Δεν θα αποτραπεί η χρεοκοπία της Χώρας μας δηλώνει η Αλ. Παπαρήγα, και πρέπει να παραδεχθούμε πως είναι πολύ πιθανό να έχει δίκιο - του Vpower

Τη βεβαιότητα ότι η νέα κυβέρνηση δεν θα μπορέσει να εφαρμόσει τη συμφωνία για το κούρεμα του χρέους, ούτε να αποτρέψει τη χρεοκοπία της χώρας, εξέφρασε η γενική γραμματέας του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα, μιλώντας την Κυριακή στο κατάμεστο γήπεδο του Σπόρτιγκ. Η κυβέρνηση του Λουκά Παπαδήμου, είπε στη συγκέντρωση της ΚΝΕ, πρέπει «να μην πάρει ούτε ανάσα».

Η κ. Παπαρήγα υποστήριξε ότι η αλλαγή πρωθυπουργού ετοιμαζόταν από τον περασμένο Ιούνιο, αποφεύχθηκε όμως με παρέμβαση των Αμερικανών. Ο σχηματισμός της σημερινής κυβέρνησης, είπε η κ. Παπαρήγα, απέδειξε ότι δεν μπορούν να κουμαντάρουν και να πείθουν το λαό και εκτίμησε ότι αυτός είναι ο βασικός λόγος για τον οποίο άρχισαν ήδη τα σενάρια για την παράταση του βίου αυτής της κυβέρνησης, ώστε να μην διεξαχθούν εκλογές τον Φεβρουάριο.

Η κ. Παπαρήγα επανέλαβε την σφοδρή επίθεση κατά του ΛΑΟΣ και τη συμμετοχή του στην κυβέρνηση, τονίζοντας ότι αποδείχθηκε για μια ακόμη φορά ότι «η ακροδεξιά βγαίνει από τους κόλπους των αστικών δυνάμεων».

Θέση του ΚΚΕ, είπε η γγ του κόμματος, είναι ότι οι τελευταίες εξελίξεις δεν είναι συνέπεια της δράσης των «Αγανακτισμένων», ούτε αυτών που μουντζώνουν, ούτε φυσικά των κουκουλοφόρων. Το στοιχείο που καθόρισε τις εξελίξεις, είπε, ήταν οι μεγάλοι λαϊκοί αγώνες που αναπτύχθηκαν τους τελευταίους μήνες στους δρόμους, στα ΑΕΙ, στα ΤΕΙ, στα διόδια, στους αγώνες των δημοσίων υπαλλήλων, στο κίνημα ανυπακοής .

Αυτοί οι αγώνες, είπε η κ. Παπαρήγα, είναι ανάγκη να συνεχιστούν γιατί, πέραν των άλλων το «μαύρο μέτωπο θα φέρει μαύρα μέτρα» που θα καθορίσουν το μέλλον μας για τα επόμενα 15-20 χρόνια. 

Δυσοίωνες είναι οι εκτιμήσεις του ΚΚΕ και για το μέλλον της Ευρωζώνης. καθώς. Όπως είπε η κ. Παπαρήγα, είναι πολύ πιθανό να διασπαστεί η ευρωζώνη και να υιοθετηθεί παράλληλα το «εθνικό ευρώ» με άλλη ισοτιμία. Γι΄ αυτό, είπε, δεν πρέπει να αιφνιδιαστεί κανείς από τις εξελίξεις και κάλεσε τη νεολαία και τα μέλη του κόμματος σε εκλογικό και οργανωτική ετοιμότητα, ώστε να υπάρξει η κατάλληλη προετοιμασία για μια σκληρή αναμέτρηση.

Η κυβέρνηση Παπαδήμου πρέπει «να μην πάρει ούτε ανάσα», ώστε να πέσει μια ώρα νωρίτερα, είπε χαρακτηριστικά η κ. Παπαρήγα. Στο πλαίσιο αυτό, το επόμενο διάστημα το ΚΚΕ θα επαναφέρει στην πρώτη γραμμή των διεκδικήσεων όλα τα αιτήματα του εργατικού κινήματος του τελευταίου διαστήματος.

Μεγάλο μέρος της ομιλίας της αφιέρωσε η κ. Παπαρήγα στην αποσαφήνιση της θέσης του ΚΚΕ , έναντι κινήσεων και, κυρίως, του ΣΥΡΙΖΑ, που προβάλλουν την άποψη για την δημιουργία ενός αντιμνημονιακού μετώπου. Εξέφρασε την «οριζόντια και κάθετη» διαφωνία του ΚΚΕ, τονίζοντας την ανάγκη δημιουργίας ενός κοινωνικοπολιτικού μετώπου απέναντι στο «μαύρο μέτωπο» που δημιουργήθηκε με την κυβέρνηση Παπαδήμου.

Εκτίμησε ότι η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ, είναι υποταγμένη στην κάλπη και σημείωσε ότι ένα ριζοσπαστικό μέτωπο πρέπει να απαντά στο ερώτημα του εάν στηρίζει την εξουσία των μονοπωλίων.

Κομισιόν: Στο 8,9% φέτος το έλλειμμα, η ανάπτυξη θα έρθει στην Ελλάδα όχι νωρίτερα από το 2013 - του Vpower

Φως στο τούνελ της ύφεσης από το 2013 βλέπει η Κοµισιόν η οποία, αν και αναγνωρίζει πρόοδο στις προσπάθειες µείωσης του δηµοσιονοµικού ελλείµµατος, δείχνει προς την κατεύθυνση πρόσθετων µέτρων τα επόµενα χρόνια.

«Η προσπάθεια δημοσιονομικής προσαρμογής στην Ελλάδα είναι πολύ μεγάλη, αλλά περισσότερα μέτρα είναι απαραίτητα. Χωρίς αυτά τα μέτρα το δημοσιονομικό έλλειμμα θα συνέχιζε να αυξάνεται», αναφέρεται στο κεφάλαιο της έκθεσης φθινοπωρινών προβλέψεων της Κομισιόν που αφορά την Ελλάδα, υπό τον τίτλο «επώδυνη προσαρμογή».

Στην έκθεση εκτιμάται ότι το έλλειμμα θα διαμορφωθεί φέτος στο 8,9% του ΑΕΠ, αντί για 8,5% που προβλέπει το προσχέδιο του προϋπολογισμού, με αποκλιμάκωση στο 7% του χρόνου, έναντι εκτίμησης 7,5% που αποτυπώνεται στο προσχέδιο. Για το χρέος εκτιμάται εκτίναξη στο 198,3% του ΑΕΠ το 2011 και στο 198,5% το 2013 χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι επιπτώσεις του κουρέματος, καθώς η έκθεση συντάχθηκε προ των αποφάσεων της Συνόδου της 26ης Οκτωβρίου.

Στα λοιπά μεγέθη η ανάπτυξη δεν θα έρθει πριν από το 2013, η ανεργία θα αγγίξει το 18,4% του εργατικού δυναμικού την ερχόμενη διετία από 16,6% φέτος, οι αμοιβές θα συνεχίσουν να μειώνονται, αλλά από το 2013 η απασχόληση σε περιβάλλον χαμηλού πληθωρισμού - μόλις 0,8% - θα αρχίσει να αυξάνεται. Το 2013, άλλωστε, η ελληνική οικονομία προβλέπεται ότι θα επανέλθει σε τροχιά ανάπτυξης με ρυθμό 0,7%, έπειτα από ύφεση 5,5% φέτος και 2,8% το 2012.

Όλα αυτά πρέπει να σημειώσουμε οτι προβλέπονται, και είναι ισχυρό το ενδεχόμενο να πραγματοποιηθούν μόνον αν ικανοποιηθούν οι εξής 2 προϋποθέσεις :

Α) Ότι τα επιτόκια δανεισμού Ιταλίας και η Ισπανίας δεν θα συνεχίσουν την υπερβολικά ανοδική τους πορεία, δηλαδή ότι ο ESM θα επέμβει επιτυχώς και θα ανακόψει την ξέφρενη πορεία τους στο πρώτο τρίμηνο του νέου Έτους

Β) Ότι η μεταβατική Κυβέρνηση, και η Κυβέρνηση που θα την διαδεχθεί το Μάρτιο, θα προσπαθήσει με επιτυχία να επιτύχει τους νέους στόχους που θα τεθούν στον μεσοπρόθεσμο δανεισμό της Χώρας, σύμβαση που αναμένεται να ψηφιστεί λίαν συντόμως απο το Ελληνικό κοινοβούλιο.

Απίστευτο άρθρο για την Ελλάδα στις ΗΠΑ προβληματίζει…

Μιλώντας για μπλόφα, το αμερικανικό περιοδικό επιλέγει μια εντελώς διαφορετική προσέγγιση στο ζήτημα του ελληνικού χρέους και των σχέσεων της Ελλάδας με την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Με απλά λόγια, η συντάκτης του άρθρου, Μέριν Σόμερσετ Βεμπ, προειδοποιεί επί της ουσίας τους Ευρωπαίους ότι το ενδιαφέρον τους θα πρέπει να εστιάζεται στο να πειστεί η Ελλάδα να δεχθεί κάποια μέτρα: «Η Ελλάδα είναι πανίσχυρη. Όλος ο κόσμος υποθέτει ότι η Γερμανία έχει τη δύναμη και παρακολουθεί με ενδιαφέρον συνήθως τι είναι διατεθειμένη να δώσει η Γερμανία αντί να προσέξει τι είναι διατεθειμένη η Ελλάδα να δεχθεί.

Η Ελλάδα αποκαλείται ως «η ισχυρότερη χώρα στον κόσμο»: «Αν οι Έλληνες αποφασίσουν ότι δεν θέλουν να εγκρίνουν τα μέτρα και αποχωρήσουν από την ευρωζώνη, αυτό θα είναι game over για το ευρώ, την Ευρώπη και την εξαγωγική πολιτική της Γερμανίας».

