσε η Φέκτερ στην εβδομαδιαία γερμανική οικονομική εφημερίδα Wirtschaftswoche, η οποία συμπεριλαμβάνει τη δήλωση αυτή στο σημερινό της φύλλο.

«Η ζώνη του ευρώ δεν μπορεί να επιτρέψει [να περάσουν] πολλές εβδομάδες» μέχρι η Ελλάδα να καταλήξει στις απαιτούμενες πολιτικές αποφάσεις, είπε.

Ουσιαστικά η Αυστριακή Υπουργός των Οικονομικών δεν μας λέει κάτι καινούριο βέβαια, αλλά το γεγονός ότι έφτασαν αλλοδαποί Υπουργοί να διατυπώνουν τόσο περίτρανα την οικογενειοκρατία και την αναξιοκρατία στη Χώρα μας πρέπει πιστεύω να μας δώσει πολλές εξηγήσεις σχετικά με τον τρόπο που ο Έλληνας αντιμετωπίζει την Χώρα του.

Απίστευτο άρθρο για την Ελλάδα στις ΗΠΑ προβληματίζει…

Μιλώντας για μπλόφα, το αμερικανικό περιοδικό επιλέγει μια εντελώς διαφορετική προσέγγιση στο ζήτημα του ελληνικού χρέους και των σχέσεων της Ελλάδας με την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Με απλά λόγια, η συντάκτης του άρθρου, Μέριν Σόμερσετ Βεμπ, προειδοποιεί επί της ουσίας τους Ευρωπαίους ότι το ενδιαφέρον τους θα πρέπει να εστιάζεται στο να πειστεί η Ελλάδα να δεχθεί κάποια μέτρα: «Η Ελλάδα είναι πανίσχυρη. Όλος ο κόσμος υποθέτει ότι η Γερμανία έχει τη δύναμη και παρακολουθεί με ενδιαφέρον συνήθως τι είναι διατεθειμένη να δώσει η Γερμανία αντί να προσέξει τι είναι διατεθειμένη η Ελλάδα να δεχθεί.

Η Ελλάδα αποκαλείται ως «η ισχυρότερη χώρα στον κόσμο»: «Αν οι Έλληνες αποφασίσουν ότι δεν θέλουν να εγκρίνουν τα μέτρα και αποχωρήσουν από την ευρωζώνη, αυτό θα είναι game over για το ευρώ, την Ευρώπη και την εξαγωγική πολιτική της Γερμανίας».

Η συγγραφέας του άρθρου καλεί τους Ευρωπαίους εταίρους – και όχι μόνο – της Ελλάδας να «είναι πιο ευγενικοί», αφού κρατάει υποτίθεται στα χέρια της η χώρα μας την επιβίωση ή την καταστροφή! Και προσθέτει, ότι «μετά από μια αναδιάρθρωση η Ελλάδα θα έχει έναν από τους πλέον υγιείς ισολογισμούς στην Ευρώπη. Το μόνο που θα κάνει είναι να βελτιώσει τη θέση της.

Σαφώς κάποιοι χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί δεν θα θέλουν να δανείσουν μια χώρα που πτώχευσε πρόσφατα. Υπάρχουν όμως τόσοι άλλοι που θα δάνειζαν μια χώρα με καθαρό ισολογισμό, ακριβώς γιατί η περίπτωση νέας χρεοκοπίας είναι απίθανη στο κοντινό μέλλον».

Σχολιάζοντας το δημοσίευμα που προκάλεσε αίσθηση στις Ηνωμένες Πολιτείες, αναλυτής σημείωσε ότι «η εκδίκηση δεν είναι οικονομική στρατηγική»!

Το δημοσίευμα αποκαλύπτει πόσα πράγματα θα μπορούσε να πετύχει η Ελλάδα εάν ο πολιτικός της κόσμος άφηνε κατά μέρος τα παιχνίδια πολιτικής επιρροής και ισχύος και ασχολούνταν με τη διάσωση της χώρας και της Ευρωζώνης…

Δεν υιοθετώ φυσικά πλήρως αυτή την άποψη, οφείλω όμως να παραδεχτώ ότι με 50% μείωση του χρέους και λίγη σοβαρότητα, μπορεί να δημιουργηθεί μια νέα αναπτυξιακή πορεία αξιοζήλευτη και πραγματικά ελπιδοφόρα.  Έχουμε τις προϋποθέσεις πια να χτίσουμε ένα σίγουρο μέλλον, και να γίνουμε οι πιο άνετοι οικονομικά στην Ευρώπη, αρκεί να πάψουμε να κοκορομαχούμε και αποφασισμένοι να στρωθούμε στη δουλειά, εξαλείφοντας τις παθογένειες του παρελθόντος. 

Έχουμε πια τις προϋποθέσεις , δεν μένει παρά να βρούμε την αποφασιστικότητα!