Η συγγραφέας του άρθρου καλεί τους Ευρωπαίους εταίρους – και όχι μόνο – της Ελλάδας να «είναι πιο ευγενικοί», αφού κρατάει υποτίθεται στα χέρια της η χώρα μας την επιβίωση ή την καταστροφή! Και προσθέτει, ότι «μετά από μια αναδιάρθρωση η Ελλάδα θα έχει έναν από τους πλέον υγιείς ισολογισμούς στην Ευρώπη. Το μόνο που θα κάνει είναι να βελτιώσει τη θέση της.

Σαφώς κάποιοι χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί δεν θα θέλουν να δανείσουν μια χώρα που πτώχευσε πρόσφατα. Υπάρχουν όμως τόσοι άλλοι που θα δάνειζαν μια χώρα με καθαρό ισολογισμό, ακριβώς γιατί η περίπτωση νέας χρεοκοπίας είναι απίθανη στο κοντινό μέλλον».

Σχολιάζοντας το δημοσίευμα που προκάλεσε αίσθηση στις Ηνωμένες Πολιτείες, αναλυτής σημείωσε ότι «η εκδίκηση δεν είναι οικονομική στρατηγική»!

Το δημοσίευμα αποκαλύπτει πόσα πράγματα θα μπορούσε να πετύχει η Ελλάδα εάν ο πολιτικός της κόσμος άφηνε κατά μέρος τα παιχνίδια πολιτικής επιρροής και ισχύος και ασχολούνταν με τη διάσωση της χώρας και της Ευρωζώνης…

Δεν υιοθετώ φυσικά πλήρως αυτή την άποψη, οφείλω όμως να παραδεχτώ ότι με 50% μείωση του χρέους και λίγη σοβαρότητα, μπορεί να δημιουργηθεί μια νέα αναπτυξιακή πορεία αξιοζήλευτη και πραγματικά ελπιδοφόρα.  Έχουμε τις προϋποθέσεις πια να χτίσουμε ένα σίγουρο μέλλον, και να γίνουμε οι πιο άνετοι οικονομικά στην Ευρώπη, αρκεί να πάψουμε να κοκορομαχούμε και αποφασισμένοι να στρωθούμε στη δουλειά, εξαλείφοντας τις παθογένειες του παρελθόντος. 

Έχουμε πια τις προϋποθέσεις , δεν μένει παρά να βρούμε την αποφασιστικότητα!

Τους πήρε ο πόνος τώρα........ του Vpower

Έτοιμοι να παραιτηθούν δηλώνουν πολιτικοί αρχηγοί κομμάτων, με σύσσωμες τις κοινοβουλευτικές τους ομάδες μάλιστα, τον τελευταίο καιρό. Τον λόγο φυσικά δεν είμαι καθόλου βέβαιος ότι έχω καταλάβει, αλλά αυτό είναι φυσιολογικό όχι μόνο για μένα, αλλά για κάθε άνθρωπο που εδώ και δεκαετίες αναρωτιόταν πως γίνεται ένα Κράτος να επιζεί εδώ και 30 τουλάχιστον χρόνια, εμφανίζοντας μόνο πρωτογενή ελλείμματα και ούτε μια χρονιά πλεόνασμα! Όλοι εμείς που λόγω του τρόπου που βλέπουμε την οικονομία, ανήκουμε στους γραφικούς και τρελούς αυτής τη Χώρας, είναι φυσιολογικό να μην καταλαβαίνουμε τέτοιους χειρισμούς που μόνο το 65% των Ελλήνων ( που τυχαίως αποτελεί και την πρασινομπλέ κομματική βάση ) καταλαβαίνει, ως ευφυέστερο και ικανότερο πνευματικά των υπολοίπων! 

Μια ερώτηση μόνον, έχω προς όλους αυτούς που καταλαβαίνουν τέτοιους χειρισμούς! Τι νόημα έχει η καταγγελία ενός συστήματος, που και να θέλει δεν μπορεί πια να μας χρεώσει περισσότερο? Αν το 1998 το άκουγα αυτό, και θα το καταλάβαινα, και βεβαίως θα συμφωνούσα, αν το άκουγα το 2000 το ίδιο, τώρα που επιτέλους πρώτη φορά το πολιτικό κατεστημένο έχασε την δυνατότητα να μας χρεώνει, ποιο είναι το νόημα? 

Αν αυτές οι δυνάμεις θέλουν την χρεοκοπία της Χώρας, ας το πουν και ας καταθέσουν τα σχέδιά τους ώστε να δούμε όλοι μας τι προτείνουν, το επειδή δε μου αρέσει η πραγματικότητα, σηκώνομαι και φεύγω από πότε έγινε αξιόπιστη και υπεύθυνη πολιτική θέση? 

Με συγχωρείτε λοιπόν, που δεν καταλαβαίνω το timeing ούτε φυσικά το κέρδος, καθώς για την αρρωστημένη σας λογική ήμουν και φυσικά για πάντα θα είμαι κι εγώ μέλος των τρελών, που υπολογίζουν με βάση αυτά που έχουν, κι όχι με βάση αυτά που φαντάζονται ή θα ήθελαν να έχουν, που πιστεύουν ότι όλοι μας είμαστε ίσοι απέναντι στο νόμο, και στο Κράτος φυσικά και γι αυτό δεν έχασαν στιγμή από τη ζωή τους τρέχοντας σε συγκεντρώσεις και αφισοκολλήσεις, και γι αυτό και δεν υπήρξαν μέλη της δική σας κλίκας.

Η ζημιά στη Χώρα μας έγινε δυστυχώς κύριοι, και μια εκ των υστέρων παραίτησή σας, το μόνο που αποδεικνύει, είναι ότι υπήρξατε τόσα χρόνια οι τροφοδότες της φαυλότητας και του Καραγκιοζισμού που χαρακτήριζε, και δυστυχώς ακόμα χαρακτηρίζει την πολιτική ζωή του τόπου! Εμένα αν με θέλετε, θα με βρείτε σύμμαχο σε προτάσεις δημιουργίας, κι όχι καταστροφής, σε προτάσεις αναδόμησης κι όχι αποδόμησης της Χώρας!

Υπό τη συνεχή επιτήρηση της τρόικας, η Ελλάδα πρέπει να επιτυγχάνει πρωτογενή πλεονάσματα και να εφαρμόσει τις διαρθρωτικές αλλαγές , Του Σωτηρη Nικα

Η περίοδος της... θεωρητικής προώθησης των διαρθρωτικών και δημοσιονομικών μεταρρυθμίσεων τέλειωσε. Μετά τη συμφωνία για «κούρεμα» της αξίας των ελληνικών ομολόγων κατά 50%, η κυβέρνηση καλείται πλέον να επιτύχει πρωτογενή πλεονάσματα της τάξης των 9 δισ. ευρώ ετησίως για να εξασφαλίσει την ομαλή λειτουργία του κράτους και ταυτόχρονα να εφαρμόσει άμεσα όλες τις διαρθρωτικές παρεμβάσεις που θα βοηθήσουν στην ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας. Ενδεικτικές του ότι δεν υπάρχει περιθώριο να ξεφύγει κανείς είναι δύο εξελίξεις:

1. Η σύνοδος κορυφής συμπεριέλαβε στο κείμενο των συμπερασμάτων της, την έλευση και μόνιμη εγκατάσταση στην Αθήνα επιπλέον στελεχών της τρόικας. Ρόλος τους θα είναι να ελέγχουν την πιστή εφαρμογή των Μνημονίου και Μεσοπρόθεσμου και να παρεμβαίνουν συμβουλευτικά όταν οι υπουργοί και οι άλλοι παράγοντες της Δημόσιας Διοίκησης δεν εφαρμόζουν τα συμφωνηθέντα. Προτεραιότητά τους, η αναμόρφωση της Δημόσιας Διοίκησης, η φορολογική και δημοσιονομική μεταρρύθμιση, καθώς και οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις.

2. Είναι γνωστό ότι στον τελευταίο έλεγχο της τρόικας δεν καθορίστηκαν μέτρα ύψους 8,2 δισ. ευρώ που θα ληφθούν για το 2013 και το 2014. Η τρόικα έδωσε 2-3 μήνες περιθώριο στο υπουργείο Οικονομικών να εντοπίσει αυτά τα μέτρα, με μια σαφή εντολή. Τα 8,2 δισ. ευρώ να προέλθουν μόνο από το σκέλος των δαπανών και μάλιστα όχι από οριζόντιες περικοπές, αλλά στοχευμένες διαρθρωτικές παρεμβάσεις.

Ο κ. Ευ. Βενιζέλος παραδέχθηκε χθες ότι δεν υπάρχουν περιθώρια να μην εφαρμοστούν τα όσα έχουν ψηφιστεί και διαβεβαίωσε ότι στην περίπτωση που γίνουν πράξη όσα νομοθετήθηκαν με το τελευταίο πολυνομοσχέδιο, τότε δεν θα απαιτηθούν νέα μέτρα. Ωστόσο, το πρόγραμμα που προβλέπεται να εφαρμοστεί, ούτως ή άλλως διατηρεί και ίσως επιτείνει την πολιτική λιτότητας που έχει ξεκινήσει τον τελευταίο ενάμιση χρόνο.

Οι δαπάνες του κράτους θα πρέπει να περιοριστούν σημαντικά, ενώ τα έσοδα θα πρέπει να αυξηθούν. Είναι ενδεικτικό ότι για να κατορθώσει η Ελλάδα να έχει χρέος 120% του ΑΕΠ το 2020, θα πρέπει εκτός από το «κούρεμα» των ελληνικών ομολόγων να επιτυγχάνει πρωτογενή πλεονάσματα από 3 δισ. ευρώ (το 2012) έως 11,8 δισ. (το 2020). Μάλιστα, από το 2014 και μετά -που θα είναι θεωρητικά και η τελευταία χρονιά χρηματοδότησης της Ελλάδας από την Ευρωζώνη- το πρωτογενές πλεόνασμα του προϋπολογισμού θα πρέπει να ξεπερνά τα 10 δισ. ευρώ. Δηλαδή, τα έσοδα του κράτους να είναι κατά 10 δισ. ευρώ περισσότερα από τις δαπάνες του, όταν φέτος που έχουν εφαρμοστεί όλα αυτά τα σκληρά φορολογικά μέτρα και οι περικοπές δαπανών, τα έξοδα του Δημοσίου εκτιμάται ότι θα είναι λιγότερα από τα έσοδά του, κατά περίπου 5 δισ. ευρώ. Από τη σύγκριση αυτή αντιλαμβάνεται κανείς το μέγεθος της δημοσιονομικής προσαρμογής που πρέπει να επιτευχθεί τα επόμενα 9 χρόνια.

Για να γίνει πραγματικότητα η αλλαγή αυτή, αναμένεται να συνεχιστούν οι δραστικές περικοπές των κρατικών δαπανών. Στο επίκεντρο θα βρεθεί το «κλείσιμο» των δημόσιων φορέων, οι περαιτέρω περικοπές των κοινωνικών παροχών, η εκτεταμένη χρήση του θεσμού της εργασιακής εφεδρείας κ.λπ.

Αυτή τη φορά, όμως, περιθώρια ελιγμών δεν θα υπάρχουν, αφού η τρόικα θα βρίσκεται σε μόνιμη βάση στην Αθήνα. «Πρέπει η παρουσία τους να είναι τακτική, συνεχής, να μη δημιουργεί προβλήματα επικοινωνιακού χαρακτήρα, τα οποία νομίζω ότι μας αδικούν όλους», υποστήριξε ο κ. Βενιζέλος και πρόσθεσε πως «όλοι οι άλλοι βοηθούν και συμβουλεύουν ώστε να είναι αποτελεσματική η εφαρμογή του προγράμματος».

Επί της ουσίας, η μόνιμη παρουσία της τρόικας στην Αθήνα, θα αποτελέσει τη δικλίδα ασφαλείας που ζητεί η Ευρωζώνη για να παράσχει τη νέα οικονομική βοήθεια στην Ελλάδα, αφού τα στελέχη θα ελέγχουν την εφαρμογή των μέτρων και την επίτευξη των στόχων που προαναφέρθηκαν. Στην περίπτωση που η Ελλάδα δεν καταφέρει να ανταποκριθεί στους στόχους αυτούς, τότε με μαθηματική ακρίβεια οι παραδοχές για την εξέλιξη των μεγεθών της ελληνικής οικονομίας θα διαψευστούν και πάλι, με αποτέλεσμα να χρειάζεται ένα νέο «κούρεμα» που αυτή τη φορά θα αφορά τα δάνεια της χώρας από την Ευρωζώνη και το ΔΝΤ.

Μόνο το «κούρεμα» κάθε άλλο παρά διασφαλίζει τη βιωσιμότητα του χρέους, εκτιμά η «Δράση»

Περίεργο χιούμορ οι δηλώσεις Παπανδρέου!

Μόνο το «κούρεμα» κάθε άλλο παρά διασφαλίζει τη βιωσιμότητα του χρέους, εκτιμά η «Δράση»!

«Εκπλήσσει το χιούμορ του πρωθυπουργού και του υπουργού οικονομικών που δηλώνουν ευτυχείς με την κατά 50% πτώχευση της Ελλάδας» δηλώνει η Δράση για τα αποτελέσματα της Συνόδου.

«Η Ελλάδα ως χώρα και οι έλληνες φυσικά πρόσωπα και επιχειρήσεις θα αγωνίζονται τα επόμενα 10-20 χρόνια να αποβάλλουν το στίγμα της αφερεγγυότητας. Η χρηματοδότηση της Ελλάδας, των τραπεζών και των επιχειρήσεων της θα δυσκολευτεί αφάνταστα.»

Κατά τη Δράση, ο στόχος μείωσης του λόγου του δημοσίου χρέους προς το ΑΕΠ σε 120% το 2020 κάθε άλλο παρά διασφαλίζει τη βιωσιμότητα του χρέους.

«Τη βιωσιμότητα του χρέους θα εξασφαλίσει η επίτευξη σημαντικού πρωτογενούς πλεονάσματος. Για να γίνει αυτό απαιτείται η δραστική μείωση των κρατικών δαπανών, η αναβάθμιση της δημόσιας διοίκησης και η μαζική πώληση ανενεργών περιουσιακών στοιχείων του Δημοσίου.» 

Τα πιο πάνω όμως, αν τα είχε κάνει η κυβέρνηση τα τελευταία δύο χρόνια, δεν θα χρειαζόταν να ζητήσουμε τη διαγραφή του 50% των υποχρεώσεων μας.

Τέλος, σημειώνει την ανάγκη η κυβέρνηση να αντικατασταθεί με μια νέα με στήριξη από την παρούσα Βουλή και, κατά κύριο λόγο, από τη σημερινή κοινοβουλευτική πλειοψηφία.

«Αν η κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί θα πρέπει αναγκαστικώς να οδηγηθεί η Ελλάδα σε εκλογές» καταλήγει.

Σε ποιο ποσοστό πρέπει να ψαλιδιστεί το Ελληνικό Δημόσιο Χρέος? του Vpower

Μεγάλη κουβέντα, και πολύς ο προβληματισμός σχετικά με το ποσοστό αναδιάρθρωσης του Ελληνικού Δημόσιου Χρέους. Οι ανακρίβειες δε ακόμα περισσότερες μιας και μεγάλο ποσοστό συμπολιτών μας νομίζει ανοήτως ότι σε αυτό το ποσοστό που θα ανακοινωθεί, θα αναπροσαρμοστεί ο μισθός του. 

Τι μας συμφέρει? μα φυσικά το μέγιστο δυνατόν ψαλίδισμα που θα εξασφάλιζε τη μη κήρυξη πιστωτικού γεγονότος τι άλλο θα μπορούσε να συμφέρει όχι μόνον εμάς, αλλά οποιονδήποτε δανειστή?

Το ερώτημα όμως δεν είναι αυτό γι'αυτούς που αποφασίζουν, αυτό που δεν ξέρουν αν και θα θελαν πολύ να γνωρίζουν, είναι το ποσοστό που θα εξυπηρετούσε τρεις και όχι έναν, στόχους.

α) Την βιωσιμότητα του Ελληνικού Δημοσίου Χρέους

β) Την μη κήρυξη πιστωτικού γεγονότος

γ) Την όσο το δυνατόν μικρότερη επιβάρυνση των πιστωτικών τους ιδρυμάτων που κατέχουν τα φαρμακερά και σαφώς αναξιόπιστα Ελληνικά Ομόλογα.

Επειδή όμως πολλοί φοβούνται ( μεταξύ αυτών και εγώ ) ότι δεν υπάρχει ποσοστό που να εξασφαλίζει την επίτευξη και των 3 αυτών στόχων, γι' αυτό παρατηρείται αυτή η αδυναμία λήψης αποφάσεων, δεδομένου ότι δεν ξέρουν προς ποια κατεύθυνση θα πρέπει να γέρνει η λύση. Οι μεν Γερμανοί βρίσκονται σε πλεονεκτική θέση έναντι των Γάλλων αφού τα κατάφεραν και ξεφορτώθηκαν το μεγαλύτερο μέρος των ομολόγων που κρατούσαν, και γι' αυτό φυσικά δεν συμβιβάζονται με καμιά λύση μικρότερη του 50%. Οι δε Γάλλοι φυσικά δεν επέδειξαν την ίδια βιασύνη και κινδυνεύουν να πληρώσουν τα περισσότερα από κάθε άλλο παίκτη της σκακιέρας, ενώ οι υπόλοιποι απλά περιμένουν, πετώντας που και που δηλώσεις-πυροτεχνήματα, την έκβαση της μάχης των γιγάντων.

Στην παρούσα φάση δηλαδή, μας συμφέρουν οι Γερμανικές απόψεις, από την Γαλλική σιωπή αλλά αυτό να μην το δένουμε και κόμπο. Οι Γερμανοί απλά θέλουν μια Ελλάδα που θα αποδειχθεί το νέο επενδυτικό Ελντοράντο τους, και γι αυτό θέλουν όσο το δυνατόν μικρότερο Δημόσιο Χρέος, που θα κάνει δυνατή τη μέγιστη φορολογική τους ασυλία στο μέλλον. Αυτός είναι άλλωστε κι ο λόγος που επιμένουν για τη μείωση του Κράτους, και τη δημοσιονομική ισορροπία των οικονομικών του Κράτους. 

Φυσικά αυτό δεν με ξενίζει προσωπικά καθόλου, δεδομένου ότι κι εγώ βαρέθηκα τη φαυλότητα του παρόντος σούργελου που καταχρηστικά και εντελώς παράλογα ονομάζουμε Ελληνικό Κράτος ( από που κι ως πού Ελληνικό? από που κι ως πού Κράτος?) και ως εκεί θεωρώ τις επιδιώξεις των Γερμανών όχι μόνο βολικές για την Χώρα μου, αλλά και περισσότερο αντιπροσωπευτικές των δικών μου απόψεων, από τις επιδιώξεις της Ελληνικής Κυβέρνησης την οποία θεωρώ το ίδιο ανάξια με κάθε άλλη προηγούμενη. Αυτό όμως με κάνει να διαφωνώ μαζί τους, είναι η προσπάθειά τους να ενταχθούν σε ειδικό καθεστώς προνομιακής φορολογικής ασυλίας. Θεωρώ δηλαδή ότι οι επενδύσεις στη Χώρα θα πρέπει να γίνουν κάτω από το ίδιο καθεστώς για όλους ανεξαρτήτως προέλευσης η ύψους της επένδυσης, η κλάδου πραγματοποίησης της επένδυσης αλλιώς πιστεύω οτι η Κυβέρνηση θα πρέπει να λογοδοτήσει στη Δικαιοσύνη, αν αυτή η ίση μεταχείριση δεν θεσμοθετηθεί χωρίς εξεραίσεις. 

Γιατί η χρεοκοπία δεν είναι λύση για την Χώρα μας 2 - Vpower

  Ο Ελληνικός Λαός, πολλές φορές στη νεώτερη του Ιστορία, οδηγήθηκε από Χίμαιρες, εκβιάστηκε από ψευτοδιλήμματα, πλανήθηκε από απατηλές και παράλογες υποσχέσεις.

  

    Αυτό συμβαίνει περισσότερο έντονα και με συχνότητα σχεδόν καθημερινή τα τελευταία 2 χρόνια από την παρούσα Κυβέρνηση, η οποία προσπαθεί ματαίως φυσικά να χωρέσει 2 καρπούζια κάτω από την ίδια μασχάλη. Τα καρπούζια φυσικά αυτά είναι οι απαιτήσεις των δανειστών μας από τη μια, και οι απαιτήσεις του κομματικοποιημένου Κράτους που αποτελεί και την εκλογική της βάση. 

   Διαβάζοντας πρόσφατα τα απομνημονεύματα του Τσόρτσιλ, με πολύ ενδιαφέρον εντόπισα ένα ανάλογο παράδειγμα από την Βρεταννική πολιτική Ιστορία, όπου ο μεγάλος αυτός πολιτικός λέει χαρακτηριστικά για τον προκάτοχό του, Νέβιλ Τσάμπερλεν ότι υπογράφοντας την συμφωνία του Μονάχου (1938), προσπάθησε να καταφέρει και να κατευνάσει τον Χίτλερ και να εμφανισθεί ως ειρηνοποιός Πρωθυπουργός στην εκλογική του βάση, και παραδέχθηκε ουσιαστικά και εντελώς ανόητα, ότι προτιμά να χάσει ένα πόλεμο, παρά να χάσει μια εκλογική μάχη.

  Φοβάμαι ότι και στη Χώρα μας σήμερα υπάρχουν πολιτικές δυνάμεις που κινούνται με εφαλτήριο την ίδια ανοησία. Προτιμούν δηλαδή να χρεοκοπήσει η Χώρα, να απεμποληθεί το μέλλον των νέων, να χαθεί κάθε προοπτική με σκοπό αποκλειστικό τους, να γίνουν λαοφιλείς. 

   Οι δυνάμεις αυτές δεν παραδέχονται φυσικά ότι τόσο προδοτικά και συνάμα ανόητα σκέπτονται, κι όταν τους ζητά κανείς την εικόνα της εφαρμογής των προτάσεών τους, απαντούν με θολά παραδείγματα, με απροσδιοριστίες, με ασαφή επιχειρήματα, που σκοπό τους δεν έχουν να αποδείξουν την εφαρμοσιμότητα των προτάσεών τους αλλά το ότι δήθεν αγωνίζονται για το κοινό καλό.

   Τα παραδείγματα χιλιάδες και όσοι ασχολείστε με το διαδίκτυο πιστεύω ότι αντιλαμβάνεστε απόλυτα ότι αν ο σκοπός μου δεν ήταν η αληθινή αποτύπωση της πραγματικότητας (όπως εγώ την καταλαβαίνω) αλλά απλώς το να πω στον συμπολίτη μου αυτά που θέλει να ακούει, θα ανήκα κι εγώ στο πολυπληθές στρατόπεδο των τσαρλατάνων, συνομοσιολόγων - χρεοκοπολόγων που βρίθουν παντού στις μέρες μας.

    Η χρεοκοπία δεν είναι λύση για την Χώρα μας για 2 λόγους:

1) Γιατί δεν είμαστε ικανοί να ισοσκελίσουμε τους προϋπολογισμούς μας ( δηλαδή αφου ποτέ μεχρι τώρα ΔΕΝ ΕΙΧΑΜΕ ΠΟΤΕ ΜΑΣ ΚΡΑΤΟΣ ΙΚΑΝΟ ΝΑ ΕΙΣΠΡΑΞΕΙ ΟΣΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΝΕΟΥ ΔΑΝΕΙΣΜΟΥ ΤΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΑ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ ΙΚΑΝΟΥΣ ΝΑ ΤΟ ΠΕΤΥΧΟΥΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΤΟΧΟ ΣΕ ΜΙΑ ΜΟΛΙΣ ΜΕΡΑ? ) 

Απλούστερα διατυπωμένο θα μπορούσα να το πω ως εξής: Αν σήμερα καταφέρναμε να έχουμε ένα Κράτος που είναι ικανό από τις εισπράξεις του να πληρώσει όλες τις ανάγκες του (εκτός των δανειακών του υποχρεώσεων) δεν θα υπήρχε κρίση. Γιατί μια χρεοκοπία πρέπει να πιστεύω ότι ως δια μαγείας θα κάνει το Κράτος ικανό να πετύχει στόχους που δεν κατάφερε να πετύχει ποτέ του μέχρι τώρα?

2) Γιατί δεν έχουμε ως Λαός τη συλλογικότητα, την παιδεία, την αγάπη για την Πατρίδα που απαιτούνται ώστε για πολλά χρόνια να αντέξουμε εκτός του Παγκόσμιου Τραπεζικού Συστήματος, εκτός του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου, εκτός της Ε.Ε.

Δηλαδή στην πράξη χρεοκοπία δεν σημαίνει ούτε να γυρίσουμε οικονομικά στο '80  ούτε στο '60 αλλά στο '40. Βλέπετε τις δεκαετίες του '60 & '80 δεν είχαμε πιστοληπτική ικανότητα μηδέν..... 

Το 1942 το νόμισμα που τύπωνε το Κράτος, δεν είχε καμιά απολύτως αξία, γιατί απλούστατα δεν αντιπροσώπευε καμιά αληθινή και υπαρκτή αξία. Αυτή θα είναι και η Νέα Δραχμή και αυτή την αξία θα 'χει. Δηλαδή για αρκετά χρόνια μετά την κήρυξη της χρεοκοπίας ουσιαστικά θα τυπώνουμε νόμισμα ανύπαρκτης αξίας, που δεν θα είναι παρα αέρας κοπανιστός, αφού ούτε εντός της Χώρας μας δεν θα την αποδεχόμαστε.

Στην πράξη βέβαια κάθε μπακάλης, κάθε μανάβης, κάθε έμπορος γενικότερα θα έχει (στο υποθετικό σενάριο της μονομερούς διαγραφής του Ελληνικού Χρέους) 2 καταστήματα. Το ένα θα είναι το κατάστημα δραχμής που θα είναι η βιτρίνα και θα περιέχει μόνο το 10% των εμπορευμάτων του, το κρυφό θα περιέχει τη μάζα των υπολοίπων που θα είναι το ευρώ-κατάστημα στο οποίο θα πουλάει μόνο σε €. Δηλαδή στα μεγάλα αστικά κέντρα θα τρώνε μόνο όσοι φορούν στολή, (αφού θα αγοράζουν σε δραχμές, μιας κι ο έμπορος θα φοβάται αυτούς να μην τους δώσει) κι ο κοσμάκης μόνο που θα μπορεί να πληρώνει σε € που είχε φυλαγμένα στο σεντούκι, (και πιστέψτε με υπάρχουν πολλοί που από τώρα τα φυλάνε) . Στα χέρια δηλαδή του απλού Λαού το νέο νόμισμα δεν θα έχει καμιά αξία λόγω κερδοσκοπίας και μαυραγοριτών.

Αυτά τα φαινόμενα έζησε η Αργεντινή, που δεν άλλαξε νόμισμα, και δεν υπήρχε τόσο πολύ συνάλλαγμα στα σπίτια των πολιτών της, σκεφτείτε πόσο ευκολότερα θα αναπτυχθούν εδώ. Μόνο ο χρυσός και το € θα περνάνε αν κόψουμε νέο νόμισμα, κι όσοι ποντάρετε στην εξάλειψη του φαινομένου, από την Αστυνομία, δεν έχετε παρά να θυμηθείτε πόσο έντεχνα η Ελληνική Αστυνομία προσποιούνταν ότι δεν υπάρχει παράνομος τζόγος, σε μια Ελλάδα που είχε φρουτάκια, μέχρι και στα κομμωτήρια.

Με πιο  απλά λόγια, δεν μπορούμε μέσω χρεοκοπίας να σωθούμε, γιατί δεν έχουμε ούτε την αποφασιστικότητα, ούτε την παιδεία, ούτε την συλλογικότητα που θα απαιτούσε μια τόσο δραστική και εξόχως αποτελεσματική λύση.

περισσότερα - στο -----> http://greekreview.blogspot.com/2011/09/vpower_28.html

Για την Ιστορία και τα παιδιά μας - Tου Nικου Γ. Ξυδακη

Οι κλιμακούμενες απαιτήσεις της τρόικας ωθούν την παραπαίουσα κυβέρνηση πέραν των ορίων αντοχής της, και τη χώρα προς τις εκλογές ή άλλες πολιτικές εξελίξεις, ακριβώς δύο χρόνια από την ανάληψη της εξουσίας από το ΠΑΣΟΚ, υπό τον Γ.Α. Παπανδρέου. Ηταν τα κρισιμότερα χρόνια της μεταπολιτευτικής περιόδου και πρελούδιο για πολύ δύσκολους καιρούς. Η Ελλάδα βρίσκεται σε πτώση και μαρασμό, οι Ελληνες πλήττονται από κατάθλιψη και φοβία, περισσότερο κι από τη βίαιη, απότομη φτωχοποίηση.

 Τα δύο αυτά γεγονότα, ο μαρασμός και η διακυβέρνηση, συνδέονται, όχι μονοσήμαντα, αλλά συνδέονται. Και προφανώς η εύκολη οδός ανακούφισης από τον πόνο και τον φόβο των επερχομένων, θα ήταν η άμεση εξεύρεση υπευθύνων, ενόχων και αποδιοπομπαίων τράγων. Ομως όχι, η εύκολη οδός, το κυνήγι ενόχων και μαγισσών, θα ήταν επώδυνη οδός, ενδεχομένως με κόστος πολύ βαρύτερο από το όφελος της ανακούφισης.

Αυτό που προέχει σήμερα είναι να αντιληφθούμε ότι δεν κινδυνεύουμε μόνο από τη βίαιη υποτίμηση του ιδιωτικού και δημόσιου πλούτου, δεν κινδυνεύουμε από τη φτώχεια - αυτά έχουν ήδη συντελεσθεί και συντελούνται, χωρίς να μπορούμε να επηρεάσουμε άμεσα την τροπή τους. Πολύ περισσότερο κινδυνεύουμε από την απώλεια του φρονήματος, την απώλεια της εθνικής κυριαρχίας, την απώλεια της αξιοπρέπειας, ατομικής και συλλογικής, τη ρήξη της κοινωνική συνοχής, το ξεκούρδισμα των κρατικών λειτουργιών.

Η βίαιη υποβάθμιση εισοδημάτων και περιουσιών σοκάρει τόσο πολύ, που χάνουμε από την όρασή μας τους κινδύνους αποσάθρωσης του κοινωνικού οικοδομήματος, εξαιτίας της περικοπής πόρων και της κλιμακούμενης κόπωσης και αδράνειας των κρατικών μηχανισμών. Το πολλαπλασιαζόμενο κοινό έγκλημα, η γκετοποίηση εκτεταμένων ζωνών της Αθήνας, η εγκατάλειψη των αναπήρων και των μειονεκτούντων από το συρρικνούμενο κοινωνικό κράτος, η μαζική εξάπλωση επαιτών, ρακοσυλλεκτών και αστέγων, είναι τα ανησυχητικά σημάδια που πρέπει να αξιολογήσουν οι Ελληνες πολίτες. Και να αποφασίσουν: θα πορευτούν στο εξής φτωχοί, αλλά με αξιοπρέπεια, με αυτοσεβασμό, με οργάνωση κοινωνίας, με ρυθμό βίου.

 Και να δράσουν αναλόγως, για να προστατέψουν πολύτιμες πολιτισμικές κατακτήσεις, αυτές που έως τώρα φάνταζαν αυτονόητες: να περπατάει ασφαλής στη γειτονιά του ο γέροντας, να λειτουργούν οι συγκοινωνίες, το νοσοκομείο, το λιμάνι, το σχολείο, η αποκομιδή απορριμμάτων. Δεν είναι αυτονόητο ότι θα λειτουργούν ευτάκτως όλα αυτά, εφόσον αδιαφορήσουν ή στασιάσουν οι εργαζόμενοι, αν ο καθείς στραφεί στον εαυτό του και στην κατατονία του, αν κυριαρχήσουν η μνησικακία, η πίκρα, ο τομαρισμός και η εμφύλια τυφλότης.

Ναι, βεβαίως, κάθε νοικοκυριό συγκροτεί τις στρατηγικές της επιβίωσής του, αλλά μαζί με την ατομική διάσωση έχουμε καθήκον να αναπτύξουμε πάραυτα στρατηγικές διάσωσης του δημόσιου χώρου, του δημοκρατικού κράτους, των θεσμών, των θεμελίων του και των λειτουργιών του. Εχουμε καθήκον να επιζήσουμε με αξιοπρέπεια, το χρωστάμε στην ιστορία μας και στα παιδιά μας.

Περί άρνησης πληρωμής του χρέους , και λοιπούς λεονταρισμούς που ακούγονται τελευταία... του Vpower

Είδα τα ντοκιμαντέρ του εξάντα που σε δύο μέρη εξιστορούν την χρεοκοπία της Αργεντινής, ζούσα στο Husavik της Ισλανδίας το 2008 , έτος κατά τα οποίο συνέβη η χρεοκοπία της Χώρας, και έχω διαβάσει αμέτρητα άρθρα υπέρ και κατά της Ελληνικής χρεοκοπίας, και από την εμπειρία που συνέλεξα είμαι σε θέση να σας πω τα εξής:

Το αν μας συμφέρει να κηρύξουμε χρεοκοπία και να προχωρήσουμε σε στάση πληρωμών και διαγραφή του Δημοσίου χρέους της Χώρας, δεν είναι κάτι που μπορείτε να το κρίνετε με βάση τα οικονομοτεχνικά κριτήρια, αλλά αποκλειστικά και μόνο με το εξής κριτήριο. Έχουμε πολιτική ηγεσία που θα είναι σε θέση να διαχειριστεί μια τόσο κρίσιμη κατάσταση, είμαστε ικανοί να στηρίξουμε μια Κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας, χωρίς να αφήνουμε τους αργυρώνητους δημοσιογράφους να την εκβιάζουν με την επιτυχία της επιρροής τους πάνω μας? 

 Μόνο αυτό είναι το κριτήριο που θα δείξει με ακρίβεια τι μας συμφέρει. Και άλλες φορές η Ελλάδα κήρυξε πτώχευση, αλλά κάτω από την πίεση που σας περιέγραψα, η Ελλάδα βρέθηκε και πτωχευμένη, και εξακολούθησε να είναι υπερχρεωμένη αφού ξανα αναγνώρισε τις παλιές της οφειλές.  

Σε περίπτωση χρεοκοπίας η Ελλάδα θα βρεθεί μπροστά σε μια νέα κατάσταση που σε πολλά θέματα θα είναι αρνητική και σε άλλα θετική σε σχέση με την σημερινή κατάσταση. Για παράδειγμα, το εισαγωγικό εμπόριο θα εκμηδενιστεί για ένα διάστημα, θα υπάρξει υπερπληθωρισμός, μεγάλο μέρος του Λαού θα αντιμετωπίσει το φάσμα της πείνας, και πρακτικά κάθε επιχείρηση ξένων συμφερόντων θα κλείσει , η όπως όπως θα εγκαταληφθεί.

Το πόσο όλα αυτά θα τα βιώσει η Χώρα έντονα η όχι εξαρτάται αποκλειστικά από το πόσο ικανή, οργανωμένη και ανθεκτική στις πιέσεις των συμφερόντων θα αποδειχθεί η Κυβέρνηση που θα αναλάβει το τιτάνιο αυτό έργο και τίποτε άλλο δεν θα παίξει κανένα ρόλο. 

Από την άλλη η Ελλάδα θα βρεθεί με 2 νομίσματα, που το ένα θα υποσκάπτει το άλλο, δηλαδή ένα σωρό ευρώ που υπάρχουν ως ρευστό στην Χώρα θα διαπραγματεύονται σε τριπλάσια τιμή από αυτή που θα ανακοινώσει επίσημα η Κυβέρνηση, ενώ οι έμποροι θα προτιμούν να μη σου πουλήσουν τίποτε, αν δεν τους πληρώσεις με ευρώ. Δηλαδή ουσιαστικά θα είναι αδύνατο να ελεγχθεί το νέο νόμισμα και η αξία του θα καταστεί πρακτικά μηδενική δεδομένου ότι η αγορά πρακτικά θα προσποιείται ότι το νέο νόμισμα δεν υπάρχει καν. Ακόμη και το € θα υποφέρει και αυτό από τον μαυραγοριτισμό και τον επακόλουθο τεράστιο εσωτερικό πληθωρισμό που θα ενσκήψει στη Χώρα.

Η κατάσταση αυτή πρακτικά θα δημιουργήσει 2 τάσεις στην τότε Κυβέρνηση:

1) την ολοκληρωτική - δικτατορική τάση που θα υποστηρίζουν οι περισσότεροι (λόγω απόγνωσης), η οποία θα υποστηρίζει την πάταξη με κάθε κόστος των φαινομένων άρνησης των εμπορικών συναλλαγών στο νέο νόμισμα, την απαγόρευση του € ουσιαστικά εντός της Χώρας (ώστε αυτό να μην σαμποτάρει το νέο νόμισμα), με αποτέλεσμα ένα κυνήγι μαγισσών.

2) την πιο ήπια αντιμετώπιση, με τη δημιουργία αγορών τροφίμων που θα ελέγχονται οι τιμές και οι συναλλαγές από το Κράτος, δηλαδή ουσιαστικά την αποθέωση του Κρατικού παρεμβατισμού στην αγορά, αφού πρακτικά το Κράτος θα ανταγωνίζεται τις ιδιωτικές επιχειρήσεις.

Και οι δυο αυτοί τρόποι θα αποδειχθούν φυσικά αναποτελεσματικοί, λόγω πολλών παραγόντων με κυριότερο την διαφθορά του Κρατικού μηχανισμού, γεγονός που θα οδηγήσει σε ξεσπάσματα βίας, σε κατρακύλισμα του Κράτους προς τον ολοκληρωτισμό, σε τέτοιο βαθμό που το καθεστώς της Χούντας '67-'74 θα φαντάζει όαση Δημοκρατίας. Η εγκληματικότητα που ήδη είναι υψηλή, θα γίνει πρακτικά αμέτρητη και τα θύματα θα ανέρχονται σε πολλές χιλιάδες. 

Από την άλλη η Χώρα θα έχει την δυνατότητα χάρη στην κοπή του νέου νομίσματος, να ακολουθήσει το δικό της πλάνο ανάπτυξης, αλλά και εδώ θα αποτύχει για 2 λόγους:

1) Επειδή το νέο αυτό νόμισμα πρακτικά δεν θα υπάρχει, η για να το πω με πιο απλά λόγια, με όσα κι αν επιδοτηθείς με το νέο νόμισμα δεν θα είσαι σε θέση να φτιάξεις επιχείρηση.

2) Επειδή είναι παράδοση πια στη Χώρα μας να στήνουμε επιχειρήσεις με σκοπό τα κέρδη από τις υπερτιμολογήσεις και όχι τα παραγωγικά κέρδη (δηλαδή ακόμη κι αν καταφέρει η Ελλάδα να δώσει κάποια αξία στο νέο της νόμισμα, πάλι δεν θα αναπτυχθεί λόγω διαφθοράς).

Επιλογικά θα σας έλεγα το εξής:

Η Ισλανδία χρεοκόπησε, και δεν πείνασε, αλλά με 5.000 Ισλανδικές κορώνες αγόραζα στο Husavik ένα πουλόβερ north 66 και με τα ίδια περίπου θα το αγοράσω και τώρα - αν πάω εκεί. Η Αργεντινή όμως που έρχεται περισσότερο κοντά μας σε επίπεδο νοοτροπίας , αλλά και μεγεθών υπέφερε, πείνασε, και έφτασε στο σημείο να φτιάξει ένα νέο ναρκωτικό - το πάκο - με σκοπό να εξολοθρευτούν όσοι της περίσσευαν! Προσέχετε αυτό, πείνασε η Χώρα που αριθμεί 22.000.000 κατοίκους, και παράγει τρόφιμα αρκετά για την σίτιση  300.000.000 ανθρώπων! Και όλα αυτά πέρασε έχοντας ως ηγέτη της τον Κιρσνερ και όχι αυτούς που ήταν καλοί στο να κερδίζουν ξεπουλώντας τον Λαό της. Εμείς προς το παρόν έχουμε αυτούς που μας έφεραν εδώ να Κυβερνούν, να αντιπολιτεύονται και να διαμορφώνουν την κοινή γνώμη της Χώρας, και γι'αυτό οι κακουχίες της Αργεντινής αποτελούν το αισιόδοξο σενάριο της χρεοκοπίας μας . Να το θυμάστε αυτό όσοι αβασάνιστα υιοθετείτε τα σενάρια χρεοκοπίας της Χώρας μας.

Ας κάνουν στην άκρη... - Tου Αλεξη Παπαχελα , Καθημερινή

Η χώρα βρίσκεται σε μια πολύ κρίσιμη περίοδο. Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει κυριολεκτικά τι θα μας ξημερώσει. Οι άνθρωποι που τη διοικούν θα κληθούν να πάρουν σημαντικές αποφάσεις για πρωτόγνωρα ζητήματα και ενδεχομένως σε συνθήκες κρίσης. Οσο ασύλληπτη και αν είναι η ευκολία με την οποία οι πολιτικοί αναφέρονται στην «ελεγχόμενη χρεοκοπία», δεν μπορεί να μην καταλαβαίνουν τα τεχνικά, πολιτικά, κοινωνικά κ.ά. προβλήματα μιας τέτοιας λύσης. Να ήταν όμως μόνο αυτό...

Η χώρα πρέπει να αλλάξει πολύ γρήγορα το σύστημα με το οποίο διοικούνται τα νοσοκομεία, τα πανεπιστήμια, τα κρατικά λογιστήρια και πολλά άλλα. Ποιο είναι το πρόβλημα τώρα; Πρώτα απ’ όλα ότι δεν υπάρχει ραχοκοκαλιά σοβαρού κράτους. Εξαφανίσθηκαν προ πολλού εκείνοι οι περίφημοι γενικοί διευθυντές οι οποίοι έπαιζαν τα θέματα στα δάχτυλα και έχαιραν σεβασμού, ασχέτως πολιτικών πεποιθήσεων. Σήμερα, στην κορυφή του κράτους έχει φτάσει η μάζα που μπήκε από το παράθυρο, ανέβηκε με κομματικά κριτήρια και στηρίχθηκε στη συναλλαγή και τον συνδικαλισμό. Ναι, βεβαίως υπάρχουν σε κάθε υπουργείο ελάχιστοι υπάλληλοι που το κρατάνε. Αλλά και από αυτούς είναι ακόμη πιο ελάχιστοι όσοι μπορούν να σταθούν τεχνοκρατικά ή, ακόμη περισσότερο, να αποδειχθούν επαρκείς σε μια επαφή με τους ανθρώπους της Ε.Ε.

Αυτή η αναπηρία είναι πολύ μεγάλη και θα πάρει χρόνια να διορθωθεί. Μέχρι τότε, είναι ανάγκη να αποβάλουμε κάθε ψευτοπατριωτικό κόμπλεξ και να εκμεταλλευθούμε, όσο και όπως μπορούμε, την τεχνογνωσία που θέλουν να μας δώσουν οι ξένοι. Δεν θέλουν να μας κλέψουν. Κλέψαμε μόνοι μας τους εαυτούς μας από κάθε ευκαιρία που είχαμε να φτιάξουμε μια ευρωπαϊκή χώρα με τα κοινοτικά κονδύλια των περασμένων δεκαετιών.

Στην παρούσα όμως συγκυρία δεν βοηθάει και το τραγικό επίπεδο των πολιτικών, οι οποίοι στελεχώνουν κρίσιμες κυβερνητικές θέσεις, είτε επί ΠΑΣΟΚ είτε επί Ν.Δ. Οι περισσότεροι είναι επαγγελματίες της πολιτικής. Ξέρουν να χειρισθούν δημοσιογράφους, κομματικά στελέχη, συνδικαλιστές και κάπου εκεί τελειώνουν οι γνώσεις τους... Οταν κάποιος τους προτείνει να προσλάβουν έναν ειδικό ως συνεργάτη ή –ακόμη χειρότερα– να αναλάβει την κυβερνητική θέση ένας έμπειρος άνθρωπος της αγοράς, η απάντηση είναι προβλέψιμη: «Μα, αυτός δεν ξέρει από πολιτική». Υπέροχα λοιπόν. Αυτοί που ξέρουν από πολιτική μάς έφτασαν έως εδώ και τώρα δεν ξέρουν τι να κάνουν. Απλή λύση; Να κάνουν για λίγο στην άκρη, να βρουν όσους ξέρουν από πρακτικές λύσεις για να «βγάλουν το φίδι από την τρύπα» και μετά βλέπουμε. Η Ελλάδα διαθέτει πληθώρα ικανών ανθρώπων εντός και εκτός συνόρων που μπορούν να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και να συνεργασθούν με τους λίγους πολιτικούς οι οποίοι έχουν αποδείξει ότι έχουν τα προσόντα που θα απαιτούσε μια θέση στον ιδιωτικό τομέα. Και καλό θα ήταν να μη διυλίζουν και αυτοί τον κώνωπα κάθε φορά που κάποιος τους προτείνει μια θέση ευθύνης.

Ας το καταλάβουμε όλοι ότι η πατρίδα και οι στιγμές που διανύουμε απαιτούν πολλά απ’ όλους μας. Οι σημερινοί πολιτικοί, άλλωστε, μπορούν να γίνουν οι καλύτεροι σύμβουλοι για το πώς ένας σοβαρός τεχνοκράτης μπορεί να χειρισθεί τα μεγάλα εμπόδια για την ανόρθωση της χώρας: τους κομματικούς μηχανισμούς, τους συνδικαλιστές, τα μέσα ενημέρωσης, τα συμφέροντα... Να περιορισθούν δηλαδή οι επαγγελματίες της πολιτικής στη μόνη τέχνη που έμαθαν καλά, με εμφανή αποτελέσματα!

«Η χρεοκοπία της ελληνικής οικονομίας είναι αναπόφευκτη»- Συνέντευξη στην Ξενια Kουναλακη , Η Καθημερινή

Με τρενάκι του τρόμου έμοιαζαν αυτήν εβδομάδα τα δημοσιεύματα του γερμανικού Τύπου για ενδεχόμενη ελληνική χρεοκοπία. Τη μια μέρα ήταν βέβαιη, την επομένη έπρεπε πάση θυσία να αποφευχθεί ως ασύμφορη και δυνάμει επικίνδυνη για τη συνοχή της Ευρωζώνης. Μέσα σε αυτό το συγκεχυμένο τοπίο αναλύσεων έχει ενδιαφέρον να ακουστεί η φωνή ενός έγκυρου Γερμανού αρθρογράφου, του Βόλφγκανγκ Μίνχαου, ο οποίος είναι αρχισυντάκτης και διατηρεί εβδομαδιαία στήλη στους Financial Times. Παράλληλα, υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος της γερμανικής έκδοσης των FT.

«Οχι» απαντά κατηγορηματικά στην ερώτηση αν η σημερινή κυβέρνηση έχει ελπίδες επιτυχίας. Οσον αφορά στις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας, ο κ. Μίνχαου εκτιμά πως «η σημερινή στρατηγική καταδικάζει την Ελλάδα σε μια ημι-μόνιμη ύφεση. Μια χρεοκοπία είναι αναπόφευκτη. Πρέπει όμως το κούρεμα να είναι αρκετά μεγάλο ώστε να δρομολογήσει την ανασυγκρότηση της ελληνικής οικονομίας, δηλαδή από 160% του ΑΕΠ σε 80% ή και λιγότερο. Το ερώτημα σε αυτήν την περίπτωση είναι αν η Ελλάδα θα ήταν καλύτερο να παραμείνει στην Ευρωζώνη ή να την εγκαταλείψει».

Υπάρχει πράγματι σχέδιο Β στο συρτάρι του Γερμανού υπουργού Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε; «Αναμφίβολα, υπάρχουν ποικίλα σχέδια. Δεν πιστεύω όμως ότι είναι δυνατόν να πραγματοποιηθεί συντεταγμένα μια χρεοκοπία κράτους. Είναι βέβαιο ότι θα υπάρξουν κραδασμοί στο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Η Ελλάδα βρίσκεται μπροστά σε ένα κρίσιμο ερώτημα: είναι η επιστροφή στην ανάπτυξη ευκολότερη εντός ή εκτός Ευρωζώνης; Αν παραμείνει στην Ευρωζώνη εξασφαλίζει την αναγκαία ρευστότητα για τις τράπεζες και περαιτέρω πιστώσεις. Θα είναι όμως ταυτόχρονα δύσκολη η δημιουργία ανάπτυξης σε αυτήν τη δύσκολη μεταβατική περίοδο».

«Η Ε.Ε. δεν είναι έτοιμη για τη θέσπιση ευρωομολόγου ούτε για την περαιτέρω δημοσιονομική ενοποίηση, που συνιστά προϋπόθεση για μια τέτοια εξέλιξη. Αν ήταν, το ευρωομόλογο θα αποτελούσε την απλούστερη λύση για την κρίση χρέους και θα περιελάμβανε: την εκπόνηση ενός 10ετούς σχεδίου για την εισαγωγή του και την ταυτόχρονη παραμονή της Ελλάδας καθ’ όλη αυτή τη διάρκεια στον μόνιμο μηχανισμό διάσωσης (EFSF–ESM)», λέει ο κ. Μίνχαου, ο οποίος στην καθιερωμένη στήλη του στους FT την περασμένη εβδομάδα προέβλεψε ότι το ευρωομόλογο θα σκοντάψει στο γερμανικό Συνταγματικό Δικαστήριο.

Κληθείς να σχολιάσει σειρά δημοσιευμάτων που θέλουν τη Γερμανία να εξετάζει τη δημιουργία ενός σκληρού πυρήνα με ένα νέο ενιαίο, σκληρό νόμισμα, στα πρότυπα του γερμανικού μάρκου, που διατυπώθηκε μέσω των FT από τον Χανς Ολαφ Χένκελ, έναν από εκείνους που προσέφυγαν στο Συνταγματικό Δικαστήριο της Γερμανίας κατά της βοήθειας προς την Ελλάδα, απάντησε: «Είναι μια παντελώς ανεδαφική ιδέα. Θα συνιστούσε το τέλος της Ε.Ε.».

Βρισκόμαστε τελικά μπροστά σε μια παγκόσμια οικονομική κρίση; «Οχι», λέει ο Γερμανός αναλυτής: «Εχουμε πρόβλημα υπερχρέωσης, που καθιστά αναγκαία μια δυσάρεστη περίοδο προσαρμογής. Το πρόβλημα δεν είναι τα χρέη αλλά η οικονομική πολιτική, η οποία εν μέσω ύφεσης επιμένει στη μείωση του χρέους, επιδεινώνοντας το πρόβλημα». «Η ένταξη της Ελλάδας στο ευρώ ήταν αναμφισβήτητα λάθος, όπως μπορούμε να διαπιστώσουμε εκ των υστέρων», λέει. «Επελέγησαν αριθμητικά κριτήρια και οι κυβερνήσεις προσπάθησαν να υλοποιήσουν αυτά τα κριτήρια. Αυτό όμως που σόκαρε τους Ευρωπαίους ήταν η συστηματική αλλοίωση των δημοσιονομικών στοιχείων. Κανείς δεν υπολόγιζε την έκταση», επισημαίνει.

Σκληρά λόγια επιφυλάσσει και για τους Γερμανούς πολιτικούς. Τι θα συμβούλευε την Αγκελα Μέρκελ; «Να αποκτήσει ηγετικό προφίλ, αλλά δεν μπορεί», αποκρίνεται στην ερώτηση πώς θα μπορούσε η καγκελάριος να συνδυάσει την άσκηση μεγαλόπνοης ευρωπαϊκής πολιτικής με το βραχυπρόθεσμο εσωτερικό πολιτικό κόστος. Συμφωνεί με το όραμα του Γκέρχαρντ Σρέντερ περί Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης, αλλά προσθέτει δηκτικά: «Μόνο που ο Σρέντερ ελάχιστα συνέβαλε στην ευρωπαϊκή ενοποίηση όσο βρισκόταν στον θώκο του».

Το μεγαλύτερο δώρο προς τους Έλληνες ίσως θα ήταν να τους αφήσουμε να προχωρήσουν μόνοι τους

Σε άρθρο του στην εφημερίδα Daily Telegraph με τίτλο «Το μεγαλύτερο δώρο προς τους Έλληνες ίσως θα ήταν να τους αφήσουμε να προχωρήσουν μόνοι τους», ο δήμαρχος του Λονδίνου Μπόρις Τζόνσον τάσσεται υπέρ της εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζώνη.

«Επί χρόνια οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις λένε ότι θα ήταν τρελό και αδιανόητο μια χώρα να εγκαταλείψει το ευρώ. Αλλά αυτή η επιλογή είναι πια σχεδόν αναπόφευκτη και όσο συντομότερα συμβεί τόσο καλύτερα», τονίζει ο κ. Τζόνσον.

Μιλώντας με όρους τραγωδίας, ο δήμαρχος του Λονδίνου σημειώνει ότι είχαμε την «αμαρτία», δηλαδή το δομικό ελάττωμα του ευρώ που έδωσε την ελευθερία σε κράτη να δανείζονται με χαμηλά επιτόκια, την «ύβρη», δηλαδή την πεποίθηση ότι οι καλές εποχές δε θα τελείωναν ποτέ, τη «νέμεση», δηλαδή την οικονομική καταστροφή και είναι πλέον ώρα για την «αναγνώριση», δηλαδή τη συνειδητοποίηση του ότι θα ήταν καλύτερο για την Ελλάδα να διαμορφώσει μία νέα οικονομική ταυτότητα με τη νέα δραχμή.

Προσθέτει μάλιστα πως δεν πιστεύει ότι η χώρα θα ήταν σε χειρότερη κατάσταση με το νέο νόμισμα, παραπέμποντας στα παραδείγματα της Βρετανίας όταν εγκατέλειψε τοn Μηχανισμό Συναλλαγματικών Ισοτιμιών και της Λατινικής Αμερικής όταν κάποιες εγκατέλειψαν τη σταθερή ισοτιμία προς το δολάριο.

Όπως αναφέρει, το ευρώ έχει επιδεινώσει την οικονομική κρίση επιτρέποντας σε ορισμένες χώρες να συμπεριφερθούν τόσο επιπόλαια όσο οι τράπεζες. Ενώ υποτίθεται ότι η συμμετοχή στις διασώσεις της Ελλάδας και άλλων χωρών γίνεται για να προστατευθούν οι τράπεζες, όσο υπάρχει ο φόβος της πτώχευσης και η αβεβαιότητα συνεχίζεται, η εμπιστοσύνη δεν πρόκειται να επιστρέψει, προσθέτει ο κ. Τζόνσον.

Ο δήμαρχος του Λονδίνου επισημαίνει ότι μiα άλλη οδός θα ήταν μία κοινή οικονομική διακυβέρνηση της Ευρώπης, κάτι που ονειρεύονται οι οπαδοί της ομοσπονδιακής Ευρώπης μέσα από το χάλι του ενιαίου νομίσματος.

Ο ίδιος απορρίπτει αυτή την ιδέα, λέγοντας ότι θα σήμαινε συνεχή ροή κεφαλαίων από τις πλουσιότερες στις φτωχότερες χώρες, με βρετανικά χρήματα μεταξύ άλλων να χρησιμοποιούνται χωρίς δημοκρατική εντολή ως λύτρα για την αποτροπή ανατίναξης του ευρώ.

«Ζαλισμένες» Βρυξέλλες και τρόικα

Δύο αμείλικτα ερωτήματα που αφορούν το μέλλον της Ελλάδας και της Ευρώπης θα κληθούν να απαντήσουν τις επόμενες ημέρες οι Ευρωπαίοι εταίροι, που παρακολουθούν «ζαλισμένοι» τις πολιτικές εξελίξεις στη χώρα μας. Το πρώτο ερώτημα είναι αν είναι δυνατή, και υπό ποιες προϋποθέσεις, η εκταμίευση της πέμπτης δόσης του δανείου προς την Ελλάδα στις αρχές Ιουλίου. Προηγουμένως, θα πρέπει να έχει συμφωνηθεί ένα επιπλέον χρηματοδοτικό πακέτο προς την Ελλάδα, προκειμένου το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο να εξακολουθήσει να δίνει χρήματα.

Μέχρι σήμερα προϋπόθεση για να υπάρξει επιπλέον βοήθεια, συνεπώς και να καταβληθεί η επόμενη δόση, είναι η ψήφιση από τη Βουλή του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής και η επίτευξη συναίνεσης μεταξύ ΠΑΣΟΚ και Ν. Δ. Το δεύτερο ερώτημα είναι αν η Ευρωζώνη και η τρόικα είναι πρόθυμες να επαναδιαπραγματευτούν το Μνημόνιο, όπως θα ισχύσει για τα επόμενα χρόνια, θέμα που ανέκυψε μετά την τηλεφωνική επικοινωνία του πρωθυπουργού κ. Γ. Παπανδρέου με τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης κ. Αντ. Σαμαρά και την προοπτική συγκρότησης κυβέρνησης συνεργασίας. Εκπρόσωποι Τύπου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας επιφυλάχθηκαν να απαντήσουν μέχρι να ανακοινώσει τις προθέσεις του ο κ. Παπανδρέου. Μετά, βέβαια, το διάγγελμα του πρωθυπουργού το θέμα πλέον δεν υφίσταται και οι Βρυξέλλες αναμένουν πλέον τη σύνθεση της νέας κυβέρνησης. Σύμφωνα, πάντως, με πληροφορίες, από την πλευρά της τρόικας εκφράζεται αγωνία για το ποιες θα είναι τελικά οι εξελίξεις στην Ελλάδα.

Στην πραγματικότητα, τα δύο ερωτήματα μπορούν να απαντηθούν μόνο από τους Ευρωπαίους ηγέτες στη σύνοδο κορυφής στις 23 - 24 Ιουνίου. Οι αρχηγοί των κρατών-μελών της Ευρωζώνης θα κληθούν να σταθμίσουν την απειλή που συνιστά για το ευρώ και την Ευρωπαϊκή Ενωση την ίδια ενδεχόμενη χρεοκοπία της Ελλάδας. Από την άλλη πλευρά της ζυγαριάς θα μπουν η πολιτική κατάσταση που επικρατεί σήμερα σε πολλά κράτη-μέλη και η οποία είναι εξαιρετικά αρνητική για την ελληνική κυβέρνηση. Μοιραία οι Ευρωπαίοι ηγέτες θα σκεφτούν και κατά πόσο μπορούν να εμπιστευτούν την όποια ελληνική κυβέρνηση.

Η απάντηση είναι ότι δεν μπορούν να την εμπιστευτούν, όπως δεν φαίνεται να εμπιστεύονται σήμερα τόσο τον πρωθυπουργό όσο και τον πρόεδρο της Ν.Δ. Η έλλειψη εμπιστοσύνης εμποδίζει και οποιαδήποτε σκέψη για συνολική αλλαγή της πολιτικής απέναντι στην Ελλάδα μέσω της χορήγησης νέας βοήθειας και περισσότερου χρόνου.

Οµπάµα: Πρέπει να στηρίξετε την Ελλάδα

Βαρυσήµαντη δήλωση στήριξης της Ελλάδας έκανε χτες ο πρόεδρος Οµπάµα µετά τη συνάντησή του στον Λευκό Οίκο µε την καγκελάριο της Γερµανίας Ανγκελα Μέρκελ. Σε µία στιγµή που οι ευρωπαίοι ηγέτες αµφιταλαντεύονται για τη χορήγηση νέου δανείου στην Ελλάδα ο αµερικανός πρόεδρος έκανε σαφές µε τον πιο ξεκάθαρο τρόπο ότι από την Ελλάδα εξαρτάται η σταθερότητα του παγκόσµιου οικονοµικού συστήµατος, που παραµένει ευάλωτο.

«Ενα ανεξέλεγκτο σπιράλ και µια στάση πληρωµών σε χώρα - µέλος της ευρωζώνης θα ήταν καταστροφική για την διεθνή οικονοµία», τόνισε ο αµερικανός πρόεδρος σε κοινή συνέντευξη Τύπου που έδωσε στην Ουάσιγκτον µε τη γερµανίδα καγκελάριο δεσµευόµενος ότι η χώρα του θα συνδράµει στην αντιµετώπιση των οικονοµικών προβληµάτων της Ελλάδα.

Προέτρεψε µάλιστα την καγκελάριο να δώσει ιδιαίτερη βαρύτητα στη διάσωση της χώρας µας.

«Χρειάζεται να διασφαλίσουµε ότι θα επιστρατευθούν οι καλύτερες ιδέες για την επίλυση του προβλήµατος», πρόσθεσε αναφέροντας ότι η χώρα του και η Γερµανία θα συνεχίσουν να διαβουλεύονται για την κρίση χρέους που έχει χτυπήσει χώρες της Ευρώπης, µεταξύ των οποίων και η Ελλάδα. Οι δύο ηγέτες ανέφεραν ότι έγινε εκτενής συζήτηση για την Ελλάδα η οποία κάνει δύσκολα βήµατα για τη βελτίωση, αλλά βρίσκεται υπό την απειλή των διεθνών αγορών. «Είµαι πεισµένος ότι η Γερµανία θα ασκήσει τον ηγετικό της ρόλο και θα βοηθήσει την Ελλάδα να αντιµετωπίσει την κατάσταση», δήλωσε ο Οµπάµα δίνοντας στη Μέρκελ που δέχεται έντονη κριτική στο εσωτερικό ένα σηµαντικό επιχείρηµα.

«Εχουµε στενή συνεργασία στο θέµα αυτό, τόσο διµερώς όσο και στο πλαίσιο του ∆ΝΤ. Γι’ αυτό όµως θα απαιτηθεί αρκετή υποµονή και χρόνος», σηµείωσε ο αµερικανός πρόεδρος ο οποίος υποστήριξε ότι απαιτούνται επενδύσεις για να στηριχθεί η Ελλάδα, η οποία όµως χρειάζεται µεγαλύτερη διαφάνεια στο σύστηµά της. «Η Ελλάδα χρειάζεται ανάπτυξη και αυτό σηµαίνει ότι χρειάζεται επενδύσεις αλλά και διαφάνεια και µεταρρυθµίσεις στην οικονοµία της». ∆ιευκρίνισε ότι µε δεδοµένο το ύψος του χρέους της, οι άλλες χώρες της ευρωζώνης θα πρέπει να συµβάλουν. «Εµείς είπαµε στη Γερµανία ότι θα είµαστε εκεί και θέλουµε να είµαστε υποστηρικτικοί», συνέχισε. «Η οικονοµική ανάπτυξη της Αµερικής εξαρ τάται από την πορεία της Ευρώπης.

∆εν θα θέλαµε µια ανεξέλεγκτη χρεοκοπία. Πρέπει να διαχειριστούµε το ζήτηµα µεθοδικά».

Στη δική της οµιλία η Ανγκελα Μέρκελ ανέφερε ότι η Γερµανία «έχει ευθύνη για την παγκόσµια οικονοµία.

Η σταθερότητα του ευρώ επηρεάζεται όταν µια χώρα έχει προβλήµατα, γι’ αυτό θα κινηθούµε ώστε να αντιµετωπισθεί». Τόνισε ακόµη: «Συζητήσαµε εκτενώς το θέµα – και εµείς και οι υπουργοί Οικονοµικών µας.

Η Ευρώπη πρέπει να είναι ανταγωνιστική. Η Γερµανία θα επιδείξει αλληλεγγύη, αλλά δίνουµε έµφαση στην αποκατάσταση της ανταγωνιστικότητας». Η Μέρκελ, η οποία αντιµετωπίζει κριτική στο εσωτερικό από όσους φοβούνται ότι η χώρα θα γίνει χρηµατοδότης άλλων ευρωπαϊκών χωρών, διαβεβαίωσε ότι η Γερµανία θα πράξει όσα πρέπει. «∆ιαπιστώσαµε ότι η σταθερότητα του ευρώ θα πληγεί εάν µία χώρα αντιµετωπίσει προβλήµατα. Αναγνωρίζουµε ξεκάθαρα την ευθύνη µας προς την Ευρώπη και αναλαµβάνουµε τις ευθύνες, σε συνεργασία µε το ∆ΝΤ». Υπενθυµίζεται ότι ο πρόεδρος Οµπάµα πίεσε για την ανάγκη στήριξης της Ελλάδας και κατά τη συνάντηση του G8 στην Ντοβίλ πριν από δυο εβδοµάδες ενώ έπαιξε κρίσιµο ρόλο και πέρσι στην απόφαση της γερµανικής πλευράς να ανάψει το τελικό πράσινο φως για την εκταµίευση των 110 δισ. ευρώ χρηµατοδότηση της Ελλάδας.

Σήµα κινδύνου για τη χορήγηση νέας βοήθειας στην Ελλάδα, αφού σε αντίθετη περίπτωση η χώρα µας απειλείται µε χρεοκοπία, έστειλε χθες ο γερµανός υπουργός οικονοµικών Βόλφγκανγκ Σόιµπλε, σύµφωνα µε την εφηµερίδα «Die Welt».

«Αντιµετωπίζουµε τον πραγµατικό κίνδυνο να πραγµατοποιηθεί η πρώτη άτακτη χρεοκοπία µέσα στην ευρωζώνη», προειδοποίησε ο Σόιµπλε. ο γερµανός υπουργός οικονοµικών ζήτησε νέο πακέτο σωτηρίας για την Ελλάδα µε «ουσιαστική» αύξηση της ευρωπαϊκής βοήθειας και συµµετοχή ιδιωτών πιστωτών. Η «Welt» ανέφερε ότι τις εκτιµήσεις αυτές έκανε ο Σόιµπλε σε επιστολή που έστειλε, µεταξύ άλλων, στον πρόεδρο της ΕΚΤ Ζαν-Κλοντ Τρισέ.

Την Παρασκευή η συζήτηση στην Μπούντεσταγκ

Κρίσιµη είναι η τρέχουσα εβδοµάδα για τη διαµόρφωση της στάσης που θα τηρήσει η Γερµανία στο ζήτηµα της βοήθειας προς την Ελλάδα. Εντονες είναι οι διαβουλεύσεις σε επίπεδο κοινοβουλευτικών οµάδων των κοµµάτων του κεντροδεξιού κυβερνητικού συνασπισµού CDU, CSU και FDP. Τα τρία κόµµατα επιδιώκουν να περάσουν από τη γερµανική Βουλή ψήφισµα σχετικά µε τη βοήθεια στην Ελλάδα.

Η σχετική συζήτηση στη Βουλή πρόκειται να γίνει την Παρασκευή.

Το συντηρητικό κόµµα της Γερµανίας αναµένεται ότι θα συµφωνήσει στη χορήγηση περαιτέρω βοήθειας στην Ελλάδα και τη δηµιουργία µόνιµου µηχανισµού βοήθειας στην Ε.Ε., όπως είπε χθες ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του κόµµατος της καγκελαρίου Ανγκελα Μέρκελ, Πίτερ Αλτµαγερ. Τόνισε όµως και αυτός ότι όλα θα εξαρτηθούν από την πρόοδο που θα παρουσιάσει η Αθήνα στις ιδιωτικοποιήσεις, καθώς και από τους όρους του νέου δανεισµού. οι σηµαντικότερες αντιδράσεις σε ένα νέο πακέτο βοήθειας προέρχονται από το κόµµα των Φιλελευθέρων (FDP), οι οποίοι πιέζουν για συµµετοχή των ιδιωτών επενδυτών σε ενδεχόµενο πακέτο για την Ελλάδα.